Deze diagnose van deze ziektes is niet eenvoudig. zie experiment p 177, waarbij gewone mensen werden opgenomen in een psychiaterie.
 Na de opname moesten ze terug normaal gedrag vertonen, en desondanks
mochten ze na een bepaalde periode het ziekenhuis verlaten onder de naam
'schizofrenie met tijdelijke beterschap'.
 Deze vage diagnotisering levert geen eenduidige conclusies op.

Verschillende behandelingen getest, maar geen enkele verhelpt de stoornis.
Men kan enkel bepaalde kwalijke effecten verminderen of wegnemen.
Maar de stoornis zal blijven.

Bv. medinicale behandeling: medicamenten kunnen bepaalde negatieve effecten
wegwerken
Bv. shocktherapie leverde niet het gewenste resultaat op.

 Zowel de fysieke als fysiologische behandelingen leverde niet het gewenste
resultaat op.

Zodra men krankzinnigheid beschouwde als een ziekte, ging men op zoek naar lichamelijke, fysieke oorsprong.
 Merendeel van de psychiaters is ervan overtuigt dat toch zeker een deel van de
geesteszieken een fysieke oorsprong heeft.

Onderscheid tussen psychosen en neurosen:

• Psychose
  = zeer ernstige vorm van krankzinnigheid, waarbij het gevoel voor realiteit
  aanzienlijk is aangetast. Bv. schizofrenie
• Neurose
  = aandoening waarbij de patiënt zich zorgen maakt, zelfs over zaken die voor
  normale mensen eerder triviaal zouden zijn.
  = Neurosen worden gekenmerkt door dwangmatige handelingen: dwang om
  een activiteit op een bepaalde manier uit te voeren, en desnoods deze veel
  te herhalen, tot ze 'correct' is.

Naast crimineel gedrag houdt deviantie zich ook bezig met geesteszieke of mentaal gehandicapte.

De notie dat krankzinnigen een ziekte lijden van hun geest is slechts een moderne opvatting.
Vroeger werden ze aanschouwt als bezeten, onhandelbaar of melancholiek.