Herpes zoster , ook wel bekend als gordelroos , is waterpokken de tweede keer rond . Het is een varicella virus , niet - herpes de herpes term wordt gebruikt om de herpetische ( blaasjes ) patroon van de infectie te beschrijven . Zoster is een virale infectie sluimerend in een dorsale wortel ganglion en wordt opnieuw in een immuungecompromitteerde persoon .

Symptomen zijn onder meer pijn en / of tintelingen , gevolgd door uitbarsting van rode plekken die blaasjes , meestal langs een enkele dermatoom of het gebied van de huid ( plaat 5 ) geworden . De blaasjes later 24 worden gedekt door korsten . De pijn kan eerder worden gevoeld , tijdens en na ( postherpetische neuralgie ) de vesiculaire uitbarsting .

Hoewel onwaarschijnlijk , is het mogelijk voor een persoon die nooit is blootgesteld aan het virus waterpokken vangen van iemand die een uitbraak van gordelroos . In ernstige gevallen moet u verdachte van een onderliggende lymfoom , leukemie of AIDS .

Zoster kan herpes simplex , Poison Ivy, of cellulitis na te bootsen , en dus is het belangrijk om een biopsie of bloedonderzoek in geval van twijfel te krijgen. De behandeling bestaat uit mondelinge en actuele prednison , orale antivirale middelen , zenuwblokkade , topische lidocaïne pleister , of lidocaïne crème .

Meer dan 10% van alle nieuwe gevallen van AIDS in de Verenigde Staten optreden bij mensen boven de leeftijd van 50 jaar. Nieuwe AIDS-gevallen in de afgelopen jaren sneller gestegen op middelbare leeftijd en ouderen dan bij mensen jonger dan 40 jaar oud. Hoewel veel van deze AIDS gevallen het gevolg van HIV-infectie op jongere leeftijd, velen door besmetting na de leeftijd van 50. Aangezien maar weinig personen boven de leeftijd van 50 jaar een verhoogd risico op HIV routinematig getest worden, is het moeilijk om de tarieven van de HIV-infectie onder oudere volwassenen te bepalen. Ouderen worden vaak eerst gediagnosticeerd met HIV in een laat stadium van de infectie als ze de behandeling voor een HIV-gerelateerde ziekte te zoeken.

HIV-gevallen onder oudere mensen kunnen onderrapportage omdat hiv symptomen en infecties kunnen samenvallen met andere leeftijdsgebonden ziekten en worden daarom over het hoofd gezien. Vermoeidheid, gewichtsverlies, en andere vroege HIV symptomen kunnen als een normaal onderdeel van het ouder worden afgewezen. AIDS-gerelateerde dementie wordt vaak verkeerd gediagnosticeerd als de ziekte van Alzheimer.

Veel kenmerken van HIV zijn specifiek voor ouderen. Oudere mensen met aids ziek en sterven eerder dan jongere personen als gevolg van een late diagnose en co-infectie met andere ziekten die de progressie van AIDS kunnen versnellen. Daarnaast kunnen nieuwe geneesmiddelen voor de behandeling van HIV interactie met medicijnen de oudere persoon neemt om reeds bestaande chronische aandoeningen te behandelen.

Een veel voorkomende stereotype bestaat in de Verenigde Staten: Ouderen niet seks of drugs gebruiken hebben. Weinig HIV-preventie-inspanningen zijn gericht op mensen die ouder zijn dan 50 jaar, en de meeste educatieve advertentiecampagnes zelden weergegeven oudere volwassenen, waardoor ze een onzichtbare at-risk bevolking. Oudere mensen, dus over het algemeen minder goed geïnformeerd over HIV / AIDS dan jongeren en zich minder bewust zijn van hoe zich te beschermen tegen infectie. Dit gebrek aan bewustzijn geldt vooral voor oudere injecterende drugsgebruikers, die meer dan 16% van de AIDS-gevallen bestaan bij personen ouder dan 50 jaar.

Mannen die seks hebben met mannen vormen de grootste groep van AIDS-gevallen onder volwassenen ouder dan 50 jaar . Oudere homoseksuele mannen de neiging 'onzichtbaar' en negeerde zowel in de homoseksuele gemeenschap en in preventie-inspanningen te zijn . De HIV risicofactoren voor oudere homoseksuele mannen onder geïnternaliseerde homofobie , ontkenning van risico's , alcohol en andere middelengebruik , en anonieme seksuele ontmoetingen .

Huidbeschadigingen optreden bij vrijwel alle patiënten tijdens het ontvouwen evolutie van hun HIV-infectie , meestal een opeenvolging van omstandigheden als gevolg van de geleidelijke daling van de immuniteit . Een voorbijgaande uitslag kan begeleiden de eerste HIV seroconversie ziekte, maar kan onopgemerkt blijven . Gedurende de volgende weken of jaren , kan de geleidelijk afnemende immuniteit gedocumenteerd alleen daling van het aantal CD4 - positieve lymfocyten met de opkomst van inflammatoire huidaandoeningen ( bijv. seborrheic dermatitis en psoriasis ) , evenals auto-immuunziekten ( bijv. trombocytopenie , morphea , of alopecia areata ) . Zoals immuniteit zelf afneemt , huidinfecties ontstaan. Gordelroos treft meer dan 25 % van de HIV - positieve patiënten en kan worden gevolgd door postherpetische neuralgie . Contagiosum van het weekdier , wratten , en droge huid kan verschijnen . In ernstige gevallen kan de persoon paarsachtige knobbels op het gezicht en de extremiteiten en andere locaties die Kaposi's sarcomen , een vorm van huidkanker .

Veilig vrijen en het gebruik voorzorgsmaatregelen !

Perianale jeuk kan erg ongemakkelijk en kunnen interfereren met dagelijkse activiteiten en slapen. Houd het anale gebied schoon en droog, en de huid tegen overmatige afvegen of slijtage letsel te voorkomen. Elimineer items in de voeding, zoals citrusvruchten en sappen, koffie en thee (waaronder decaf meer dan 2 kopjes per dag), bier en alcoholische dranken, cola, noten en popcorn, melk, chocolade en specerijen (vooral paprika) die produceren gas, indigestie, of losse darm. Voedingsmiddelen die slijm of verergeren drainage irritatie van de darm en mogelijke anale jeuk.

Als de jeuk (en krabben) ernstig is, draag katoenen handschoenen tijdens de nacht en overwegen antihistamine pillen. Vermijd het gebruik van geparfumeerde zeep en krachtig te wrijven met een washandje. De meeste zeep is sterk alkalische en residuen kunnen verzamelen in de plooien van de huid en de normale zuurgraad van de huid veranderen. Gebruik Cetaphil of andere milde reinigingsmiddelen voor de douche om irritatie te voorkomen.

Na de stoelgang, was het anale gebied met water of een vochtige katoenen of weefsel. Hypoallergeen ongeparfumeerde babydoekjes kan worden gebruikt voor het reinigen. Gebruik nonscented toiletpapier aan dep ze droog en wrijf met het toiletpapier. Draag een dunne katoenen strip direct op de anus tijdens de dag. Gebruik een die is zo dun dat je niet bewust van zijn aanwezigheid. Verander 20 de katoenen strip vaak, en draag katoenen ondergoed. Elke ochtend en / of 's nachts, neem een bad in lauw water. Breng een milde voorgeschreven of over-the-counter lotion, crème of zalf na reinigen en drogen routine. Zie een dermatoloog als de jeuk blijft, en raadpleeg een proctoloog uit te sluiten rectale ziekte.

Urticaria is de medische naam voor netelroos, die striemen (roze zwellingen) die duren meestal een paar uur en dan verdwijnen zijn. Nieuwe netelroos verschijnen als oude gebieden vervagen.

Netelroos kan heel klein zijn of te bedekken grote gebieden van het lichaam. De jeuk van de kasten kan intens zijn en soms branden of prikken. Als netelroos optreden in diepere weefsels van de ogen, mond, handen of genitaliën, wordt de zwelling heet angio-oedeem. Netelroos kan worden veroorzaakt door een verscheidenheid van onderliggende problemen, waaronder infecties. Herhaalde en chronische afleveringen komen vaak als een allergische reactie op voedsel (meestal noten), chocolade, melk, insectensteken, of medicijnen en meestal breken binnen een paar uur van de blootstelling. Hives die komen als gevolg van zonlicht, zijn koude, druk, of oefening genaamd de fysieke urticaria. De druk urticaria manifesteert als een diep welt in een gebied van langdurige druk.

Chronische urticaria wordt gedefinieerd als netelroos die langer dan zes weken. In de overgrote meerderheid van de gevallen, de kasten zijn idiopathisch, een term die betekent dat er geen waarneembare oorzaak. Maar het is zeker de moeite waard uit te zoeken als je in de 5% van de gevallen met een cause.Thyroid of leverproblemen, kan herpes, huidziekten, tandheelkundige infecties, sinusitis, of allergische oorzaken worden ontdekt met een grondige anamnese en lichamelijk, samen met bloed-en urinetests en soms een huidbiopsie. Bij chronische idiopathische urticaria, veel onderzoekers het gevoel dat het lichaam overactief immuunsysteem is de boosdoener.

Hives worden voornamelijk behandeld met antihistaminica, met inbegrip van niet-verdovende antihistaminica zoals Claritine ® of Zyrtec ®. Indien nodig, wordt een sederende soort antihistaminicum (hydroxyzine, cyproheptadine of doxepine) toegevoegd in de nacht. Als de kasten blijven, kan een korte cursus van cortison (steroïden) de kasten volledig wissen.