Er ontstond een constante stijging van de reële lonen en daarmee een stijging van de levensstandaard van arbeiders in moderne industriesectoren. De verklaringen hiervoor zijn een voortdurende stijging van de arbeidsproductiviteit, waarmee ruimte ontstond voor loonsverhogingen, kwaliteitsverbeteringen, een betere allocatie van de productiefactoren en een daling van de prijs voor een aantal belangrijke producten, waaronder voeding.

In België bestond er een verdrievoudiging in de tijd tussen 1850 en 1914. Dit dankzij sterke prijsdalingen van voornamelijk voedsel, kleding, schoenen, transport en communicatie waardoor de levensstandaard sterk steeg.

Er bestond wel een radicale wijziging in de loonkoopkracht, maar was er ook een wijziging in de inkomensverdeling? Duidelijk was dat traditionele sectoren sterk onder moesten doen voor de moderne industriële sectoren. Een uitzondering hierop waren tijden van crisis, waarbij de nominale lonen sterk daalden en dus ook de koopkracht.

Er ontstond een constante stijging van de reële lonen en daarmee een stijging van de levensstandaard van arbeiders in moderne industriesectoren. De verklaringen hiervoor zijn een voortdurende stijging van de arbeidsproductiviteit, waarmee ruimte ontstond voor loonsverhogingen, kwaliteitsverbeteringen, een betere allocatie van de productiefactoren en een daling van de prijs voor een aantal belangrijke producten, waaronder voeding.

In België bestond er een verdrievoudiging in de tijd tussen 1850 en 1914. Dit dankzij sterke prijsdalingen van voornamelijk voedsel, kleding, schoenen, transport en communicatie waardoor de levensstandaard sterk steeg.

Er bestond wel een radicale wijziging in de loonkoopkracht, maar was er ook een wijziging in de inkomensverdeling? Duidelijk was dat traditionele sectoren sterk onder moesten doen voor de moderne industriële sectoren. Een uitzondering hierop waren tijden van crisis, waarbij de nominale lonen sterk daalden en dus ook de koopkracht.

De industrialisatie in de Westerse landen zorgden voor een sterke economische groei dankzij een sterke stijging van de productie. Deze verbreding van de industrialisatie zorgde voor een inhaalbeweging van verscheidene landen en liet Engeland haar dominante positie verliezen.

De economische groei ging over een spectaculaire, maar veleer constante groei waarbij een expansie van de secundaire en later tertiaire sector gepaard ging. Er is echter een slechte keerzijde aan de medaille: de ontwikkelingsproblematiek. Dankzij de economische groei in de Westerse landen vergrootte de kloof met de derde wereld, die slechts diende als een voedselleverancier, voor grondstoffen en als afzetmarkt van in het Westen geproduceerde producten.

Er ontstond een algemene stijging van de levensstandaard vanaf de tweede helft van de negentiende eeuw. Dit dankzij een fundamentele breuk met de pre-industriële samenleving door een volgehouden economische groei, een algemene verbetering van koopkracht en langzame verschuivingen in verbruik.