De frequentie waarmee je moet worden gecontroleerd op diabetes hangt af van uw mate van risico, uw leeftijd, en leefstijlfactoren. Zelfs als je een sterke familiegeschiedenis van type 1 diabetes, uw risico op het ontwikkelen is het nog steeds slechts ongeveer 5% en is veel lager na de leeftijd van 35. Bovendien, type 1 diabetes presenteert meestal met duidelijke symptomen, zoals die in vraag 21 beschreven, en het is onwaarschijnlijk te missen. Aangezien er momenteel weinig dat gedaan kan worden om type 1 diabetes te voorkomen, wordt screening meestal niet uitgevoerd. Als je een sterke familiegeschiedenis van diabetes type 2, de frequentie waarmee u ook moeten worden gescreend afhankelijk van de leeftijd en lifestyle factoren. Als je jong (jonger dan 30), fysiek actief, en mager bent, dan ben je niet een hoog risico en regelmatige screening is niet nodig. Als je ouder wordt, vooral als je meer sedentair en gewichtstoename, zoals de meesten van ons doen, dan is regelmatige screening is aan te raden. Aangezien screenen op diabetes met een vasten of willekeurige bloedglucose meting snel en goedkoop, is er geen reden om het ten minste jaarlijks optreden in individuen met een hoog risico en elke 2 tot 3 jaar in die tegen lagere, maar nog steeds significante risico. In het algemeen moeten alle zwangere vrouwen worden gescreend zwangerschapsdiabetes tussen 24 en 28 weken van de zwangerschap. Sommige autoriteiten sluiten jongere (jonger dan 25 jaar) vrouwen, die anders zijn dan een laag risico, uit de behoefte aan screening.

Ja, inderdaad, je zou kunnen hebben diabetes gehad gedurende een aanzienlijke periode van tijd, maanden of zelfs jaren, en onkundig kon zijn. Het is echter onwaarschijnlijk dat u ernstige diabetes met een zeer hoge bloedsuikers voor een lange tijd had kunnen hebben zonder medische hulp te zoeken, zoals je zou hebben ervaren complicaties. Echter, mildere mate van diabetes zijn vaak zonder duidelijke symptomen, hoewel achteraf patiënten beseffen dat al niet goed wanneer ze beginnen om de voordelen van de behandeling voelen. Studies hebben aangetoond dat, gemiddeld, is type 2 diabetes aanwezig sinds enkele jaren door de tijd wordt gediagnosticeerd. Belangrijk asymptomatische diabetes wordt ontdekt en behandeld, omdat het kan leiden tot ernstige gevolgen voor de gezondheid, die onomkeerbaar kunnen zijn bij detectie. Ongeveer een op de drie mensen heeft detecteerbaar neuropathie (zenuwbeschadiging) ten tijde van diagnose, wat aangeeft dat langdurige diabetes aanwezig was. Minder vaak, oogschade (retinopathie) en / of nierbeschadiging (nefropathie) worden ontdekt op het moment van diagnose. Dit ernstige gevolgen van diabetes en zijn de belangrijkste oorzaken van blindheid en nierfalen bij volwassenen met in de Verenigde Staten, en deel van de geïndustrialiseerde wereld. Als ernstig of zelfs ernstiger dan dit, is het potentieel voor ongemerkt en onbehandelde diabetes leiden tot hartaanvallen, beroertes, hartfalen, of amputaties. Inderdaad, bijna 4 van de 10 patiënten opgenomen in het ziekenhuis met een plotselinge ernstige cardiale gebeurtenis zal worden gevonden om eerder verdacht en niet gediagnosticeerde diabetes of prediabetes hebben. Het is nu duidelijk dat prediabetes is bijna net zo ernstig een risicofactor voor dergelijke cardiale gebeurtenissen en de dood van hen als full-blown diabetes.

Ja, hypoglykemie (lage bloedsuikerspiegel) is het tegenovergestelde van de hyperglycemie (hoge bloedsuikerspiegel) dat diabetes kenmerkt. Bepaalde behandelingen voor diabetes en een aantal voorwaarden niet gerelateerd aan diabetes kan hypoglykemie veroorzaken. De meest voorkomende vorm van hypoglykemie optreedt bij overigens gezonde jonge individuen, vaker bij vrouwen dan mannen, en is vrij goedaardig, hoewel het kan worden geassocieerd met pijnlijke symptomen. Gelukkig is meestal behandelbaar door instelling van de samenstelling en de timing van maaltijden. Soms kan hypoglykemie veroorzaakt worden door ernstige aandoeningen en uw arts kunnen bepalen of u een van de klein percentage van de mensen die verder onderzoek en verwijzing naar specialist nodig zal zijn.

Het is belangrijk op te merken dat hypoglykemie kan een vroeg kenmerk van diabetes. Dit type hypoglykemie optreedt bij mensen met prediabetes (zie vraag 9) die resistent zijn tegen de werking van insuline en toch nog kunnen monteren van een krachtige afgifte van insuline uit de alvleesklier te overwinnen. In de latere stadia van absorptie van calorieën van een maaltijd kan de insuline niveaus hoog blijven de bloedsuikerspiegel zeer snel afneemt. Dit kan leiden tot een tijdelijke maar soms schrijnende periode van lage bloedsuiker die meestal optreedt ongeveer 3-5 uur na een maaltijd. Het heeft de neiging op te lossen als de prediabetes ontwikkelt tot openhartige diabetes, maar bij sommige mensen kan het nog enige jaren. Het is vaak behandelbaar door calorische aanpassing of andere middelen.

Hoewel veel mensen met diabetes gerust stellen dat zij betrouwbaar zowel hun hoge en lage bloedsuikers kan detecteren zonder werkelijke meting, hebben studies aangetoond dat deze overtuigingen zijn meestal niet nauwkeurig. Het is over het algemeen gemakkelijker om bewust te zijn van hypoglycemie (, Äúlow suikers, AU) dan hoge bloedsuikers. Dit komt omdat de veiligheidsmarge tussen de bloedsuikers in het onderste deel van het normale bereik en gevaarlijk lage bloedsuikerspiegel is vrij smal, Äîonly ongeveer 25 mg / dl, Äîand het lichaam heeft een krachtige en snelle response systeem, ontworpen om ervoor te zorgen dat een bron van energie is snel gevonden en geconsumeerd. Niettemin, vooral na lange tijd diabetes of een periode van zeer strakke glucose-instelling, de symptomen van een lage bloedsuikerspiegel worden vaak niet herkend door patiënten. Als ze worden ontdekt, worden ze waargenomen met onvoldoende tijd om preventieve maatregelen te nemen. Typische vroege symptomen van hypoglykemie zijn bron van onrust, zweterig, honger, buikpijn, hartkloppingen (dat wil zeggen, een fladderend gevoel in de borst), en headache.When bloedsuikerspiegel is erg laag, verwarring en desoriëntatie komen vaak samen met soms bizarre gedrag, maar deze functies worden in het algemeen opgemerkt door anderen dan de betrokken persoon hem-of haarzelf. Bij hyperglycemie, mensen met diabetes zijn meestal niet bewust van de aanwezigheid of de ernst van hoge suikers tot secundaire symptomen zoals frequent urineren en dorst optreden. Voor de grote meerderheid van de mensen, de enige zekere manier om een hoge bloedsuikerspiegel te detecteren is regelmatige controle van het bloedglucosegehalte te voeren.