Non-verbale communicatie is vaak effectiever in het communiceren van emoties dan verbale communicatie (vb. een knuffel helpt beter om een kind te troosten dan spreken). Het is ook daarom dat men bij bv. het afbreken van een relatie een brief schrijft om een emotionele scène te vermijden. Verbale communicatie is belangrijk om over abstracte dingen in verband met onze omgeving te praten (vb. filosoferen).

Nadat je iemand leert kennen zal je na de eerste indruk proberen om via non-verbale tekens relationele informatie te verschaffen om een idee te krijgen van hoe de interactie verloopt. Er zijn drie mogelijkheden volgens Mehrabian.

• Liking : door gezichtsuitdrukkingen , oogcontact , glimlachen ,…

Dit wil zeggen dat je geaccepteerd wordt , het omgekeerde betekent dat het individu je niet echt wil kennen

• Status : afhankelijk van je lichaamshouding en gebarentaal, vb. iemand die een relaxte houding heeft en veel gebaren maakt heeft waarschijnlijk een hogere status dan iemand anders die dat niet doet
• Responsiveness : De graad van psychologische betrokkenheid in een interactie , dit wordt duidelijk gemaakt door het aantal gespreksbijdragen, de hoeveelheid gebaren, .. .

Hoewel we dit ook gewoon kunnen vragen is dit niet gebruikelijk en eerder vreemd, daarom leidt men het af uit non-verbale cues.

Op basis van iemand non-verbale kenmerken(uiterlijk, manier van spreken, ..) leiden we informatie af over: geslacht, leeftijd, .. . We moeten het op deze manier vaststellen omdat je bij de eerste ontmoeting met iemand geen persoonlijke vragen zal stellen maar eerder small talk zal gebruiken.

• Kan onbedoeld zijn omdat mensen het minder kunnen controleren. Net omdat men het minder goed kan controleren, gaan mensen eerder af op de niet-verbale tekens. Maar het kan ook bedoeld zijn vb. een deftig pak aantrekken om de prof te laten weten dat je ernstig bent.

• Bestaat uit verschillende codes : deze codes moeten juist gebruikt worden zodat onze bedoeling als bedoeld geïnterpreteerd worden. Men kan het dus zo coördineren dat verschillende non-verbale codes samenwerken en dezelfde boodschap uitzenden, versterken ze elkaar en omgekeerd (lichaamsbewegingen , gezichtsuitdrukkingen , tijd en ruimte , fysieke verschijning , …).

• Is onmiddellijk omdat ze verbonden zijn aan ons lichaam, in tegenstelling tot woorden die je eerst kan afwegen enz.. . Ze zijn er automatisch als we face-to-face communiceren. Non verbale tekens zijn ook continu, ze vloeien in elkaar over en hebben geen begin of einde zoals woorden dat wel hebben. Ook zijn ze natuurlijkeren minder arbitrair dan hun verbale tegenhangers, maar toch zijn sommige vastgelegd bij conventie (vb. fuck you).

• Zowel universeel (en aangeboren) als cultureel (en geleerd). Vele non-verbale tekens zoals emoties zijn universeel (vb. huilen, wijzen,..). Hoewel sommige zijn aangeboren, hebben we geleerd ze te onderdrukken (vb. tanden ontbloten als je kwaad bent is vervangen door de lippen op elkaar persen). Het verschil tussen mannen en vrouwen is van culturele aard want zo zijn vrouwen meer geoorloofd om hun emoties te tonen en mannen mogen meer woede tonen.