De wereld is een sociale constructie.

WRM?

De interagerende indidividuen geven zelf de betekenis aan de dingen. We construeren dus zelf onze wereld.

Deze wereld is een sociaal product omdat betekenissen gevormd worden in het sociale interactieproces. Daardoor zullen verschillende groepen verschillende wereld ontwikkelen: en deze werelden veranderen als de voorwerpen waaruit die wereld is samengesteld van betekenis veranderen. De wereld bestaat namelijk uit dingen die met een betekenis geladen zijn. Geen betekenis => geen deel van de wereld.

Bv: De Azteken offeren hun kinderen aan de Zonnegod. Dit wordt aanzien als een eer. Maar als buitenstaander vergt dit veel interpretatie. Je moet dit leren aanvaarden.

In de verschillende culturen definieert men de wereld anders. Samenlevingen brengen slechts een relationele waarheid aan het licht.

De structurele opvatting van de SL:

SL is een star geheel van sociale posities die tot op zekere hoogte een eigen bestaan leidt los van de individuen die de posities bekleden.

- de individuen = rolvervullers

Ze pasen hun gedrag aan, aan hun positie en aan de daarbij horende normen en rolverwachtingen.

Symbolische interactionisme met het procesmodel zet zich tegen deze opvatting af.

1) Ze beziet de SL als een sociaal proces waarin mensen samen zoekend en tastend het hoofd bieden aan hun levensomstandigheden.

 sociale handeling: een constructie van het handelen.

 sociale structuur (het bestaan van stratificatie, klassen, posities, rollen en rolverwachtingen): de handelenden over een lange tijd bepaalde definities steeds opnieuw reproduceren.

2) Ze schenkt wel aandacht aan het constructieve aspect van het handelen: ofwel aanpassen aan normen ofwel afwijken.

Bijvoorbeeld taal is een sociale constructie

De vocabulaire en grammaire bestaan al eeuwen en deze hebben we niet zelf gemaakt. Doorheen de jaren verandert de structuur wel een beetje. Maar dit is een zeer langzaam proces.

 het voeren van een conflict

 het verrichten van een ruil

 deelhebben van gemeenschappelijke waarden

=> De handelenden geven steeds samen betekenis en interpreteren.

De andere paradigmata herleiden sociaal handelen tot één van deze vormen, wat eenzijdig is. Blumer is echter van mening dat zijn interactieprocesbegrip recht doet aan het veelzijdige sociale leven. Of het nu om een conflict, een ruil of het delen van waarden gaat, de handelenden zullen telkens samen betekenissen geven en interpreteren.

De handelenden zijn bezig met het vastleggen van gemeenschappelijke definities, die als richtsnoer dienen voor het eigen handelen. Deze definities zijn nooit star, maar bieden voldoende regulatieve kracht om de sociale orde te waarborgen.

 geen garantie: iedere handeling moet door de betrokkenen opnieuw geconstrueerd worden

 geen zekerheid: eigen aan opbouw van gezamenlijke handelingen

■ typische onzekerheden:

- gezamenlijke handelingen moeten begonnen worden, het is niet zeker dat dit gebeurt

- kans op verstoring, afschaffing of verandering

voordoen van nieuwe omstandigheden waardoor er een nieuwe vorm van