Astma wordt gekenmerkt door periodes van exacerbaties en kwijtschelding van de symptomen, zoals kort vermeld in vraag 12 (zie tabel 5). Tijdens een remissie van astma, zijn de symptomen goed onder controle en de metingen van de longfunctie te normaliseren. Een verergering van astma, anderzijds, op een toename van longontsteking en vertegenwoordigt een periode van verhoogde activiteit astma. Het geeft een opflakkering van de ziekte. Een verergering van astma manifesteert zich door de ontwikkeling van longklachten. Voorbeelden van exacerbatie of flare symptomen zijn piepende ademhaling, hoesten, nacht longklachten, verhoogde slijmproductie van de longen, kortademigheid of ademnood en druk op de borst of ongemak (Tabel 7).

Tijdens een exacerbatie, meting van de longfunctie, zoals aangegeven door de FEV1 (en piekstroom) er zo uit afnemende waarden. Een exacerbatie ontstaat vaak geleidelijk en begint met milde symptomen. Indien aangevinkt, zal dat lichte verergering verergeren en steeds ernstiger. Milde exacerbaties, die vroeg en adequaat, misschien behandeld met een toenemend gebruik van geïnhaleerde medicijnen-kan worden in de kiem gesmoord met minimale of geen verstoring van gezondheid en levensstijl. Meer geavanceerde exacerbaties kan echter het gebruik van andere geneesmiddelen, zoals corticosteroïden vereist. Ernstige of snel progressieve exacerbaties vereisen ziekenhuis op basis van of afdeling spoedeisende interventie en behandeling.

De term verergering van astma is de verouderde astma-aanval in de wetenschappelijke en medische literatuur verdrongen. Exacerbatie nauwkeuriger beschrijft de geleidelijke karakter van de opbouw in longontsteking tijdens een opflakkering van de ziekte. Sommigen beoefenen kinderartsen, internisten, huisartsen, en astma en allergie specialisten toch nog steeds voor kiezen om de term astma-aanval in het spreken met hun patiënten over astma te gebruiken. Het woord aanval, met zijn toespeling op defensief, impliceert onvoorspelbaarheid, geweld en kwetsbaarheid, terwijl verergering benadrukt omkeerbaarheid en potentiële vergankelijkheid. Ik geef de voorkeur aan de term exacerbatie gebruiken in dit boek, net zoals ik met mijn patiënten, het is nauwkeuriger en is wetenschappelijk geaccepteerd. Maakt niet uit welke terminologie u gebruikt, bedenk dan dat een verergering van astma, zelfs van de mildste soort, mag nooit worden genegeerd of afgedaan als onbelangrijk (Tabel 8).

Behandeling van een astma-exacerbatie bevat altijd een zoektocht naar de oorzaken van het verlies van astmacontrole. Heeft piepende ademhaling ontstaan als gevolg van een infectie van de luchtwegen? Waren het aantal gemiste doses van inhalator medicijnen de boosdoener? Kon het lange wachten bij de bushalte in de ochtend in subzero temperatuur een rol hebben gespeeld? Correcte identificatie van astma triggers niet alleen zorgt voor een beter begrip van uw individuele astma, maar ook leidt tot een meer proactieve aanpak voor het beheren van uw astma, met de nadruk op preventieve maatregelen. Leren om astma geneesmiddelen vergroten wanneer specifieke symptomen van een infectie ontstaan, bijvoorbeeld, kan helpen een flare of een exacerbatie te voorkomen. Een ander voorbeeld van pro-actieve behandeling van astma kunnen zijn intensivering geschikte astma medicijnen voorafgaand aan het begin van de lente weer als je al gediagnosticeerd met boompollen allergie en astma en hebben exacerbaties in voorgaande jaren in verband met bloeiende bomen had.

Medische handboeken ons correct te informeren dat "klassieke" symptomen van astma zijn drie in getal: piepende ademhaling, hoesten, en abnormale sensaties van ademhaling of kortademigheid. Als je studeert voor een kennistest, markeer die drie symptomen op je antwoordblad. U heeft de volledige krediet te krijgen voor de juiste antwoorden en zal zeker scoren een A voor uw astma kennis! Typische symptomen van astma die we zien in het kantoor of kliniek, aan de andere kant, bevatten variaties van de grote drie: een ongewone bewustwording van ademhaling, ongemakkelijk ademhaling, druk op de borst of een gevoel van pijn op de borst, piepende ademhaling of lawaaierige ademhaling, moeilijke ademhaling, hoesten, slijmproductie en kortademigheid bij inspanning of inspanning. Nachtelijke symptomen, zoals ontwaken uit de slaap met ongemakkelijke ademen of piepende ademhaling, zijn aanwijzingen van minder dan optimale astmacontrole en zijn tekenen van een astma-exacerbatie. Astma kan zich uiten in verschillende standen, van mild tot ernstig. Een persoon met een mildere vorm gewoonlijk ervaart verschillende symptomen op verschillende frequentie en intensiteit dan een persoon met een meer ernstige vorm van astma. Kinderen kunnen een aanhoudende hoest (vaak verkeerd gediagnosticeerd als terugkerende bronchitis) hebben als hun enige astmasymptomen. Hoest is in feite de meest voorkomende astmasymptomen bij kinderen. Symptomen van astma kunnen dus verschillen van persoon tot persoon en kan variëren van een individu in de tijd. Astma symptomen zijn meestal episodische; symptomen kunnen komen en gaan, en zijn niet per se continu aanwezig.

Vroeger werd astma beschouwd als een ziekte hoofdzakelijk uit luchtwegvernauwing, genoemd bronchoconstrictie. In de traditionele visie, bronchiale passages omringd door gespecialiseerde spiervezels werd versmald (vernauwde), hetgeen weer leidt tot de ontwikkeling van een "astma-aanval." De traditionele verklaring onrechte benadrukt dat vernauwing van de luchtwegen was het primaire onderliggende gebeurtenis bij astma . De focus van de behandeling van astma gericht alleen op het omkeren van de vernauwing van de luchtwegen. Behandeling van astma dus meestal van opluchting van luchtwegvernauwing eenmaal symptomen van hoesten, pijn op de borst, kortademigheid en piepen was geworden opgericht en erkend bestond. De nadruk werd gelegd op de behandeling van een aanval symptomen, in plaats van op preventieve maatregelen.

De hedendaagse perspectief op astma erkent het belang van bronchoconstrictie, maar wijst het een ondergeschikte rol. De belangrijkste "speler" of "dader" bij astma is een ontsteking. In de hedendaagse model van astma, perioden van actieve ziekte of verergering ontstaan uit een achtergrond van rustige periodes van remissie (tabel 5). Tijdens een exacerbatie, is er verhoogde ontstekingsactiviteit in de astmatische longen. De ontsteking, indien aangevinkt, leidt tot slijm klier stimulatie met overtollige afscheiding en hoesten, en eventuele bronchoconstrictie of luchtwegvernauwing. De verhoogde slijm leidt tot hoesten. De bronchoconstrictie is verantwoordelijk voor de symptomen van kortademigheid, piepende ademhaling en benauwdheid.

Een belangrijk kenmerk van astma is een aanleg voor verhoogde longontsteking. Personen met astma te ontwikkelen verbeterde ontstekingsreacties in de longen, een bevinding die hand in hand gaat met de diagnose van astma. Ze zijn naar verluidt een aangeboren toestand van long basislijn hyperreactiviteit, die soms wordt aangeduid als "twitchy luchtwegen ', een terminologie die strikt genomen onjuist hebben; luchtwegen niet trillen! Ik noem de term zoals het is (helaas) vrij worden gebruikt in gesprekken tussen artsen en hun patiënten in een poging om de kenmerkende verschijnsel van bronchiale hyperreactiviteit te beschrijven. Een gespecialiseerde long-test, een zogenaamde metacholine uitdaging (bronchoprovocation)-test (in vraag 29 beschreven), kan nuttig zijn om clinici bij het evalueren van personen die verdacht worden van het hebben van astma en daarom een staat van long hyperreactiviteit. De neiging om verhoogde uitgangswaarden hyperreactiviteit is waarschijnlijk erfelijk. Verhoogde basislijn hyperreactiviteit verklaart waarom bijvoorbeeld de longen van mensen met astma zijn "gevoelig" inhalatie van verschillende omgevingsstimuli zoals koude lucht, sterke geuren en sigarettenrook. De aanwezigheid van bronchiale hyperreactiviteit is van groot belang voor astma onderzoekers. Het is verleidelijk om te speculeren over een medicijn dat een persoon de bronchiale hyperreactiviteit kan wijzigen en dus verminderen van de ernst van zijn of haar astma.

Het huidige begrip van astma als ziekte voornamelijk ontsteking, met secundaire luchtwegvernauwing (bronchoconstrictie) als gevolg van een verhoogde ontstekingsreactie zowel onderzoek en praktische implicaties (Tabel 6 en Figuur 3). Het staat voor preventieve maatregelen en meer gerichte geneesmiddelen. Het beheersen en beperken van luchtwegontsteking controleert astmasymptomen en leidt tot normalisering van de longfunctie, een uitstekende prognose, en een gezonde levensstijl. Snelle behandeling van een exacerbatie bevat altijd anti-inflammatoire geneesmiddelen naast specifieke behandeling gericht op verlichting van bronchoconstrictie. Erkenning van het belang van ontsteking bij astma heeft geleid tot een beter begrip van astma en de ontwikkeling van meer effectieve behandeling.

Astma exacerbaties voorspelbaar en onvermijdelijk optreden na bepaalde posities, zoals het begin van de koude winter temperaturen, bijvoorbeeld. Sommige mensen "hebben een aanval" elke herfst op de verandering van het seizoen en moet afzien dagelijkse routines, inclusief werk en school, of vrijetijdsbesteding te voorkomen. Behandeling van bewezen symptomen van een "aanval" in de traditionele opvatting kan onder meer een uitbarsting van medicatie, hopelijk in de kantooromgeving, maar eventueel in de hospital.The eigentijdse weergave van astma, benadrukt echter een preventieve aanpak. Een individu met astma en een patroon van verergerende symptomen bij de verandering van het seizoen zou gebaat zijn bij het voorschrijven van stepped-up anti-inflammatoire medicatie als de winter nadert. Door het succesvol beheersen van ontsteking en het houden van een waakzaam oog voor de eventuele gevallen van vroege tekenen en symptomen van de ziekte verergering, zou aanslagen worden voorkomen, samen met aanzienlijke levensstijl verstoringen.

De hygiëne hypothese is een theorie die probeert de verhoogde prevalentie van allergie en astma in rijke, geïndustrialiseerde landen verklaren. Zij dient ook factoren die verantwoordelijk zijn voor de ontwikkeling van astma bij individuen helderen.

De Britse epidemioloog David Strachan gevorderd het begin van de hypothese in 1989 na bestudering van de medische dossiers van 17.414 Britse kinderen geboren tijdens een week in maart 1958 en gevolgd tot de leeftijd van 23 jaar. "Hay Fever, de hygiëne en grootte van het huishouden", gepubliceerd in het 18 november 1989 nummer van de British Medical Journal, getracht de aanwezigheid of afwezigheid van de kindertijd hooikoorts en eczeem correleren met gegevens over 16 perinatale, sociale en ecologische factoren. De resulterende hypothese stelt dat de stijgende prevalentie van astma en allergische aandoeningen loopt parallel met de afnemende prevalentie van infecties in de kindertijd. In de afgelopen 100 jaar, de verstedelijking, de vooruitgang in de volksgezondheid, betere hygiëne, en de invoering van schonere leefomgeving, samen met de introductie van antibiotica, hebben al geleid tot een vermindering van de besmettelijke ziekten bij kinderen. In dezelfde periode is het ontstaan van astma en allergische aandoeningen toegenomen. De hygiëne hypothese verbindt de twee opmerkingen. De hypothese suggereert dat de verminderde blootstelling aan "vuile" omgevingen en infectieuze agentia op een specifiek punt in de kindertijd leidt tot minder stimulatie van bepaalde delen van het immuunsysteem van een groeiende kind. Wijzigingen bijgevolg niet plaatsvinden in de rijping immuunrespons, en de afwezigheid van die veranderingen, op zijn beurt, predisponeert dat kind een verhoogd risico op het ontwikkelen van allergieën of astma.

Epidemiologische studies geven geloof aan de hygiëne-hypothese. Blootstelling aan een agrarische omgeving, bijvoorbeeld, en boerderijdieren name blijkt te beschermen tegen de ontwikkeling van astma. Kinderen opgevoed op bedrijven geconfronteerd met een ander bereik van organismen (dieren, virussen, bacteriën) dan doen kinderen opgevoed in de geïndustrialiseerde stedelijke centra. Verschillende studies hebben aangetoond dat de kinderen van boerengemeenschappen een verminderd voorkomen van astma, hooikoorts en allergie. Een ander voorbeeld dat sterk steunt aspecten van de hygiëne hypothese wordt geleverd door het recente werk van dr. Martin Blaser, een besmettelijke ziekte specialist en prominente onderzoeker die Helicobacter pylori bestudeert. H. pylori is een bacterie gevonden wereldwijd, is het meestal vroeg in het leven verworven. H. pylori is een oorzaak van terugkerende maag-en darmzweren en wordt geassocieerd met maagkanker in adulthood.With de komst van de verbeterde levensomstandigheden en van antibiotische therapie in de hedendaagse westerse samenlevingen in de 20e eeuw, de tarieven van de kindertijd infectie met H. pylori dramatisch gedaald. Die daling heeft plaatsgevonden tegen de achtergrond van toenemende astma bij kinderen (en allergie) leidt tot de hypothese dat de kindertijd overname van H. pylori is geassocieerd met verminderde risico's voor astma en allergie. Verder Dr Blaser en zijn collega's beoordeeld gegevens verzameld tussen 1988 en 1994 van 7.663 personen als onderdeel van de Amerikaanse Centers for Disease Control en Prevention derde National Health and Nutrition Survey (NHANES) evenals die van 7412 personen uit een NHANES follow in 1999-2000. De resultaten tonen een significante correlatie tussen de afwezigheid van H. pylori infectie en vroeg begin astma bij kinderen en tieners. De vereniging stelt dat de verwerving van H. pylori in de kindertijd inderdaad verleent bescherming tegen astma en allergische aandoeningen.

De exacte cellulaire mechanisme van hoe blootstelling beschermen van een persoon uit het ontwikkelen van astma en allergie is onduidelijk. Een mogelijkheid is dat een verhoogd aantal infecties of blootstelling aan landbouwhuisdieren (of huisdieren) onrijpe immuunsysteem van het kind kan stimuleren liefst langs immunologische wegen die weg van astma leiden. Onderzoek blijft op het gebied van de hygiëne hypothese. Een ambitieus en verstrekkend, lopende studie in dat opzicht is het GABRIEL studie gelanceerd in 2006, dat tot doel heeft de genetische en ecologische oorzaken van astma in de Europese gemeenschap te identificeren. GABRIEL bestaat uit een samenwerking tussen 35 partners bij de grote instellingen voor wetenschappelijk onderzoek in de hele Europese gemeenschap, en heeft recent toegevoegde partners uit Ecuador, Rusland en Hong Kong. De studie onderzoekt de genetica, epidemiologie, en immunologie van astma bij kinderen en volwassenen over verschillende landen. Het zal ook concreet in op de hygiëne-hypothese. U kunt de voortgang van de onderzoekers volgen bij http://www.gabriel-fp6.org.

Is er een leeftijd waarop onrijpe immuunsysteem van een kind moet worden gestimuleerd op een specifieke manier, door bepaalde milieu-agenten, om voor astma niet te ontwikkelen? Als dat het geval was, kon specifieke interventies of medicatie wellicht worden ontwikkeld om het risico van een kind astma te wijzigen. De hygiëne hypothese blijft controversieel en vertegenwoordigt een intrigerende theorie dat is verre van definitief bij het heden. Astma beroepsbeoefenaren wetenschappelijk bewijs om de theorie te bevestigen, en dus geen klinische aanbevelingen kan nu worden aangevoerd, gebaseerd op wat blijft een zeer interessante gissingen.