Het is bewezen dat onze hersenen het beste kunnen herinneren wat het meest belangrijke is.

Dit hoofdstuk gaat erover hoe deze informatie is verwerkt in de zogenaamde meaning-based representations.

Bij het onthouden van langere rijen verbale gegevens kunnen bijvoorbeeld handvatten gebruikt worden als rijmpjes.

Uit een experiment van Klahr, Chase en Lovelace blijkt dat mensen bepaalde letters uit het alfabet sneller op kunnen roepen als anderen. Dit komt doordat ze voorkomen in een chunk.

Ook hier is weer sprake van front-anchoring.

Proefpersonen ordenen langere opeenvolgingen van gegevens zo, dat er sub-sequences ontstaan van elementen die dan weer hogere orde van units vormen.

Net als bij visuele beelden zijn er ook verschillende verbale beelden. Bijvoorbeeld het verschil tussen gesproken woorden en geschreven woorden. Verder is het verschil dat woorden in serie geordend kunnen worden. Je kunt hierbij denken aan het in serie zetten van mappen in een ordner, of het achter elkaar zetten van gebeurtenissen. Er is dus een totaal andere interpretatie die afhangt van of een woord geschreven gesproken of geschreven is.

Verder maakt de orde waarin woorden en letters uit voor het feit of wij bepaalde feiten kunnen onthouden en interpreteren. Als je mensen een lijst met verbale informatie geeft, dan kunnen mensen de eerste elementen beter onthouden als de latere. Dit heet front-anchoring.

Een experiment van Sternberg toont het belang van front-anchoring aan. Hij vroeg proefpersonen een rij getallen te onthouden (bijv. 32974) en hij vroeg ze dan bijvoorbeeld naar de getallen na de 9. Proefpersonen waren snel bij het geven van de eerste getallen, maar het duurde relatief lang voor het geven van de getallen daarna.

Informatie die serieel wordt gerepresenteerd op een manier dat, de eerste elementen het snelst beschikbaar zijn en dat we serieel door de informatie kunnen lopen.

Een andere manier waarop wij ons ruimtelijk geheugen gebruiken is als we iets horen wat een situatie omschrijft. Zo gaf de Britse psycholoog Alan Baddeley aan dat hij niet kon autorijden en luisteren naar een voetbal wedstrijd op de radio, omdat dit beide gebruikt maakt van het ruimtelijk geheugen. In een onderzoek van Franklin en Tversky (1990) bleek dat mensen minder moeite hadden met verticale bewegingen en voor-achter, dan met links en rechts. Zij verklaarden dit aan de hand van het feit dat mensen asymmetrisch zijn en dat wij bij afbeeldingen ook moeite hebben met links en rechts.

Uit een ander onderzoek bleek dat mensen even snel uit verbale omschrijvingen cognitieve kaarten kunnen maken.