RLS is een neurologische aandoening (bijvoorbeeld als gevolg van een functionele verandering van het centrale of perifere zenuwstelsel) geassocieerd met abnormale sensaties en een drang om (dus ook een bewegingsstoornis), die gezamenlijk leiden tot ernstige slaapverstoring bewegen. In die zin is een slaapstoornis. Als toekomstige onderzoeken tonen aan dat de meeste gevallen van idiopathische RLS worden geassocieerd met ijzertekort of andere systemische metabolische disfunctie, dan RLS kan worden geherkwalificeerd als een systemische ziekte als gevolg van een systemische biochemische abnormaliteit. Deze vorm van de ziekte is gevonden in een subgroep van patiënten, maar niet bij alle patiënten, zoals gedocumenteerd door de vaststelling van een lage serumferritinewaarde (ferritine is een eiwit dat verantwoordelijk is voor systemische ijzer opslag).

Veel epidemiologische onderzoeken hebben duidelijk aangetoond een prevalentie van RLS van ongeveer 10 % en een prevalentie van ernstige RLS van 2,7 % in de volwassen bevolking van de westerse landen ( Noord-Amerikaanse continent en West-Europa ) . Studies in sommige Oost-Europese landen hebben aangetoond een veel lagere prevalentie ( minder dan 1 % ) . Op basis van deze studies , hebben de onderzoekers geconcludeerd dat er een lagere prevalentie van RLS in het oostelijk halfrond . Dit verschil in tarieven kunnen te wijten zijn aan bepaalde etnische of raciale verschillen of de aanwezigheid van vaker bloedarmoede door ijzertekort in deze populatie . Sommige latere studies uit Japan en India , echter, vond een prevalentie die in valt tussen de oosterse en westerse prevalentie of, in sommige gevallen , is zo hoog als de prevalentie in westerse landen . Deze vraag kan niet definitief worden beantwoord tot nader epidemiologische studies uit andere Oost-Europese landen zijn uitgevoerd op grote schaal

Kunnen deze symptomen te wijten zijn aan ijzergebrek of ben ik het ontwikkelen van RLS-symptomen? Bloedarmoede door ijzertekort kan leiden tot algemene symptomen van malaise, vermoeidheid, zwakte en vermoeidheid. Kinderen kunnen hyperactiviteit en algemene rusteloosheid manifesteren als gevolg van bloedarmoede door ijzertekort. Ook in experimentele studies bij ratten, ijzergebrek veroorzaakte algemene rusteloosheid lijkt RLS.

Klinische studies en onderzoeken door de jaren heen een duidelijk verband tussen ijzertekort, bloedarmoede, en RLS (zie vraag 5) aangetoond. Deze vereniging werd voor het eerst genoemd door Karl Ekbom, die de entiteit van RLS in het midden van de twintigste eeuw bracht de voorhoede van de medische professie. Recentere studies hebben duidelijk aangetoond een afwijking van de hersenen ijzer opslag in ten minste een subgroep van patiënten met idiopathische RLS. Bovendien zijn veel voorwaarden in verband met ijzertekort, zoals zwangerschap, chronisch nierfalen, en herhaalde bloeddonaties, zijn geassocieerd met een hoge prevalentie van RLS.

De symptomen van een drang om de ledematen voorafgegaan door griezelige-crawly sensaties in de avond te verplaatsen, dus zijn zeer suggestief van RLS in een persoon met ijzertekort. Als de persoon aan de andere twee essentiële criteria (zie vraag 4) van opluchting met beweging en verergering met inactiviteit, dan zal hij of zij worden gediagnosticeerd met RLS.

Een van de fundamentele kenmerken van RLS is dat de symptomen aanwezig zijn uitsluitend in de avond of erger in de avond. Dit is het patroon althans in de vroege stadia van de ziekte, in de gevorderde stadia van de ziekte, symptomen eerder op de dag worden weergegeven, en in zeer ernstige gevallen en gevorderde stadia kunnen symptomen aanwezig zijn gedurende de dag. Zelfs in de laatste gevallen, de symptomen erger worden 's avonds de slaap ernstig verstoren. Gezien dit patroon een van de vragen aanvankelijk researche gesteld was of deze verslechtering in de avond weerspiegelt het feit dat de avond gewoonlijk de time-out en inactief. Zoals eerder opgemerkt, rust of inactiviteit veroorzaakt RLS-symptomen.

Een andere factor die meespeelt is de vraag of de symptomen van RLS hebben een echte circadiaan ritme. De term "circadiane" is afgeleid van het Latijn: ". Dag" circa betekenis "over" en dias betekenen De circadiane ritme beslaat iets meer dan 24 uur (24,2 uur, om precies te zijn) en wordt gereguleerd door de master biologische klok zich diep van binnen de hersenen. Het wordt gesynchroniseerd met het buiten de tijd door externe licht en duisternis, zoals bepaald door zonsopgang en zonsondergang. RLS-symptomen hebben de neiging om piek tussen ongeveer 21:00 en 4:00 Deze verergering van de symptomen is het gevolg van een circadiane ritmiek, in plaats van alleen inactiviteit van de persoon in deze periode. Nachtelijke ook wanneer het lichaam ervaart de dagelijkse toename van het niveau van melatonine, het hormoon dat door de pijnappelklier in het diepere deel van het centrum van de hersenen (vandaar bijnaam "hormoon van duisternis" melatonine). Melatonine is een circadiane marker aanpassen van interne en externe klokken.

Sommige vroege onderzoeken van RLS patiënten meten van zowel subjectieve als objectieve kenmerken van RLS tijdens twee dagen van normale slaap-waak cycli, gevolgd door 36 uur van aanhoudende waakzaamheid opgemerkt dat zowel subjectieve als objectieve metingen van RLS steeg in de avond en nacht en dat deze verhogingen waren geen verband houden met perioden van inactiviteit. Er werd ook aangetoond dat het circadiane ritme volgt lichaamstemperatuur ritme, zodanig dat RLS symptomen verergeren met de dalende fase van de lichaamstemperatuur ritme, die 's avonds laat en in de vroege ochtend plaatsvindt. RLS symptomen zijn op een minimum in de late ochtend, rond de 10 tot 11:00 Bovendien, zoals vermeld in het antwoord op vraag 5, RLS-symptomen gerelateerd zijn aan ijzer en dopamine disfunctie: Zowel ijzer en dopamine niveaus hebben een circadiaan ritme, met de laagste niveaus wordt opgemerkt in de avond als de RLS-symptomen zijn erger. Bovendien, melatonine onderdrukt dopamine, en deze factor is mede verantwoordelijk voor de nachtelijke piek van RLS-symptomen.