Toen de Mongolen in 1244 al moordend naar Jeruzalem afzakten, en het christelijke leger kort daarna enkele duizenden manschappen verloor, kregen de Latijnse rijkjes een klap waarvan ze niet meer herstelden.

Duitse keizer Frederik II wist in 1228 dankzij zijn grondige kennis van de Arabische taal en cultuur met de Sultan een vredesverdrag te sluiten, waardoor de christelijke koning opnieuw zeggenschap kreeg over deze stad en enkele plaatsen aan de route naar de kust.

Een volgende kruistocht werd in 1217 gelanceerd. In 1218 sloegen de Franken het beleg voor havenstad Damietta, in de Nijlmonding. Na bijna twee jaar konden ze de stad innemen, maar ze moesten ze in 1221 alweer prijsgeven.

markeert heel scherp het ontbreken van enige westerse coördinatie richting Palestina. De eerste vijand scheen de keizer van Byzantium aan de kruisvaarders geworden

=> In 1204 werd Constantinopel ingenomen en vestigden de kruisvaarders er een Latijns keizerrijk.