Wat?
' misdaden zonder slachtoffer'
= illegale activiteiten die anderen geen directe schade toebrengen.
Bv. drugsgebruik, enkel individuele gevolgen en niet voor de overheid.

Activiteiten die mensen uit vrije wil doen, mogen niet illegaal zijn.
Maar ze mogen de vrijheid van anderen niet beperken.

Terwijl andere zeggen dat het moreel juist de taak van de overheid is om bepaalde
activiteiten toch als illegaal te aanschouwen. (conservatieven gebruiken dikwijls dit argument, normaal voor individuele vrijheid zonder overheidsbemoeienissen)
Bv. zelfmoord VR: strafbaar, verboden. Ondanks geen andere slachtoffers
teweegbrengen, enkel de persoon zelf.
Bv. Terwijl bij harddrugs, als men te veel gebruikt, men er verslaafd aan geraakt en er
dus ook maatschappelijke schade is.
Bv. roken: op verboden plaatsen wordt aanzien als deviant.
Normaal gezien geen slachtoffer buiten de persoon zelf, maar ook directe
omgeving en maatschappelijke schade. De persoon wordt sneller ziek,
waardoor overheid hoge kosten zal moeten betalen.

• Sutherland heeft het woord uitgevonden

Wat?
Criminaliteit die gepleegd wordt door leden uit de hogere sociale klassen,en die afwijkt van de criminaliteit die gepleegd word door de lagere en middenklassen.

Bv. belastingsfraude, illegale afvallozing, verkopen van gevaarlijke producten, verduistering,... .

Deze criminaliteit is zeer onzichtbaar, waardoor vele onbestraft blijven.

Verschil tussen witte boord criminaliteit en criminaliteit gepleegd door machthebbers:

• witte boord criminaliteit:
  gepleegd door leden uit middenklasse die hun professionele positie gebruiken om deel te nemen aan illegale activiteiten. Bv. belastingsfraude
• criminaliteit gepleegd door machthebbers:
  individuen met een gezagspositie, dit gezag aanwenden voor criminele doeleinden. Bv. politicus die smeergeld aanneemt.

Witte boord criminaliteit wordt vaak minder streng bestraft dan ‘gewone’ criminaliteit:

• Minder inspanningen op opsporing (want te weinig mankracht)
• Mildere straffing, zelden gevangenisstraf, want nadelig voor prestige van ondernemers.
• Geen labelingsproces, minder stigmatisering.
  bewijs: labeling en stigmatisering is een kwestie van machtsverhoudingen
  
  
• Ondanks grotere kost:40 maal grotere opbrengst dan gewone criminele activiteiten
• Ook gewelddadige kant, ondanks minder zichtbaar toch ernstigere gevolgen.
  Bv. illegaal afval storten, overtreden voedselproductieregel,.. veel meer doden.

Ook machtige, rijke mensen plegen criminele daden.
Enkel hebben ze soms heel wat verder reikende gevolgen dan de misdrijven van leden uit lagere klassen.

Wanneer mensen in een situatie zitten waar er weinig kans op betrapping is, dan zal men de overweging maken dat het nadeel kleiner is dan het voordeel, dus de wet zullen overtreden.
 'Het is de gelegenheid die de dief maakt'.
 Als er veel plotselinge mogelijkheden zijn, is de kans op overtreding zeer groot.
Vooral kleine misdrijven worden niet gepland, deze hangen meestal af van de
situatie.

Opmerking:

• Dit is eerder geslachtsgebonden.
   Mannen zijn veel slordiger en zullen gemakkelijker iets meenemen.
   Terwijl vrouwen een gewetensprobleem hebben.
• We zullen deviant gedrag, in eigen voordeel, stellen als er een lage kans op bestraffing is. Bv. spieken, frauderen, stelen,... .

Theoretische conclusie

• Zeer interessante theorieën, die deviant gedrag bekijken vanuit verschillende standpunten. Waardoor we tot belangrijke inzichten komen.
• Er bestaat geen kloof tussen deviant en normaal gedrag.
• Deviant gedrag zeer subjectief is, wat voor de een deviant is, is dat niet voor de ander.
• De context speelt een zeer belangrijke factor in deviant gedrag.
   Of men nu spreekt van aangeleerd of aangeboren, of het feit dat iemand
  pas deviant wordt doordat de anderen hem een label opkleven:
  Telkens blijkt het belang van de context naar voor te komen.
   Alleen de rational choice vormt hierop een uitzondering.
• De labeling theorie lijkt totnogtoe, de beste analyse, ondanks haar zwakheden.
   Ze kan ook het best worden aangevuld met andere perspectieven; historische en situationele benadering.
  • De situationele benadering
    kan verklaren waarom mensen die op geen enkele manier abnormaal genoemd kunnen worden, toch criminele daden stellen.
  • De historische analyse
    kan een verklaring geven voor het feit dat bepaalde labels belangrijker worden en andere minder belangrijk.
    Bv. heks of ketter.