• Hij selecteert alleen die types van conflict die een positieve, integrerende functie uitoefenen. Hij wil immers het functionalistische standpunt weerleggen dan conflicten het evenwicht verstoren en de integratie van sociale systemen in gevaar brengen. Hij heeft amper aandacht voor conflicten met verscheurende gevolgen of voor de dwang die de motor is van vele conflicten.
• Coser geeft de indruk dat het sociale systeem bepaalde functionele behoeften heeft die alleen door conflicten kunnen worden bevredigd
• Coser stelt dat conflict de motor van de sociale verandering is. Maar conflicten kunnen sociale verandering ook in de weg staan: kunnen leiden tot verstarring en deel uitmaken van status-quo.

• Een aantal belangrijke types van conflict komen niet voort uit machtsrelaties. Vb. internationale conflicten, conflicten tussen groepen met verschillende waarden, tussen gelijken, intra-psychische conflicten, enz. Hier is namelijk geen dichotome machtsstructuur.
• Dahrendorf neemt dwang als uitgangspunt bij het conflictmodel. Maar: eerste (ondergeschikte partij erkent macht) en laatste fase (conflictregulering) houdt een consensusaspect in.
• Dahrendorf stelt dat conflict de motor van de sociale verandering is. Maar conflicten kunnen sociale verandering ook in de weg staan: kunnen leiden tot verstarring en deel uitmaken van status-quo.
• Neomarxisten verweten hem dat zijn belangstelling voor machtsconflicten in het algemeen de aandacht afleidt van meer specifieke, socio-economische machtsconflicten (die altijd de fundamentele historische verandering in onze samenleving teweegbrengen).

Coser geeft een aantal aanzetten om te verklaren hoe voorheen ‘naast elkaar’ bestaande groepen of maatschappijen tot een groter geheel geintegreerd worden.
+ Conflicten tussen naties kunnen integratie in de hand werken:
- vorming van nieuwe normen en instituties → hoe meer de naties conflicten hebben, hoe minder de bestaande normen en instituties voldoen om hun activiteiten te richten → de conflicten tussen de Europese naties: nationale normen ontmantelen en nieuwe Europese normen en instituties.
- Door spreiding en diversiteit conflicten↑: netwerk van conflicten waardoor radicale antagonistische opstellingen steeds minder voorkomen.
- Coalitievorming → internationale sociale verbanden die zonder deze conflicten nooit zouden bestaan hebben.
- Conflicten tussen naties zijn belangrijk om hun werkelijke onderlinge verhoudingen te weten te komen.

• Conflict stimuleert de creativiteit in het sociaal systeem, zodat het zich beter kan aanpassen. Conflict beschermt het sociaal systeem tegen verstarring. Nieuwe normen en instituties worden in het leven geroepen. Ook de economie en techniek worden gestimuleerd. Vb. staking werknemers → werkgevers investeren in andere technologieën.
• Hoe groter het aantal conflicten met een geringe intensiteit, en hoe meer ze over de maatschappij verspreid zijn, hoe meer de integratie vd maatschappij in de hand wordt gewerkt. Wanneer mensen en groepen met elkaar in tal van kleinere, elkaar doorsnijdende conflicten betrokken zijn, is de kans dat er een dissensus over de centrale waarden ontstaat zeer klein. Vb. Alle zwarten zijn katholiek en alle blanken protestants. Dan zouden bij elk conflict dezelfde tegenstanders tegenover elkaar staan. Maar in realiteit: bij elk conflict, andere tegenstanders = neutralisatie van conflicten.
  Vb. In België: Vrijzinnigen – katholieken
  Vlaanderen – Wallonië
  Arbeid – Kapitaal
  →Af en toe komt één van de conflicten op de voorgrond.
• ‘veiligheidsklep’: Sociale groepen die geen ruimte laten om vijandige gevoelens of meningsverschillen te uiten, zullen snel uit elkaar vallen. De opposanten zien geen andere mogelijkheid dan zich af te scheiden van de groep. Conflicten zijn goed om emoties te uiten. Vb. De witte mars: zorgt ervoor dat je je ‘verzuurde’ emoties kwijtspeelt.
• Test machtsverhoudingen: zo kan je zien wie nu eigenlijk de macht heeft. Beantwoord de bestaande verdeling van macht nog aan de feitelijke maatschappelijke verhoudingen? Vb. verkiezingen
• Coalitievorming tussen personen en groepen die anders nooit tot samenwerking zouden komen.