Deze methode gaat vooral om het onthouden van een geordende opeenvolging van punten/events. De truc is om punten langs de ‘route’ met elkaar te associëren. Je maakt een soort mentaal pad dat alle punten langs gaat, zodat je later zeker weet dat je langs alle punten komt als je weer dat pad volgt(1) en je associeert punten langs de route met elkaar(2).

Bower, Clark, Lesgold and Winzenz(1969) ondervonden dat wanneer proefpersonen een lijst van woorden in 4 categorieën(een boomstructuur) moesten leren, de groep die ze georganiseerd kreeg het aanmerkelijk beter deed. De ‘random’ groep kreeg ook een boomstructuur, alleen was die ‘random’ gevuld.

Hiërarchie ondersteund het terughalen van informatie uit je geheugen

Door inferentie kunnen er ook problemen ontstaan, zoals bij ooggetuigen verslagen. Mensen halen wat ze gezien hebben door de war met wat er later aan informatie beschikbaar is gekomen(Loftus Miller en Burns, 1978)

False memory syndrome: aangeprate herinneringen (door bv. therapeuten)

Loftus en Pickerall(1995) lukte het 25% van een groep aan te praatten dat ze verdwaald waren als kind in het winkelcentrum

Associative structure and retrieval

Tulving and Pearlstone(1966) ondervonden dat bij het leren van een lijst van woorden in categorieën dat deze beter konden worden opgevraagd als er een cue gegeven werd, bijv. zoogdieren, als er een rij zoogdieren in voor kwam.

Owens, Bower and Black(1979) deden een experiment met een verhaal. Een groep kreeg een verhaal te lezen en een andere groep een toonzettende intro. Hierdoor maakte de groep niet alleen veel meer inferenties, maar bleken ze ook meer vragen over het gedeelte dat ze allebei bestudeerd hadden te herinneren.

Harris(1977) deed iets dergelijks met een reclame, waar niet iets expliciet werd gezegd maar wel impliciet. Die reclame werd daarna verboden, omdat er een valse claim in zat(impliciet dus)