Tatoeages en piercings zijn armaturen van de Amerikaanse cultuur. Verschillende culturen over de hele wereld hebben body modification gebruikt voor eeuwen . De wortels van dit gedrag , cultureel als psychologisch , zijn diep . Maar de meeste mensen met een tatoeage zal je vertellen dat ze dit merk van kunst hebben gekozen als een manier om kennis te maken van iets belangrijks . Het lijkt erop dat de betekenis van de specifieke tatoeage zo individueel als de persoon die het gekozen of de omstandigheden waaronder ze besloot om het gedaan te hebben kunnen zijn . Ik geloof dat de relatieve duurzaamheid van deze stijl van kunst kan een onderliggende verlatingsangst weerspiegelen . Een man die zich onzeker en klein voelt kan ervoor kiezen om de band met de vaste beeld van een naakte vrouw op zijn huid , waardoor sterk en mannelijk gevoel bij het weergeven van dit beeld aan zijn vrienden . Dit beeld en zijn beeld van zichzelf met dit beeld helpen verminderen zijn onderliggende angst van de kleine en kinderlijke gevoel . Het kan ook de ogen van zijn vrienden op hem houden , waardoor hij een soort van aandacht die hem verlaat gevoel minder alleen of verlaten .

Piercings betrekken dezelfde logica . Zij doorgeven aan de ontvanger een externe bevestiging van zijn speciale maar doen dat in een self - mutilatory manier . Een meisje kan haar tong doorboren om aan te kondigen dat ze seksueel potent , maar toch, zo doende , ze ook permanent herinnert zichzelf dat ze voelt haar mond is vies en ( in haar beleving ) in de behoefte van straf voor deze seksuele wensen . Zoals met tatoeages , alleen de drager daadwerkelijk ofwel de specifieke betekenis van een steek-of eventuele angst die draagt kan verlichten brengen .

Voorbeelden van zelfverminking zijn veel voorkomende extensies van masochisme . U mag met opzet hebben gesneden of verbrand jezelf , je kan met opzet hebt getekend uw handen, polsen , armen of benen als gevolg van zelfverminking . De film The Piano Teacher illustreert perfect dit gedrag en de psychologie . Zelfverminking dient om overweldigende angst te beheren . Meestal patiënten melden dat fysieke pijn voelt veel draaglijker dan de psychische pijn die zij ervaren op het moment. De psychische pijn kan het gevolg zijn van gewelddadige neigingen richting significante anderen , of op een andere wijze ondraaglijke gevoelens van vernietiging , desintegratie , of iets dergelijks . Heroriëntering van de geweld tegen zichzelf bevat deze driften en voorkomt zo een uit kwetsen mensen die men ook echt voelt dat men nodig heeft . Zelfverminking dient als een compromis tussen het uiten van het geweld en die het op een manier die anderen niet zal kwetsen . Dit selfpunishment voelen zich vaak rustgevend , zoals de verminking dient om de grotere psychische pijn weg te nemen . Het herschept ook een vereniging met de mishandelende ouder die het kind misbruikt gerelateerd , waardoor het helpen van de patiënt om minder alleen te voelen , vernietigd , of uiteengevallen .

In een minder openlijke manier , mensen verminken zichzelf figuurlijk met hun harde geïnternaliseerde stemmen. Vertellen jezelf hoe ontoereikend en verschrikkelijk en onzinnige men serveert een soortgelijke doel het houden van de pijn onder controle, maar ook heroriëntering van de woede tegenover zichzelf aan de beheerder te beschermen. Deze slagen kunnen maken zelf verminkers voel me erg krachtig, een echte contrast met het gevoel van hulpeloosheid anders ervaren ( ofwel van scheiding of een ander type van vernietiging ) .

Sadisme en masochisme worden vaak verkeerd begrepen als unieke seksueel gedrag te betrekken . Echter , in hun meer alledaagse presentaties , ze helpen ons om diepe verlatingsangst te begrijpen. Sadisme en masochisme huis verschillende kanten van dezelfde medaille . De gouden regel van sadomasochisme is aan anderen te doen wat ooit werd gedaan om zich in iemands verleden. Seksueel gedrag van sadisme en masochisme zijn uitbreidingen van de psychologische principes die volgen.

Een sadist ( een term die afkomstig is van de Markies de Sade ) doet aan anderen . Een kind zal misbruik dan verwaarlozing elke dag van de week te kiezen; kinderen die opgroeien in een gewelddadige huizen leren dat misbruik is een manier om diep in verband met hun verzorgers. Patronen van huiselijk geweld illustreren dit fenomeen. Een gewelddadige man kan afwijzing vrezen van zijn vrouw , want ze is gepromoveerd op het werk en zal dus minder beschikbaar zijn om de neiging om hem. Hij vreest dat ze zal vertrekken him.When hij waarneemt deze bedreiging , hij reageert door zich gewelddadig naar haar toe. Zo herschept hij de nabijheid hij voelde toen zijn eigen vader hem te slaan . Op deze manier voelt hij minder bang om achtergelaten . Vaak kan hij zelfs gevraagd zijn vrouw , het slachtoffer , om tijdelijk om de gevoelens van eenzaamheid en minderwaardigheid hij het meest vreesde om te beginnen en die hebben geleid tot de gewelddadige gedrag weer tot leven te verlaten . Zodra de cyclus is voltooid , kan het overal te herhalen , een patroon dat het gedrag dieper versterkt .

Een masochist ( een term van Leopold von Sacher - Masoch ) ontwikkelt een interne verhouding waarin hij doet zichzelf dat wat werd gedaan om hem . Daarom heeft hij nooit scheiden van zijn verzorgers . Een veelvoorkomend voorbeeld van masochisme zou zelfspot zijn. De masochist voelt zich overweldigd door angst voor verlating , uit angst te worden gelaten voor zijn gevoel van afstotelijkheid of waardeloosheid . Deze psychologische pijn kan zo ondraaglijk dat hij zichzelf , hetzij rechtstreeks zal misbruiken of iemand vinden om dit te doen worden. Self - misbruik kan onder meer het bekijken van zichzelf hard , binging op voedsel, misbruik van drugs , het creëren van problemen met de wet , of op zoek naar promiscue , risicovolle seks. Masochisten opnieuw de wantoestanden die zij ervaren , waardoor zij net als de ouders die misbruik ten opzichte van hen waren . Deze methode verschuift ze uit hun eigen pijn door hen te laten voelen meer als hun ouders ( en dus dichter ) . Het geven van jezelf dit soort van een pak slaag blijkt ( in het achterhoofd de masochist 's ) dat hij of zij is meer waard dan het gevoel van het niets , die zijn of haar diepste angst kan zijn. Het plaatsen van zo veel focus op de pijn van een pak slaag kan ook proberen , in een soort van zelf - regulerend mechanisme , om die diepere overweldigende gevoelens (bijvoorbeeld verlating , niets, of gevoelens van desintegratie ) houden van morsen uit de hand.

Het lijkt erop dat een groot deel van angst komt voort uit een fundamentele angst om alleen of worden achtergelaten door die dicht bij ons. Deze verlatingsangst begint in de kindertijd, als het kind scheidt van zijn / haar moeder en leert de wereld te navigeren . Een kind dat ventures uit van zijn moeder om veilig terug te keren en krijgen een warm welkom terug leert te voelen dat de scheiding kan veilig zijn . Als het kind het verlaten van de moeder bedreigt de moeder echter een andere reactie ontstaat . Een moeder kan een eerder kind hebben verloren van een ongeval , natuurlijk het maken van haar meer op hun hoede . Misschien voelt ze zich zo afhankelijk en behoeftig zelf dat het verlaten van het kind rammelt haar gevoel van veiligheid (bijvoorbeeld vrouwen die kinderen hebben te wenden van hun eigen eenzaamheid ) . Kinderen van zulke vrouwen kan gil ontvangen of slaan als reactie op hun avonturen of functie van agitatie hun verzorger . De theorie is dat deze kinderen leren dat het verlaten van een bepaald soort angst kan creëren in hun verzorger en leren niet te verlaten als een manier om zichzelf en hun verzorgers te beschermen .

Deze reacties te scheiden zijn veel beter om vroeg verlaten door de moeder . We weten uit het menselijk leven en de aap experimenten die vroege verwaarlozing leidt tot permanente zenuwen , hersenen , en persoonlijkheid schade . Rattenpups gescheiden van hun moeders bij de geboorte , maar dan herenigd na een tijdje hebben veel hogere niveaus van stress ; apen gevoed door een mechanische moeder te worden permanent hersenen beschadigd , en de baby's van de Roemeense weeshuizen die chronische problemen met hechting dienen als bewijs van de kritieke aard van de vroege moeder stimulatie en nabijheid .

Scheiding toont in veel volwassen symptomen. Patiënten kunnen ervaren hun eerste aanvallen van angst, depressie , eetstoornissen , of drugsmisbruik als ze het huis verlaten voor het college, letterlijk steeds heimwee. Twee in verband te scheiden van elkaar voor een tijdelijk maar langere tijd strijd als een manier om diep met elkaar te verbinden voordat de scheiding tussen . Ook bevestigen zij dat de andere partner is van geen waarde , waardoor het gemakkelijker is om afscheid te nemen dan wanneer de partner waren echt gewaardeerde . In therapie , kan scheiding van de therapeut een belangrijke parameter van het onderzoek worden, zoals patiënten ontwikkelen vaak heftige reacties , oude gevoel staten (bijvoorbeeld , verdriet of gevoelens van ontoereikendheid ) , of recidieven van symptomen (bv. , het terugvallen in drugsgebruik of seksuele promiscuïteit ) voor een scheiding van de therapeut .

Reacties Rick's :
De eerste grote verlies in mijn leven het gevolg van de ziekte en de dood van mijn biologische moeder toen ik 8 was ( mijn vader later hertrouwd en ik heb het geluk om een prachtige stiefmoeder hebben ) . Jarenlang , mam leed aan multiple sclerose , en werden we vaak gescheiden is door haar ziekenhuisopnames . Het meest opvallende resultaat van de angst voelde ik me in die tijd was mijn gaan dat het een magere jongen met een overgewicht kind. Mijn eetbuien patronen - die nooit helemaal zijn geëindigd - begon in die tijd . Dit was mijn eerste periode met depressie en , geloof ik , OCD . Eetbuien , of gedaan door een 8 - jarige in 1962 of een 48 - jarige in 2002 , niet veel te maken met de honger hebben , het is emotioneel eten , een afweren van angst , en het kan blijven hangen lang na de redenen voor die angst zijn beëindigd . Het is de reden waarom , als ik worstelen met voedsel problemen , ik kan nog wel eens voelen als een 8 -jarige .