De neurochirurg zal met u discussiëren over de mogelijke complicaties van de procedure die hij aanbeveelt. Hoewel een biopsie een kleiner stuk van de tumor dan brutobedrag resectie kan verwijderen, kunnen beide procedures technisch moeilijk afhankelijk van de grootte en locatie van de tumor. Net als alle chirurgische procedures, zal de mogelijkheid van bloeden, infectie, en pijn met u besproken. In veel gevallen kunnen de risico's van de procedure worden geminimaliseerd met zorgvuldige planning en voorbereiding.

Voor stereotactische of naald biopsieën, die slechts een klein stukje van de tumor te verwijderen, kan de patholoog vaststellen dat de biopsie is nondiagnostic. Dit betekent dat er geen definitieve conclusies kunnen worden getrokken over de tumor na een zorgvuldige beoordeling. In sommige gevallen is het stukje weefsel gebroken en de cellen worden vervormd. In andere gevallen, de tumorcellen grenzen aan normale cellen en de biopsienaald verwijdert slechts een bemonstering van normale cellen. Er is een hoger risico van een niet-diagnostische biopsie als de verwijderde monster is erg klein. Als een diagnose niet kan worden bepaald, kan geen behandeling aanbevolen, en daarom moet een biopsie worden gedaan. Dit is zeer frustrerend voor de patholoog, de neurochirurg, en vooral, de patiënt.

Uitgebreidere neurochirurgische procedures zoals partiële en volledige insnijdingen nodig zijn om een monster van de tumor geven de patholoog en verlichten de druk veroorzaakt door de tumor. De moeilijkheid van het verwijderen van een tumor en de eventuele risico's van het afhangen van meerdere factoren, waaronder de grootte en locatie van de tumor, de bloedvaten in en rond de tumor, en vorige chirurgie of stralingstherapie uitgevoerd op hetzelfde gebied. Sommige patiënten met een slechte gezondheid kan hart-of longproblemen, dat herstel van een operatie zou verlengen hebben. Hoewel neurologische functies zoals motorische coördinatie sterkte of direct na operatie gestoord zou kunnen worden, in veel gevallen deze tekorten te lossen met de tijd en rehabilitatie. Het risico van inbeslagneming na een neurochirurgische procedure is laag bij de meeste patiënten, maar veel neurochirurgen gebruiken antiseizure medicijnen (anti-epileptica) routinematig in de postoperatieve setting.

Hoewel een hersenscan een afwijking die eruit ziet als een tumor kan laten zien, de enige manier om te bepalen of de afwijking is een tumor is door het onderzoek van een steekproef van de afwijking onder de microscoop. Hoewel er zijn vele manieren om een monster van een verdachte tumor te verkrijgen, met zeldzame uitzonderingen na, allemaal tot op zekere vorm van chirurgie.

Chirurgen die op de hersenen en het ruggenmerg te werken hebben een aantal jaren van specifieke opleiding en worden neurochirurgen genoemd. Een neurochirurg interviewt de patiënt, onderzoekt de medische dossiers en scans, en vervolgens bespreekt met de patiënt de benadering van het vaststellen van de diagnose. Een neurochirurg adviseert meestal een van twee benaderingen: een biopsie of een resectie.

Een biopsie is het verwijderen van een stuk van de tumor die door een patholoog wordt onderzocht. Een open biopsie omvat het verwijderen van een kleine hoeveelheid van de tumor door voorzichtig snijden door de hoofdhuid, schedel, hersenvliezen en de hersenen via tumor. Een stereotactische biopsie is het verwijderen van een klein stukje van de tumor met behulp van computer begeleiding. Vaak is de procedure bestaat uit het plaatsen van een dunne naald door een kleine opening in de hoofdhuid en de schedel. De neurochirurg zal beslissen welke van deze procedures is het meest geschikt is voor de patiënt, afhankelijk van allerlei factoren.

Sommige patiënten hebben tumoren die volledig kunnen worden verwijderd in een procedure genaamd brutototaal resectie. Als slechts een deel van de tumor kan worden verwijderd vanwege de omvang of ligging, kan de neurochirurg een partiële resectie uit te voeren. Verwijdering van alle of een deel van de tumor biedt voldoende cellen voor de patholoog om te onderzoeken onder de microscope.When neurochirurgen beschrijven een tumor die veilig kan worden verwijderd, ze noemen het resectabel.

Een open biopsie of resectie die een deel van de schedel verwijderd wordt een craniotomie. Meestal wordt de opening in de schedel vervangen door het gedeelte van bot dat werd verwijderd om het monster van de tumor te verkrijgen. In enkele gevallen wordt metalen gaas of een ander soort materiaal via hersenen geplaatst als bot definitief worden verwijderd.

Een paar voorbeelden staan niet toe dat het onderzoek van een stukje van de tumor om de diagnose te bevestigen. Tumoren in de hersenstam of het ruggenmerg kan moeilijk biopsie vanwege het risico van schade aan de bloedvaten of normale structuren omgeving. Uitgezaaide hersentumoren met dat van een andere kanker, zoals longkanker of nierkanker, zijn verspreid kunnen worden verwijderd als de neurochirurg bepaalt dat de patiënt zal profiteren van de opheffing ervan. Niet alle metastatische tumoren vereisen biopsie om de diagnose te bevestigen als de patiënt al een biopsie dat de oorsprong van de tumor bepaald heeft. Tenslotte enkele tumoren, zoals germinoom of primaire centrale zenuwstelsel (CZS) lymfoom, worden gediagnosticeerd zonder operatie als tumorcellen in de spinale vloeistof zijn. Dergelijke patiënten kunnen een steekproef van spinale vloeistof genomen tijdens een lumbaalpunctie of lumbale punctie hebben. In alle gevallen wordt een biopsie nodig om de diagnose te bevestigen, zodat een geschikte behandeling kan worden bepaald.

Soms tumoren worden gevonden die lijken erg langzaam groeien en hebben weinig of geen symptomen. In deze gevallen kan een biopsie worden vertraagd maanden of jaren. In het uitzonderlijke geval dat de patiënt is te ziek om elke vorm van behandeling hebben, kan een biopsie niet worden aanbevolen De neurochirurg is opgeleid om een passende beoordeling van de omstandigheden van de patiënt en zal een operatie aanraden alleen als het absoluut noodzakelijk.

Functionele MRI, als conventionele MRI detecteert verschillen in de magnetische eigenschappen van hersenweefsel, bloedvaten en ruggenmergvloeistof. Bovendien, een functionele MRI detecteert veranderingen in rode bloedcellen en haarvaten zij leveren zuurstof "werking" delen van de hersenen. Bijvoorbeeld, hoewel het gemakkelijk zou zijn te veronderstellen dat de gehele hersenen betrokken bij complexe activiteiten zoals spraak, er in feite zeer discrete hersengebieden die gesproken taal produceren. Deze gebieden hebben eigenlijk hoger doorbloeding en hoger zuurstofverbruik wanneer een persoon spreekt. Functionele MRI kunnen deze subtiele maar duidelijke verschillen te detecteren in zuurstofverbruik. Een kaart van een deel van de functies van de hersenen kan worden ontwikkeld door de patiënt te vragen om specifieke taken, zoals vinger te tikken uitvoeren, lezen in stilte, of op zoek naar foto's tijdens een MRI (Kleur Plaat 4).

Uiteraard sommige interessanter unieke talenten dat mensen, zoals artistieke of muzikale mogelijkheden, onmogelijk naar kaart met functionele MRI.

Functionele MRI voor het lokaliseren van bepaalde hersengebieden voor de operatie kan nuttig zijn. Bijvoorbeeld kan een linkshandige patiënt een tumor in de linker frontale kwab die lijkt te reiken in het gebied betrokken bij de productie van spraak. Taal dominantie in de meeste rechtshandige mensen is gecentreerd in de linker hersenhelft, maar in sommige linkshandige patiënten, taal dominantie in de rechter hersenhelft. Functionele MRI kan snel en nauwkeurig bepalen van de oppervlakte van de hersenen die betrokken zijn bij spraak als de patiënt in stilte voert een reeks taken woordherkenning. Dit kan de neurochirurg begeleiden rond het gebied (als het spraak gebied lokaliseert aan de linkerkant in de buurt van de tumor) of kunnen hem geruststelling dat hij het zal voorkomen dat volledig (als het lokaliseert aan de rechter hersenhelft, tegenover de tumor).

Functionele MRI is nog niet op grote schaal beschikbaar, en relatief weinig situaties vereisen preoperatieve beoordeling mee. Als uw neurochirurg vindt dat een functionele MRI behulpzaam bij het plannen van uw operatie kan zijn, kan hij dit met u bespreken.

Hoewel een MRI is een uitstekende manier om het verloop van een tumor te volgen, kan een MRI steeds beperkt in het onderscheiden tussen levende cellen (tumorgroei) en dode cellen (necrose). Zowel levende en dode tumorcellen lichte gebieden vertoont met gadolinium contrast, en beide kunnen resulteren in een duidelijke toename van de grootte van de tumor (Figuur 10). De neurologische symptomen (on) mag duidelijk enige correlatie met de MRI bevindingen in dergelijke gevallen.

Pseudoprogression is steeds beperkt tot de oorspronkelijke tumor gebied en bestraling veld. Omdat het een gebied van dood of stervend tumor, hoeft niet zijn aanwezigheid bezorgdheid dat de patiënt de geplande loop van de therapie moet verlaten veroorzaken. Met andere woorden, als het succes van de therapie werkelijk geproduceerde verschijning op MRI moet de behandeling met follow-up MRI scans vaak toont verbetering binnen enkele maanden (Figuur 11).

Er zijn verschillende manieren om te bepalen of het te zien op een MRI-scan vertegenwoordigt "echte progressie" of "pseudoprogression." Zowel FDG-PET en MRS (zie vraag 21 en 22) kan nuttig zijn in het tonen van metabole veranderingen die kenmerkend zijn dood weefsel worden. Ook kan een biopsie of resectie van het verdachte gebied gerechtvaardigd, vooral als de toestand van de patiënt verslechtert.

Echter, zelfs chirurgische verwijdering niet altijd uitwijzen of het gebied op MRI was pseudoprogression of ware progressie, als het verwijderde weefsel een mengsel van levende en dode weefsel kan bevatten.

Het is belangrijk om de beoogde duur van de behandeling voortgezet als pseudoprogression waarschijnlijk is. Enkele andere behandelingen hebben echter bestudeerd om het oedeem geassocieerd met pseudoprogression verminderen. Deze omvatten steroïden, hyperbare zuurstof, en onlangs, een nieuw geneesmiddel, Avastin.