RLS is een veel voorkomende aandoening . Helaas, vanwege misvattingen en het gebrek aan voldoende kennis over RLS , deze aandoening blijft underdiagnosed of gaat gediagnosticeerd. De diagnose is gebaseerd op de essentiële criteria uit vraag 4 , die zijn gebaseerd op de geschiedenis van de patiënt en lichamelijk onderzoek . Voordat de essentiële criteria voor de diagnose werden gedefinieerd , werden elke patiënten met rusteloosheid vaak gediagnosticeerd als RLS of lijden aan een psychoneurotic stoornis . Om deze reden is het aantal gevallen gediagnosticeerd voordat de essentiële criteria werden overeengekomen, wordt onbetrouwbaar beschouwd .

Enquêtes van Noord-Amerikaanse , Noord-Europese en West-Europese bevolking, rekening houdend met de essentiële criteria ( zie vraag 4 ) , hebben aangetoond dat de prevalentie als variërend van 2,5% tot 10 % . De prevalentie van meer ernstige gevallen ( mensen die symptomen hebben minstens twee keer per week met distress ) is ongeveer 2,7 % . Sommige onderzoeken hebben een lagere prevalentie gevonden , hetgeen duidt op een mogelijke etnische en raciale verschil in RLS prevalentie . In onderzoeken van een aantal Aziatische landen ( bijv. Zuid-Korea ) , de prevalentie gevonden was vergelijkbaar met dat in de westerse landen . De verschillen in de prevalentie kan gevolg zijn van andere etnische en raciale verschillen factoren . Zo kunnen lokale omgevingsfactoren ( bijvoorbeeld een bepaald dieet , aanwezigheid van toxines in het milieu Leefstijlfactoren ) een rol spelen in de ontwikkeling van RLS . Deze problemen zijn niet definitief vastgesteld , echter, en werden niet voldoende in verschillende enquêtes . Enkele van de bekende risicofactoren geassocieerd met RLS zijn hogere leeftijd, vrouwelijk geslacht , zwangerschap , ijzertekort , neuropathie ( schade aan de perifere zenuwen ) , en eindstadium nierziekte ( zie tabel 1 ) .

Tot voor kort alle onderzoeken van RLS hebben aangepakt prevalentie ( dwz het aantal gevallen , hetzij oude of nieuwe , bestaande in een bepaalde populatie op een aangegeven tijdstip ) . Geen onderzoek beschikbaar te vernemen incidentie ( dwz het aantal nieuwe gevallen in een bepaalde populatie gedurende een aangegeven periode ) . Bovendien zijn alle van de onderzoeken met betrekking RLS hebben de ernst van de ziekte op basis van gestandaardiseerde schalen aangepakt ( zie vraag 32 ) , maar hebben niet voldoende de ernst gebaseerd op de frequentie en de intensiteit van de symptomen aangepakt. Bijvoorbeeld , een patiënt met frequent voorkomen ( drie tot vier keer per week in de avond of overdag ) , ernstige symptomen zeker verschillend van een patiënt met af symptoom (zodra zich elke paar weken ) van korte duur . Verschillende onderzoeken hebben aangetoond dat 20 % van de patiënten niet dagelijks dagelijks moet of bijna dagelijks symptomen , wordt 40 % symptomen ten minste wekelijks bedragen ( een tot drie keer per week ) maar , en 40 % zal symptomen elke paar weken of maanden ( minder dan wekelijks symptomen ) .

Rusteloze benen syndroom (RLS) is een sensomotorische neurologische en bewegingsstoornis die serieus effecten slaap en kwaliteit van leven. De patiënt ervaart karakteristieke klachten van onaangename gewaarwordingen in de benen met een drang om te bewegen terwijl het liggen in bed 's nachts proberen te slapen, deze sensaties zijn opgelucht door beweging, althans tijdelijk. RLS wordt gedacht om de meest voorkomende neurologische bewegingsstoornis meest ongewoon gediagnosticeerd zijn. Inderdaad, wordt deze aandoening vaak een verkeerde diagnose gesteld en verkeerd begrepen. Vele malen in het verleden, patiënten met RLS werden bestempeld als "psychoneurotici." Meer recentelijk, is er significante bewustwording van de toestand in de hedendaagse geneeskunde, hoewel sommige mensen blijven RLS verkeerd etiketteren als een 'ziekte-mongering "conditie. Deze sceptici moet echt de tijd nemen om mensen met RLS te vragen (die lijden aan een matig ernstige tot ernstige ziekte) wat de voorwaarde is als. Om deze mensen, RLS is een marteling. Sommigen hebben zelfs gezegd: "Ik zou liever sterven dan te leven met deze gevreesde ziekte." Recente studies hebben duidelijk aangetoond dat RLS is een echte ziekte met een biologische basis en dat het familiale, wordt geassocieerd met veel andere aandoeningen, en kan worden behandeld effectief indien correct gediagnosticeerd en onderscheiden van andere aandoeningen nabootsen RLS.

De naam "restless legs syndrome" zelf niet roepen de ware ernst van deze aandoening. Vaak is de ziekte niet serieus genomen, omdat de patiënt niet per se kijken ziek en blijft over het algemeen zonder symptomen overdag. Een van de problemen bij het definiëren van RLS is dat er geen enkele laboratoriumtest die definitief kan bewijzen de aanwezigheid van de ziekte, in plaats daarvan, de diagnose volledig afhankelijk 'symptomen en artsen kritische evaluatie van deze symptomen patiënten. Veel patiënten hebben geen advies in te winnen van de artsen, omdat ze zijn bang dat hun klachten niet serieus worden genomen en dat ze als psychoneurotici worden geëtiketteerd.

RLS is een veel voorkomende ziekte (zie vraag 2) die van invloed kunnen zijn maar liefst 10% van de bevolking, de meest ernstige ziekte waarbij de arts interventie kan beïnvloeden 2,7% van de bevolking. RLS gaat gepaard met een aanzienlijke morbiditeit (ziekte van gezondheid) die de kwaliteit van leven van de persoon beïnvloedt, interfereert met de sociale en persoonlijke relaties, en maakt de dag-tot-dag functioneren moeilijk (en de getroffen persoon ellendig). Slaapstoornissen is een belangrijke klacht van de getroffen patiënten, dit probleem kan samengaan met angst, depressie, obesitas, hartfalen, overmatige slaperigheid overdag, en bijzondere waardevermindering van cognitie, concentratie, invloed, en aandacht.

Dit boek kan niet antwoord op alle vragen die u zou kunnen hebben, dus hebben we een set van middelen die u zal toelaten om verder te gaan om antwoorden te vinden gecompileerd. De bijlage die volgt bevat een aantal organisaties, websites, boeken en andere informatiebronnen die zijn goede bronnen van betrouwbare informatie zijn.

Deelname aan klinische studies gesponsord door farmaceutische bedrijven biedt zowel een zeer persoonlijke deelname aan het onderzoek en de mogelijke ontvangst van effectieve , nieuwe behandelingen . Dit brengt een element van risico en is niet voor iedereen , noch is het zelfs voor iedereen beschikbaar . Er zijn voortdurende genetische studies van mensen met PD , die kunnen helpen bij het vinden van een genetische merker . Om een van deze studies , kijk de webpagina's van de NIH . Omdat weinig mensen kunnen deelnemen aan zowel klinische proeven of andere studies , de beste deelname is genereuze steun voor de non - profit organisaties die onderzoek financieren helpen . Ze zijn uitstekende kandidaten voor memorial middelen om een geliefde die PD had onthouden. Schenkingen aan deze instanties door estate planning helpt de financiering van de studies die zullen leiden tot een behandeling voor PD . Een andere bijdrage u kunt maken om politiek actief te worden : het schrijven van brieven of het maken van telefoongesprekken van uw vertegenwoordigers en senatoren . Laat ze weten dat hun stemmen zijn nodig om de financiering voor onderzoek te steunen . Dan nodigen iedereen die je kent om hetzelfde te doen !

Een bijzondere en laatste bijdrage u kunt maken is de donatie van je hersenen ( en andere organen ) om wetenschappers te helpen beter te begrijpen PD . Dit vereist wilsverklaringen van u en de medewerking van familieleden die bereid zijn om deze richtlijnen uit te voeren . Er zijn vier hersenen specimen banken , twee die worden ondersteund door het Nationaal Instituut voor Neurologische Aandoeningen en Stroke ( NINDS ) en twee prive degenen die ook wetenschappers nodig hersenen en het zenuwstelsel weefsels. Hun adressen zijn in de bijlage.