veranderingen in gezinnen die tot op zekere hoogte voorspelbaar zijn omdat ze normatief patroon volgen. (gaan vaak uit van traditionele gezin vader, moeder en 1 of meer kinderen

starre grenzen tussen gezinsleden, terwijl grens tussen gezinssysteem en buitenwereld vervaagd is:

• Gezinsleden praten weinig met elkaar, hebben afstandelijke relatie. Saamhorigheidsgevoel en loyaliteit ver te zoeken.
• Individu heeft veel vrijheden: ieder gaat zijn eigen gang.
• Op ongebruikelijk gedrag wordt niet gereageerd ook niet als dat nodig is
• Er is te weinig structuur, nauwelijks beschermende verzorgende functie

Minuchin, disfunctie interactiepatronen/ gezinsstructuren is afhankelijk van context, ontwikkelingsstadium gezin en gezinsleden. Alleen disfunctioneel te noemen in relatie tot (1) bepaald moment (2) bepaald (sub)systeem (3) bepaalde context.

grenzen tussen subsystemen vervaagd, terwijl er rigide grens is tussen gezinssysteem en buitenwereld:

• Onderlinge afstand gezinsleden gering, communiceren veel met elkaar en sterk bij elkaar betrokken. Weinig contact met mensen buiten het gezinssysteem.
• Sterke saamhorigheid, vaak ten kosten zelfstandigheid. Risico oplopen cognitief en emotionele achterstand.
• Gezinsstructuur te rigide, neiging steeds dezelfde interactiepatronen te vertonen ookal zijn deze minder passend.

kind dat als vertegenwoordiger van ouders bepaalde opvoedingstaken krijgt. Is functioneel als toegekende verantwoordelijkheden duidelijk zijn omschreven en mogelijkheden kind niet te boven gaan (bevoorrechte positie maar positie nooit makkelijk omdat kind niet bij subsysteem ouders en niet subsysteem kinderen hoort) Problemen overbelast of teveel macht.

2 extreme typen gezinsstructuur die tot problemen kunnen leiden (mankeert iets aan duidelijkheid en flexibiliteit grenzen) goed functionerende gezinnen kiezen middenpositie en zijn flexibel genoeg gezinsstructuur aan veranderde omstandigheden aan te passen.: