Virussen zijn verdacht als een oorzaak van PD sinds de epidemie van encefalitis lethargica, de slaapziekte die in het begin van de 20ste eeuw heeft plaatsgevonden en was de basis voor Oliver Sack's boek Awakenings. In de winter van 1916-1917, een nieuwe ziekte plotseling verscheen, en snel wereldwijd verspreid over de komende 10 jaar. Symptomen van de slaapziekte waren zo gevarieerd dat geen twee patiënten nooit exact gepresenteerd hetzelfde en zo vreemd om deze diagnoses als epidemische delirium, epidemie schizofrenie, epidemie PD en atypische poliomyelitis roepen. Hoewel er talloze kleinere epidemieën waren in het verleden was er een wereldwijde epidemie op de schaal van degene die in 1916-1917 gestart nooit. In de jaren dat hij woedde, deze epidemie getroffen 15 miljoen mensen voordat het verdween, net zo geheimzinnig als het was verschenen. Een derde van de getroffenen overleden. Een derde ontwikkelde een aandoening waarbij ze roerloos en sprakeloos de hele dag zou zitten, slapen met tussenpozen, en gebrek aan energie. Een derde ontwikkelde PD, maar vaak pas vele jaren nadat ze uit hun infectie had hersteld. Daarom ontwikkelden zij een dergelijke "post-encefalitisch PD" is nooit uitgelegd.

Hoewel geen virus met dat van 1917-1927 is opgedoken, sommige wetenschappers geloven PD kan worden gerelateerd aan een virus, die de genetische samenstelling van de hersenen verandert. Soms virussen zoals Japanse B, oostelijke en westelijke equine encefalitis, en St. Louis encefalitis zijn gekoppeld aan PD. Daarnaast kunnen dergelijke gemeenschappelijke virussen zoals het influenzavirus (en eventueel het West Nile virus) worden gekoppeld aan PD.

Sommige studies tonen aan dat mensen die werken of wonen op het platteland, agrarische gebieden hebben meer kans om Parkinson te ontwikkelen dan mensen die in stedelijke gebieden wonen. Landelijk mensen hebben meer kans om te werken met herbiciden of pesticiden. Enkele pesticiden, zoals een zogenaamde rotenon, kan PD veroorzaken bij muizen. Momenteel is niet bekend of dit zo in mensen.

Agent Orange is de naam van een herbicide ontwikkeld voor het leger, vooral voor gebruik in Vietnam. Het doel van Agent Orange was om de vijand deksel en verzwijging ontkennen door defoliating bomen, struiken en planten. Agent Orange is een 50-50 mix van twee stoffen, bekend als TCDD. TCDD werd gemengd met kerosine of diesel en verspreid door vliegtuigen. Naar schatting 19 miljoen liter Agent Orange werden gebruikt in Vietnam, Laos en Cambodja tijdens de oorlog. Vroege bezorgdheid over Agent Orange waren dat het besmet was met dioxine. Dioxines zijn te vinden in de natuur, en zijn neven van bepaalde chemische stoffen die kanker kunnen veroorzaken. In laboratoriumtests op dieren werd dioxine aangetoond dat een verscheidenheid van ziekten, maar niet PD veroorzaken. TCDD is niet gevonden in de natuur, maar is door de mens gemaakt. Er zijn vragen gerezen over de rol van Agent Orange in PD. Mensen die tijdens de Vietnam-oorlog in het leger gediend zijn nu in de leeftijd waar de PD komt het meest voor. Op dit moment is het niet bekend of de oorlog in Vietnam veteranen die in Vietnam, Laos en Cambodja geserveerd en werden blootgesteld aan Agent Orange hebben een verhoogd risico van PD. Ook weten we niet hoeveel Agent Orange individuele veteranen werden blootgesteld aan tijdens de oorlog. Een zeeman op een schip met gesloten vaten van Agent Orange had niet dezelfde belichting als een infanterie man bewegen, wonen, en vechten in het platteland gespoten door Agent Orange.

Maar liefst 1 op de 7 soldaten, matrozen, piloten en vrouwen die in 1990-1991 in de Perzische Golf geserveerd tijdens operaties Desert Shield en Desert Storm hebben geklaagd over een aantal aangeduid als de Golfoorlog Syndroom. Symptomen zijn onder meer geheugenverlies, evenwicht problemen, slaapstoornissen, depressie, uitputting, vermoeidheid en moeite met concentreren. Sommige artsen hebben geconcludeerd dat Golfoorlog Syndroom bestaat niet-de symptomen van de veteranen klagen over zijn gerelateerd aan een post-traumatische stress-stoornis. Andere artsen hebben gesloten is er een Golfoorlog Syndroom en dat de klachten werden veroorzaakt door een specifieke chemische, toxine, of een virus de veteranen tegengekomen, terwijl die in de Perzische Golf. Als de symptomen worden veroorzaakt door contact met of blootstelling aan een specifieke chemische, toxine, of virussen, kan een dergelijk contact of blootstelling leiden tot PD? In 1999 gebruikte een studie van een techniek genaamd Magnetic Resonance Spectroscopy te onderzoeken, in het leven, de chemische samenstelling van de hersenen van veteranen die in de Golfoorlog. De veteranen die van de Golfoorlog Syndroom leed hadden lagere niveaus van een bepaalde chemische stof die betrokken zijn bij de energiestofwisseling. De lagere niveaus van deze chemische stof kan het verlies van hersencellen in de regio waarvoor PD geven. Hoewel dit geen relatie tussen de Golfsyndroom en PD blijken veel van deze veteranen worden gevolgd om te zien of dergelijke relatie ontstaat.

Erfelijkheid of erfelijke aanleg kunnen een rol spelen. Tussen 15% en 25% van de mensen met PD rapport dat een ander familielid heeft ook PD. In ongeveer 1% van families waar PD gekend om in vele leden over meerdere generaties. Studies van de genetica van deze families specifiek gemuteerde genen die gekoppeld zijn aan PD geïdentificeerd. Echter, kunnen de resultaten niet worden gegeneraliseerd naar alle mensen met PD.

Genen zijn de basis voor erfelijkheid. Een gen bestaat uit een lange streng van vier moleculen gerangschikt zoals kralen aan de 23 paar chromosomen gevonden in elk van ons. Elk chromosoom draagt duizenden genen, elk gen bestaat uit miljoenen moleculen van de vier stoffen die DNA samenstellen. Genen bepalen de wijze waarop eiwitten worden gemaakt. Als een gen abnormaal zal het eiwit bepaalt ook abnormaal zijn en deze abnormale eiwitten PD veroorzaken. Wetenschappers bestuderen de genetica hebben tot dusver geïdentificeerd 3 mutaties en 6 verschillende locaties in mensen die betrokken zijn bij PD. Maar er is veel meer te leren.

Een van de eerste genen geassocieerd met PD, die op chromosoom 6, werd gevonden door Japanse onderzoekers en genoemd het Parkin-gen. De Parkin-gen wordt gevonden in de kern van cellen en speelt een rol in "verteren" eiwitten. Het blijkt dat de rol van de Parkin-gen is om defecte of oude eiwitten vernietigen. Als het Parkin-gen defect, wordt het vernietigingsproces vertraagd en de defecte eiwitten verhogen, steeds toxisch voor de cel door oxideren en waarbij giftige vrije radicalen. Een tweede gen, genaamd alpha-synucleïne, heeft geïdentificeerd op chromosoom 4 geweest en is verantwoordelijk voor een relatief zeldzame erfelijke vorm van de ziekte van Parkinson. Alpha synucleïne wordt gevonden in Lewy-body-klein, iriserende roze bolletjes gevonden in de stervende zenuwcellen van mensen met PD. Het blijkt dat het gen mutatie betrokken bij de productie van alfa-synucleine een biochemische cascade van gebeurtenissen die uiteindelijk doodt de cel kan beginnen. Als de biochemische cascade die leidt tot celdood, een proces genaamd apoptose kan worden onderbroken door het vinden van de juiste medicijn, kan een behandeling te vinden. Onderzoekers vinden dat een samenspel tussen verschillende genen en verschillende milieu-toxines die verantwoordelijk zijn voor PD.

Parkinson gevolg van een gebrek aan dopamine in een gebied van de hersenen genaamd de substantia nigra (figuur 1). Substantianigra bevat donker gepigmenteerde cellen (betekent "zwarte stof" in het Latijn). Het is niet bekend waarom de substantia nigra is gericht of wat richt het. Op verschillende tijdstippen chemicaliën, amalgaamvullingen, herbiciden (zoals Agent Orange), hoofdtrauma, industriële gifstoffen, insecticiden, pesticiden, petroleum afval (zoals in de Golfoorlog), en goed water zijn betrokken als een oorzaak van PD. Hoewel een individu of een groep individuen een of meer van deze is geassocieerd met PD, minder dan 3% van alle mensen met PD een oorzaak die kan worden gekoppeld aan de ziekte. PD is geen besmettelijke of: echtgenoten van mensen met PD zijn niet meer waarschijnlijk PD dan echtgenoten van mensen zonder PD hebben.