structuralisme (bouwstenen vh bewustzijn)

/ atomistische benadering, introspectie,

geen toepassing, alleen pure psychologie

kopieerde het hele laben de levensstijl van Wundt.

Het verschil met Wundt was dat zijn kijk op de psychologie, minder flexibel was. In zijn

versie van psychologie was geen ruimte voor Wundts Völkerpsychologie. Zijn psychologie

bestond enkel in alleen in zijn lab, als experimentele psychologie, dus volledig

controleerbaar. Hij zag psychologie als de studie van de “normale mens”, niet die van

kinderen, dieren of gekken.

Titchener werkte het idee van introspectie, een methode van Wundt, verder uit.

Introspectie betekent “naar binnen” kijken. Stel je ziet een rode bal. Welke sensaties

ervaar je dan? En in welke volgorde? Volgens Titchener kunnen alleen getrainde

proefpersonen kunnen dit, omdat je er de juiste terminologie en ervaring voor nodig

hebt. Hij gaat ervan uit dat bewustzijn bestaat uit verschillende dimensies van

waarnemingen. Door introspectie probeert hij deze dimensies te scheiden. De

introspectie van Wundt voert hij tot in het idiote door.

Zijn pure psychologie noemt hij ook wel ‘structuralisme

reactie tijden onder gecontroleerde

laboratorium condities. Hij gebruikte als timing apparaat een klokwerk

Hipp-Chronoscope die de tijd tot duizenden van een seconde kon

opnemen. In zijn simpele reactie tijd procedures, moest een persoon

reageren op een stimulus met een bepaalde reactie. Dit fase

model van mentale verwerking is de ondergrond van het gebruik van

reactie tijd metingen in Wundt’s Leipzig laboratorium

Wundt brengt als eerste “aandacht” in kaart. Hij omschrijft aandacht als een centraal

gestuurd proces. Hij toont dit aan met de “gedachtemeter”. De gedachtemeter bestaat

uit een slingerklok waaraan een naald hangt. In de buurt van de klok bevestigt hij bellen.

Wanneer de klok tegen de bellen aankomt analyseert hij zijn eigen waarneming en

concludeert dat hij eerst het geluid waarneemt en dan pas naar de slinger kijkt. De

waarnemingen vinden dus niet tegelijk plaats. Hiermee legt Wundt de basis voor het

meten van aandacht en dus ook andere hogere mentale processen (cognitie). Nu noemen

we dit de reactietijdmeting, het centrale meetinstrument in de psychologie.

Nu Wundt ontdekt heeft hoe je cognitie meet, heeft hij een bestaansgrond voor het

oprichten van een lab in 1879. Hiermee is hij de eerste, die buiten colleges om,

structureel experimenten gaat uitvoeren. Hierom wordt Wundt gezien als ‘vader’ van de

experimentele psychologie.

In zijn boek ‘the principles of physiology psychology’ beschrijft hij een vorm van

psychologie waar technieken worden toegepast die ook in de fysiologie gebruikt worden.

Het boek is een succes en de technieken worden gezien als een nieuwe discipline. Voor

Wundt had het als doel om het bewustzijn te bestuderen. Hij bedacht hiervoor de

“mediated experience’. Hij beschrijft door introspectie zijn innerlijke ervaring. Deze

bewuste ervaring deelt hij op in sensaties en gevoelens. Dit noemt hij de basisdimensies

van bewustzijn. Sensaties deelt hij onder in: kwaliteiten, intensiteiten, duur. Gevoelens

in: plezierigheid, spanning, activiteit. De chemie tussen deze elementen is de bewuste

ervaring. Wundt en zijn studenten deden onderzoek naar veel verschillende

onderwerpen. 17% van de experimenten had betrekking op reactietijd, 10% op

“attention” en 10 % op “feeling”. 50% naar sensatie en perceptie.

Wundt heeft niet alleen de psychologie “ontdekt” hij inspireerde veel studenten. Veel van

zijn volgelingen zijn bekende historici geworden, zoals Emil Kraeperlin, Hugo

Munsterberg, Viktor Henri,B Bourbon, Vladimir M, Charels Spearman Edward Tichener en

Hugo Eckener.In 1900 waren er in Amerika 34 psychologische laboratoria, waarvan 12

onder hoede van Wundt’s opvolgers.

Na verschillende proeven ging hij steeds verder, maar hij deed wel heel eerlijk en nauwkeurig verslag van zijn bevindingen. Uiteindelijk overleed de patiënt en deed leidde tot en schandaal