Accumulatie van groei komt centraal te staan.
- Kapitalisme is een economisch systeem: afwenteling van kosten
- Kapitalisme is een sociaal systeem: het brengt sociale verhoudingen met zich mee
- Kapitalisme is een historisch systeem: we kunnen het verhaal plaatsen in een lange termijnperspectief
- Kapitalisme is een wereld op zich: het beïnvloedt de hele wereld, in alle dimensies van de maatschappij

Is dit een gelukkige woordkeuze eigenlijk? De leefomgeving begint te lijden onder de industrialisatie: vervuiling, dumping, rook, afvalproductie, etc. Gettovorming: werkt het groepsgevoel in de hand, maar het zijn ook broeihaarden van sociale onrust (verzet). Hierdoor is er sterke sociale dreiging. Dit is voor de burgerij een reden om in te grijpen. Zeer veel mensen wonen op een kleine oppervlakte, met een slechte kennis van hygiënische omstandigheden (wat de aanleiding gaf tot epidemieën). Dit was ook een groot risico voor morele bederving (wanneer kinderen en volwassenen op zo’n kleine oppervlakte samenwonen). Industrialisatie had een grote invloed op de cultuur- en leefwereld. In een agrarische samenleving is de omgang met de tijd anders dan in een kapitalistische economie. Hierdoor krijgen we een lineair en abstract tijdsbesef. De dag wordt opgedeeld in een aantal blokken.

Als koloniserende mogendheden hebben ze zich centraal in het wereldbeeld geplaatst. Ze trekken de kaart van de vrijhandel. Fabriekspatronen hebben er niets aan dat hun arbeiders veel moeten betalen voor hun levensmiddelen: het verzwakt hen alleen maar en bovendien kan hij zo de lonen laag houden (door concurrentie). De kosten van de groei worden voor een stuk afgewenteld op de mensen, voor een stuk op het milieu en voor een stuk op de ontwikkelingslanden

België gaat pas later over op de Industriële Revolutie, maar was toch het eerst op het continent (voordeel van de catch up: ervaringen die men in Engeland heeft opgedaan). Tot een heel eind in de 19de eeuw hebben we hier te maken met een dominante rurale samenleving. In 1830 komt er een keerpunt: meer rust op het politieke toneel. Hoe komt het nu dat België die snelle catch up heeft kunnen realiseren? België leerde van zijn buren: innovaties overnemen die reeds elders effectief bleken te zijn. De impact van het bankensysteem zorgde voor investeringen in de industrie (conform het beleid van Willem I). De keuze van de Belgische regering om vanaf 1834 te investeren in de uitbouw van het spoorwegennet, heeft enkel een duw in de rug van de industrialisering (en dan vooral van de metaalindustrie gegeven). De overheid blijft een actieve rol spelen in de ondersteuning van de industrie.