Individuen met zeer uiteenlopende beroepen

Nu behoort meerderheid van bevolking tot middenklasse.

3 (tamelijk scherp) gescheiden categorieën:

• De oude middenklasse
  = eigenaars van kleine ondernemingen, winkeliers en kleine boeren
  = laatste eeuw aantal gedaald
  - Minder stabiel dan grote
  - Voornamelijk omwille van sterke concurrentie
  - Toch nog steeds mensen die te vinden zijn om ‘eigen zaak’ op te
  richten, zo vervangen ze de oude
  
  = hebben tamelijk specifiek sociaal en politiek profiel
  • Behoudsgezind op orde
  • Behoudsgezind op gezag en discipline
  • Soms anti-democratische inslag

• De hogere middenklasse
  = hogere kaderleden en vrije beroepen
  = omvatten veel gezinnen en individuen is tamelijk heterogeen
  = Geen eenduidig profiel inzake attitudes of gedragingen
  = Hoge scholingsgraad hangt samen met democratische ingesteldheid, relatief
  grote tolerantie ten opzichte van mensen die zich anders gedragen of die
  anders denken.
• De lagere middenklasse
  = kantoorbedienden, verkopers, verpleegsters, …
  = nog heterogener
  = In termen van Parkin bevinden deze leden zich soms in situatie van “Duale
  sluiting”; zitten geklemd tussen conflicterende invloeden en sociale druk.

“Upper class”
 relatief klein aantal individuen en families met aanzienlijk vermogen

 tamelijk scherp onderscheid tussen de ‘oude’ en de ‘nieuwe’ rijken
= families met een sedert vele generaties overgeërfd vermogen kijken vaak
neer op de nouveaux riches die hun vermogen zelf verworven hebben!!

Leden van de upperclass zijn zeer sterk vertegenwoordigd op hoogste machtsniveaus. Hun macht en invloed komen gedeeltelijk voor uit…

• Het feit dat ze zoveel industrieel en financieel kapitaal beheersen
• Gedeeltelijk uit feit dat ze gemakkelijke toegang hebben tot leidende functies op politieke en culturele domein

19^e eeuw bestond upperclass uit drie groepen:

• Grote landeigenaars
• Financiële ondernemers
• Industriëlen

 Marx en zijn zogenaamde ‘verelendungshypothese’

• Hij verwachtte een groeiende kloof tussen vermogen van kleine minderheden en armoede van grote meerderheid bevolking
• Lonen van arbeiders lagen niet veel boven bestaansminimum (naar zijn mening)
• Vermogen kapitalisten zou alsmaar groeien
  In onderste lagen van bevolking zou er toename zijn van ellende, verslechterde arbeidsomstandigheden, onwetendheid, brutaliteit en morele ontreddering

Opmerking:
Hij had gelijk dat armoede in geïndustrialiseerde landen hardnekkig was, en ook in zoverre verschillen in vermogen groot gebleven zijn.
Maar: had het fout met te zeggen dat lonen zouden blijven dalen en vermogen
in handen van kleine minderheid zou komen.
 materiële situatie van mensen in Westerse industrielanden is
spectaculair beter!
 maar uit verdeling inkomen en vermogen onder bevolking blijkt nog
steeds een grote sociale ongelijkheid

Verschillende auteurs beweren dat ‘sociale klasse’ relatief onbelangrijk is geworden. Waarom? Klopt dit volgens jou?

• In de tijd van het industrieel kapitalisme waren klassenverschillen uiterst belangrijk, maar sinds die tijd is er veel veranderd.
  
• Materiële ongelijkheden zijn sterk verminderd, belastingen toppen rijkdom af en welvaartsuitkeringen dat zij die geen inkomen hebben, toch behoorlijk leven kunnen leiden.
  = Sociale ongelijkheden worden afgevlakt
• Iedereen die over nodige talent beschikt, heeft dankzij algemeen verspreid onderwijs de kans om zijn weg te vinden naar bovenste lagen van sociale economische systeem.
• MAAR nog steeds weinig levensdomeinen die niet beïnvloed worden door klassenverschillen.
  Bv. Gezondheid: Bij arbeiders treft men lager geboortegewicht aan en hogere kindersterfte.
  Zowat alle ziekten komen vaker voor bij lagere klassen dan bij hogere klassen bijvoorbeeld diabetes, hartziekte, bronchitis, …