Zijn er persoonlijkheid of fysiologische verschillen tussen de soorten rokers? Er zijn zowel casual rokers en ketting rokers. Voor sommigen kan een paar trekjes leiden tot een verslaving. Sommige zeer verslaafde rokers vinden het bijna onmogelijk om te stoppen, terwijl anderen de beslissing om te stoppen en mis nooit meer kunnen maken. Er is geen eenduidig bewijs dat de vaststelling dat er specifieke psychologische of biologische eigenschappen die samenhangen met roken ondersteunt. We weten wel dat kinderen van ouders die roken of hebben rook zijn op hoger risico van nicotine afhankelijkheid dan kinderen van wie de familieleden niet roken.

Psychologische trekken

Hoewel sommige studies wijzen op bepaalde persoonlijkheidskenmerken die bijdragen aan de neiging om afhankelijk te worden van tabak te worden, de invloed van de sociale omgeving en de cultuur moet ook rekening worden gehouden. Sommige onderzoekers hebben opgemerkt dat roken vaak wordt geassocieerd met drugs-en alcoholgebruik, gebrek aan lichaamsbeweging, slechte voeding, angst, depressie, riskant gedrag zoals het niet gebruiken van veiligheidsgordels in auto's, en het niet preventieve richtlijnen op het gebied van levensstijl te volgen. Deze gedragskenmerken zijn beschouwd als factoren die kunnen bijdragen aan nicotine afhankelijkheid. Er is echter onvoldoende bewijs over de relatie tussen persoonlijkheidskenmerken en roken. Andere persoonlijkheid patronen die losjes zijn verbonden met rokers zijn vijandigheid, agressie en geweld.

Biologische verschillen

Onlangs hebben wetenschappers een genetische variant die niet alleen bij aan verslaving een roker maar verhoogt ook het risico op longkanker geïdentificeerd. Vier verschillende teams van wetenschappers uit verschillende delen van de wereld tot dezelfde conclusie-dat een genetische variant op chromosoom 15 is bij zowel de zware rokers en een gevoeligheid voor longkanker. Wetenschappers vonden ook dat rokers die deze genetische variaties erven van beide ouders hebben een 80% grotere kans om verslaafd aan nicotine en op een gegeven moment het ontwikkelen van longkanker

Drugsverslaving volgt een cyclus als volgt : Een persoon ervaart ongemak , een gevoel van ongemak of pijn , fysiek of psychologisch. Deze persoon dranken of geneesmiddelen probeert om het ongemak tijdelijk te verlichten . Het werkt en de persoon zich beter voelt . Hij of zij beseft dat hij of zij kan beter omgaan met het leven en de medicijnen helpen richting van dat doel . Gebruik geleidelijk toeneemt vanaf de doeltreffendheid van het geneesmiddel afneemt sneller na elk gebruik . Als het verdwijnt , een nieuw gevoel van ongemak in verband met het geneesmiddel dragen van af menigten uit de vorige ongemak en het vervaagt uit het geheugen . Op dit punt, het krijgen en gebruiken van drugs wordt de primaire focus. Hij of zij kan niet meer bedienen met de drug en negeert verschrikkelijke gevolgen van het gebruik ervan. Ze hebben nu een nieuw probleem : verslaving. Een gevoel van schaamte en verlegenheid zorgt ervoor dat de verslaafde zijn of haar druggebruik te verbergen voor vrienden en familie . Deze oneerlijkheid en schuld verder toe te voegen aan het ongemak , waardoor een terugslag van ontkenning en rechtvaardiging voor verder gebruik . In deze gemoedstoestand , sociale isolatie wordt een gemakkelijke oplossing . Maar alleen de verbindingen verder ongemak .

Relaties met vrienden en familie en prestaties op het werk worden beïnvloed . De drugs vervangen zelfs die outlets en uitgegroeid tot het belangrijkste ding . Ironisch , de mogelijkheid om hulp te krijgen daalt naarmate men zich aanpast aan de drugs . Steeds grotere bedragen moeten worden genomen om op alle functie . Een overweldigende obsessie met het verkrijgen en het gebruik van de drugs verdringt nu alle andere belangen of activiteiten . Men is nu gevangen in een emotionele achtbaan die daadwerkelijk kunnen worden verward met een psychische aandoening. Men kan lijken erg " up" en enthousiast als hoog , en "down" ( depressief ) en lusteloos wanneer in intrekken . Op dit punt wordt de verslaafde vast in een cyclus van verslaving . Men wordt geconfronteerd met het probleem van het hebben om drugs te streven ten koste van alles en proberen normaal te zijn vrienden , familie en werkgever te verschijnen . Inmiddels zal de drugs zijn veranderd een zowel fysiek als mentaal .

Hoewel deze cyclus lijkt misschien extreem, met name wanneer het onderscheiden van de duidelijke verschillen tussen nicotineverslaving en andere verslavingen , het illustreert waarom nicotineverslaving eigenlijk veel moeilijker om te stoppen zijn. Wanneer geconfronteerd met het verlies van je gehele support systeem en zijn baan , is het makkelijker om te zien waarom men zou willen stoppen . Maar wanneer dergelijke openlijk enorme verliezen zijn niet in gevaar , de interne rechtvaardiging voor voortgezet gebruik wordt des te krachtiger, hoewel zijn gezondheid op het spel staat . De impact op de gezondheid is geleidelijk en sluipend , nemen de komende jaren plaatsvinden . Het komt niet in een crescendo -achtige werking op de manier waarop een alcoholist of het leven heroïne verslaafde uit elkaar valt . Het is gemakkelijk om te rationaliseren dat de fysieke conditie hoe dan ook zou hebben plaatsgevonden , zelfs zonder roken .

Dus de cyclus van verslaving aan nicotine is veel subtieler , maar omwille van dat feit is het veel krachtiger en strak gebonden . Om een donker humoristisch verslag van deze cyclus te lezen , verwijs ik u naar een hoofdstuk genaamd " Smoke" in Italo Svevo 's roman , Zeno's Conscience .

Joseph's commentaar :

In mijn ervaring , ik geloof echt dat tabak en nicotine zijn een onderdeel van een vicieuze cirkel , zowel fysiek als psychisch . Toen ik voor het eerst begonnen met roken , het voelde als iets dat werkte voor mij te ontspannen en me te kalmeren . In die tijd was het ook een "cool" is om te doen . Binnen een korte periode van tijd , ging ik van willen een sigaret aan nodig een sigaret . Zelfs met alle informatie op tv en wat artsen vertelden me , het leek alsof het er niet toe deed . Wat ik graag de verschijnselen van verlangen had ingesteld inch Elke keer als ik probeerde om niet te roken noemen , de fysiologische en fysieke gelijkspel was zo sterk , dat mijn eigen wil kon niet weg dat ik het oppakken van de volgende.

Vanwege het feit dat drugsverslaving verschilt van fysiologische afhankelijkheid en dat verslaving aan nicotine is niet hetzelfde als verslaving aan heroïne of cocaïne , soms is het moeilijk , zelfs voor de roker te weten of zij verslaafd aan tabak . Dit geldt in het bijzonder , aangezien de criteria staat ( zie vraag 24 en 27 ) , als een medicijn niet een centrale activiteit in het dagelijks leven. Hoe men besluit dit is zeer subjectief . Zoals Mark Twain beroemde uitspraak , " Stoppen met roken is de eenvoudigste zaak van de wereld . Ik weet dat omdat ik heb het gedaan duizenden keren . "

Dit citaat illustreert het centrale dilemma met betrekking tot verslaving aan tabak. Hoe kan het verslavend als het zo gemakkelijk is om te stoppen ? Waarom moet je zo vaak stoppen voordat je jezelf te overtuigen je verslaafd bent ? Vraag 32 biedt een overzicht van veel voorkomende nicotine ontwenningsverschijnselen om een aanwijzing dat , op zijn minst , heeft fysiologische afhankelijkheid plaatsgevonden geven . Natuurlijk , zoals eerder vermeld, deze zijn op zich niet voldoende om alle van de DSM - IV -TR criteria van verslaving te voldoen . Maar Twain citaat vangt ten minste een ander criterium: er is een aanhoudende wens of mislukte poging om te bezuinigen of middelengebruik onder controle . Natuurlijk kan je argumenteren , " maar ik heb noch een wens of een poging om te bezuinigen dus daarom ben ik niet verslaafd ! " Nou ja, afgezien van de hersengymnastiek dat verslaafden gaan door naar zichzelf ervan te overtuigen dat ze in orde zijn , overweeg dan een meer criterium: het middelengebruik wordt voortgezet , ondanks de kennis van het hebben van een aanhoudende of terugkerende lichamelijke of psychische problemen die waarschijnlijk is veroorzaakt of verergerd door de stof ( bijvoorbeeld de huidige cocaïnegebruik ondanks erkenning van cocaïne- geïnduceerde depressie , of voortgezet drinken ondanks erkenning dat een maagzweer werd verergerd door alcoholgebruik ) . De fysieke problemen als gevolg van roken zijn inmiddels zo goed gedocumenteerd dat iedereen die niet stoppen , ondanks deze feiten aan dit criterium voldoet . Ja, we weten allemaal van opa , die vanaf de leeftijd van 12 gerookt tot hij stierf op de leeftijd van 100 . Dit is altijd een bemoedigend verhaal . Helaas , het gebruik van tabak is als Russische roulette of enige andere risicovolle activiteit. U kunt nog steeds winnen , maar je speelt tegen het casino , en terwijl sommige individuen te winnen , de meeste niet , ongeacht , het casino wint altijd .

Hier zijn enkele eenvoudige waarschuwingsborden dat je verslaafd bent : Als u rookt binnen 30 minuten na het opstaan uit bed in de ochtend , ben je waarschijnlijk verslaafd . Als je niet kan weerstaan roken , zelfs als je ziek bent , ben je waarschijnlijk verslaafd . Als u meer dan een pakje rookt elke dag , roken meer in de ochtend dan in andere tijden van de dag, of moeite hebben zich te onthouden van roken in plaatsen die als geen rookvrije zones zijn toegewezen , dan ben je waarschijnlijk verslaafd .

Lisa's commentaar :

Toen ik probeerde te stoppen in het verleden , met de terugtrekking proces zonder enige medicatie ondersteuning , leed ik aan extreme depressies . Ik bleef rennen naar het toilet op het werk of naar de parkeerplaats om ongecontroleerd huilen . Toen ik thuis kwam , zou ik op de grond zitten en huilen in een foetushouding . Ik dacht dat er iets mis was met mij en sloeg mezelf nog niet in staat om te functioneren in een normale modus .

Het antwoord ligt in de definitie van drugsverslaving en de verwarring tussen deze term en de termen slechte gewoonte en fysiologische afhankelijkheid. Deze subtiele onderscheid heeft geleid tot geen einde van verwarring met betrekking tot alle vormen van verslaving en afhankelijkheid . Tabel 4 bevat de DSM - IV -TR criteria voor Drugsverslaving .

De DSM - IV - TR ( Diagnostic and Statistical Manual of psychiatrische stoornissen , 4de editie , tekst herzien) is de diagnose "gouden standaard" van psychiatrische stoornissen . De schrijvers kozen de term verslaving vervangen door de term substantie afhankelijkheid in een poging om de negatieve connotatie verbonden verslaving te verwijderen . Voor de vervanging van de termen , afhankelijkheid van oudsher alleen bedoeld fysiologische afhankelijkheid. Fysiologische afhankelijkheid , in tegenstelling tot verslaving of substantieafhankelijkheid , treedt met vele geneesmiddelen , ook niet als verslavend beschouwd , zoals antihypertensiva , anti - astmatische geneesmiddelen , anticonvulsieve geneesmiddelen , en zelfs veel over-the - counter ( OTC ) medicijnen, zoals aspirine . Soms worden andere drugs beschouwd als zeer verslavend te zijn niet geassocieerd met een typische fysiologische afhankelijkheid , zoals cocaïne en amfetamine . Merk op, na het bekijken van de criteria , dat slechts drie van de zeven criteria moeten de diagnose substantieafhankelijkheid maken , terwijl slechts twee van de zeven criteria verwijzen naar symptomen meestal beschouwd als bewijs van fysiologische afhankelijkheid . Het meest opvallend zijn de eerste twee criteria , die worden aangeduid als " tolerantie en terugtrekking. "

Om te herhalen , als je slechts twee van elk van de zeven criteria voldoen , dan hoeft u niet de diagnose hebben . Dit kunt u nu fysiologische afhankelijkheid los te koppelen van drugsverslaving , de versterking van het feit dat er zijn medicijnen die alleen fysiologische afhankelijkheid kan veroorzaken, maar niet verslavend zijn , en drugs die verslaving veroorzaken, maar veroorzaken geen fysiologische afhankelijkheid. Het is echter mogelijk om een geneesmiddel dagelijkse waarvan bekend is dat fysiologische afhankelijkheid en verslaving veroorzaken en toch niet verslaafd raken nemen ? Het antwoord is " ja ", zolang alleen de eerste twee criteria is voldaan . Een patiënt met chronische pijn , bijvoorbeeld , die dagelijks opiaten medicatie nodig heeft om zijn of haar pijn te beheren zal fysiologische afhankelijkheid ontwikkelen, maar is niet aan drugs verslaafd of verslaafd als hij of zij voldoet aan alleen de eerste twee criteria . Noch , wat dat betreft , is een depressieve patiënt die dagelijks medicijnen om de functie vereist , hoewel antidepressiva significant ontwenningsverschijnselen kan veroorzaken als abrupt stopgezet. Als alternatief kan men voldoen aan een van de eerste twee criteria , maar drie van de andere criteria , te worden gediagnosticeerd als drugs verslaafd te voldoen , of verslaafd . Dit zou onder meer mensen die drugs gebruiken we normaal associëren met een verslaving , zoals cocaïne , maar ook geneesmiddelen die vaak aangevoerd als zijnde niet - verslavend , zoals marihuana en voorheen , tabak . Dit maakt ook de opname van gedrag zoals gokken en geslacht geen van beide chemisch verandert het lichaam. En dit alleen verbindingen van de verwarring . De meeste rokers duidelijk rapporteren symptomen die voldoen aan de eerste twee criteria . Zij rapporteren zowel tolerantie en ontwenningsverschijnselen . Maar wetenschappers historisch bepaalde terugtrekking niet door subjectieve rapporten ( of symptomen ), maar door objectieve metingen ( of tekenen ) , zoals veranderingen in bloeddruk of hartslag , trillen , zweten , diarree , hallucinaties , of andere vormen van grove afwijkend gedrag . Rokers toonde geen van deze symptomen na abrupt staken . Zo, de tabaksfabrikanten in staat waren om met succes betogen dat terugtrekking niet optreden omdat er geen objectieve maatstaven om het te demonstreren .

Deze kwesties over de betekenis van verslaving verwarrend blijven, zelfs tot op de dag . Artsen en medische studenten vaak denken dat een patiënt die een opioïde of benzodiazepine medicijnen die lijdt aan ontwenningsverschijnselen na het abrupt stoppen , per definitie , is verslaafd aan dat medicatie. Ze geloven ook dat het enkele feit dat het staken van de antidepressieve medicatie leidt tot acute terugtrekking bewijst deze medicijnen zijn verslavend . En toch , tegelijkertijd , diezelfde artsen en studenten zouden niet associëren alle andere medicijnen die fysiologische terugtrekking veroorzaken als bewijs van een verslavend potentieel. De reden hiervoor heeft te maken met het feit dat eventuele medicatie die psychotrope of psychoactieve effecten ( dat wil zeggen, van invloed zijn geest, emoties of gedrag) wordt automatisch gehouden om moreel te verdenken . Alle andere medicijnen , ongeacht hun risico's en ontwenningsverschijnselen , worden als alternatief gezien als moreel neutraal . Zo worden antidepressiva dacht verslavend te zijn door sommige individuen terwijl astma medicijnen zijn niet . Dit is een voorbeeld van hoe cultuur - en geen wetenschappelijk bewijs - nog steeds een grote rol in veel artsen spelen ' en leken ' percepties van de geneeskunde.