Kathleen McCue , de auteur van Hoe kinderen helpen door ernstige ziekte van een ouder , beschrijft een aantal van de tekenen om op te letten : grote veranderingen of stoornissen in slapen of eten , het verschijnen van nieuwe angsten die niet weg zal gaan ; terugtrekt in stilte, en moeite met mijlpalen in de ontwikkeling ( bijvoorbeeld een zindelijk peuter die begint aan het bed of daling van een tiener in de rangen op school nat ) . Zie de bijlage voor de volledige verwijzing naar dit zeer nuttig boek . ik

f je onzeker bent over hoe u uw kind te praten of zich zorgen over de manier waarop hij of zij omgaan met de diagnose , spreken met een maatschappelijk werker of adviseur die gespecialiseerd is in het helpen van kinderen van een ouder met kanker . Als uw kinderen op school , praten met hun leraren en / of een schoolbegeleider kan nuttig zijn, ook. Nemen van maatregelen om ervoor te zorgen dat belangrijke volwassenen ( zoals zorgverleners , naaste familieleden , en docenten) rond uw kind zijn het verstrekken van consistente boodschappen . U kunt deze volwassenen over het algemeen vertellen wat je vrouw gaat door medisch en wat uw kind al weet . Deze mensen zullen in staat zijn om ondersteuning te bieden aan uw kind en ook u te informeren wanneer zij zich zorgen over de manier waarop uw kind omgaan . Als u zich zorgen maakt over hoe je kinderen omgaan met de diagnose , kunt u begeleiding onderzoeken voor uw kinderen of groepen speciaal bedoeld voor kinderen omgaan met een ouder met kanker .

Kinderen van alle leeftijden vragen vaak de "harde" vragen die volwassenen hebben geleerd niet te flappen uit . Bijvoorbeeld , soms de eerste vraag uit de mond van een jonger kind na wordt verteld een van de ouders kanker heeft is " Is mama ( of papa ) gaat sterven ? " Dit is het moeilijke. Niet alleen kan het brengen enorme gevoelens van angst en angst in je , maar het is ook de tijd waarin de meeste ouders willen hun kind gerust te stellen ( en zichzelf ) dat alles wel goed komt en dat , natuurlijk , mama ( of papa ) zal niet sterven , zal nooit sterven . Echter, dit is gewoon niet waar . Net zoals bloemen en dieren zullen sterven , iedereen sterft op een bepaald punt . Hoewel het belangrijk is dat u uw kind gerust te stellen , niet de waarheid verkeerd . U kunt iets als : "Ja , mama heeft wel kanker zeggen . Maar ze krijgt de beste behandeling en het zien van de beste artsen die gaan alles proberen om deze kanker te bestrijden . Iedereen sterft op een dag , maar we gaan deze kanker vechten met al onze kracht . "Als ze geweten hebben iemand anders om te sterven aan kanker , moet je ze geruststellen dat dit niet per se gaat gebeuren met hun moeder . Geef uw kind de leeftijd passende details over de kanker en de behandeling , met inbegrip van hoe mama's kanker is anders dan andere situaties uw kind mag weten over (zoals een grootmoeder die overleed aan kanker ) .

Kinderen geven zichzelf de schuld vaak voor problemen, met inbegrip van een ouder kanker diagnose. Veel kinderen maken fantasieën om gebeurtenissen te verklaren . Ze kunnen denken dat hun vader kanker kreeg , omdat ze niet goed deden op school of omdat ze riepen iets naar hem of stiekem wenste dat er iets ergs zou gebeuren met hem de laatste keer dat ze werden gestraft . Omdat kinderen denken vaak dat ze iets aan de kanker veroorzaken deden , ze soms denken dat ze de macht hebben om te laten verdwijnen . Een jongere kan het " model kind " te worden en proberen om alles goed te doen . Een tiener kan plotseling overdreven behulpzaam rond het huis of het spel de rol van worden " vervangende ouder. "

Soms ouders verwarren dit voorbeeldig gedrag te betekenen dat hun kind goed omgaan . Echter, als "perfect" kan een enorme last voor uw kind vanwege de gevoelens van verantwoordelijkheid dat deze methode van omgaan met zich meebrengt . Kinderen kunnen vrezen dat als ze "verknald ", zullen ze de zieke ouder nog erger te maken , als er een complicatie optreedt , kunnen zij zich schuldig voelen dat ze niet moeilijk hebben geprobeerd genoeg om perfect te zijn . U zult verbaasd zijn over wat uw kinderen kunnen denken . Vraag hen . Zij hebben behoefte aan geruststelling dat ze noch de oorzaak van de kanker , noch verantwoordelijk voor het maken van het weg gaan .

Mark, aos commentaar:

Kinderen hebben het recht om hun zieke grootouders of ouders zien, sterven of niet. Dood hoort bij het leven, en hoewel dit misschien niet de eerste keer dat het kind ziet het, het won, AOT de laatste zijn, Aiso don per se de behandelen als het, AOS een aantal grote horror of mysterie voor het kind om bang voor te zijn. Kinderen krijgen meer overstuur als ze, Aore niet toegestaan om hun afscheid aan stervende familieleden, zodat je, Aore niet hen geen dienst door ze uit de ziekenkamer.

Sommige kinderen worden zeer betrokken en geïnteresseerd in kanker en behandeling. Ze kunnen zelfs afspraken wilt wonen of hun ouders in het ziekenhuis. Waardoor ze een afspraak (na de eerste dit bespreken met uw arts en de vaststelling van richtsnoeren) wonen, kan een goede manier voor hen om te worden gerustgesteld en hebben de mogelijkheid om vragen te stellen. Het is echter belangrijk om hen niet te overstelpen met informatie, anders kan deze bijeenkomst hen angstig maken en hebben het tegenovergestelde effect van wat de bedoeling was.

Kinderen die willen gaan op chemotherapie of bezoek het ziekenhuis moet van te voren worden voorbereid. Vertel hen over de behandelingen en over wat ze zouden kunnen zien (met inbegrip van buizen, andere zieke patiënten, en ga zo maar door). Het nemen van een foto van je vrouw in behandeling kan ook helpen hen te visualiseren wat ze zouden kunnen zien voordat ze aankomen. Sommige kinderen willen leren over alle buizen, steken, en andere accessoires van de behandeling. Voel je vrij om ze zo veel mogelijk informatie te geven als jij, en zij zich prettig voelt. Vergeet niet, je bent de expert op uw kind, dus let op je intuïtie, en stop als je voelt dat hij of zij heeft genoeg meegemaakt.

Aangezien de meeste ziekenhuizen hebben bezoekuren en het beleid dat kind bezoekers onder een bepaalde leeftijd kunnen beperken, vragen over uw ziekenhuis, aos beleid voordat het brengen van uw kind te bezoeken.