Waarschijnlijk is de man niet RLS maar verdere geschiedenis is nodig om te zien of hij voldoet aan alle vier essentiële diagnostische criteria voor RLS ( zie vraag 4 ) . Veel normale individuen , uit pure verveling of angst , worden onrustig en houdt de voeten tikken op de grond , soms ritmisch schudden de benen wanneer ontspannen in een stoel . Oppervlakkig , kan dit gedrag lijken op de symptomen van RLS . Deze personen hebben geen drang om de benen , maar zij niet de onaangename gewaarwording vóór de drang hebben . Als ze wordt gevraagd om te stoppen , kunnen ze dat doen, dan zullen ze weer hervatten wanneer ze zich vervelen of angstig . Dergelijk gedrag is gewoon een soort van een gewoonte voor het individu. Er is ook geen circadiane patroon om het gedrag , dat is, zijn de symptomen niet uitsluitend aanwezig in de avond en niet erger in de avond. Rekening houdend met alle vier essentiële criteria voor RLS diagnose , is het gemakkelijk om deze gewoonte spasmen onderscheiden van symptomen van RLS .

Als u slechts kortstondige elektrische schok-achtige gevoelens gevolgd door schokkende bewegingen op slaapaanvallen zonder enige drang om te bewegen of verlichting van de symptomen door beweging, dan heb je niet de essentiële criteria voor de diagnose van RLS (zie vraag 4). De RLS-symptomen van het been ongemak met een drang om te bewegen optreden tijdens inactiviteit terwijl je ligt in bed. Deze symptomen langer dan een paar seconden en duren over het algemeen gedurende enkele minuten, hoewel ernstige gevallen kan uren duren. De in deze vraag beschreven symptomen niet voldoen aan de criteria voor de periodieke bewegingen van de ledematen in slaap (zie vraag 34). PLMS optreedt tijdens de slaap en niet in slaap vallen, hoewel PLMW kunnen optreden tijdens de ontspannen wakker als een persoon probeert om te slapen.

De in deze vraag beschreven symptomen lijken een aandoening bekend als hypnic schokken, een normaal fysiologisch verschijnsel dat maar liefst 70% van de bevolking treft. Deze plotselinge schokkerige bewegingen van de benen en het gehele lichaam duren enkele seconden en altijd plaatsvindt op het moment van inslapen. Ze gaan niet vergezeld van enig verlies van controle over de urineblaas of de tong bijten, dus ze zijn niet in overeenstemming met een diagnose van nachtelijke aanvallen. De schokkende bewegingen algemeen niet slaap verstoren, hoewel soms herhaalde intense schokkende bewegingen angst die leidt tot problemen in slaap vallen veroorzaken. Vergelijkbare bewegingen kunnen soms optreden na het ontwaken in het midden van de nacht en weer in slaap te gaan. Nogmaals, deze afleveringen vindt plaats op het moment van inslapen. Af en toe kan de schokkende bewegingen gepaard gaan met een gevoel van vallen of andere zintuiglijke symptomen. Hypnic schokken kan optreden na een periode van stress, vermoeidheid of slaapgebrek. De enige behandeling nodig is, is een verklaring met de verzekering.

Verfijnde neuropsychologische onderzoeken in de afgelopen twee decennia hebben duidelijk aangetoond een relatie tussen slaap en geheugen. Slaap is een noodzaak voor het geheugen consolidatie en verwerking. Een vreemd feit is dat de meeste mensen vinden het makkelijk om eerder geleerde informatie te onthouden na een goede nachtrust's, en ons geheugen en concentratie lijken te worden beïnvloed na ernstig slaaptekort. RLS patiënten lijden aan slaaptekort nacht na nacht, maanden en jaren. Vanwege dit lange termijn slaapfragmentatie en ontbering, beleven ze vaak een gebrek aan concentratie, functieaantasting overdag, angst, prikkelbaarheid, en verslechtering van het geheugen.

Dit aspect van RLS is grotendeels genegeerd door onderzoekers, met uitzondering van twee recente rapporten van de Johns Hopkins Medical Center. In deze korte inleidende studies, werden RLS patiënten gevonden om stoornis hebben in een bepaald aspect van neuropsychologische tests die kunnen worden toegeschreven aan verstoring slapen. Onlangs, een geavanceerde magnetische hersenstimulatie studie toonde indicatie van bijzondere waardevermindering van de lange termijn potentiëring (behoud van lange-termijn geheugen) bij patiënten met RLS. In een kort verslag van de Mayo Clinic in Scottsdale, Arizona, echter, merkten de onderzoekers op dat er geen cognitieve stoornissen bij oudere personen met milde RLS. Verdere studies in grote aantallen patiënten uit verschillende centra zijn nodig om dit probleem aan te pakken.

Can these symptoms be so severe as to drive someone to have suicidal thoughts? Acute exacerbation of RLS symptoms is a notable feature of this disease that is encountered by most RLS specialists who see a large number of such patients. This exacerbation could be spontaneous, without any obvious triggers, or it could be triggered by iron deficiency, change of lifestyle (e.g., retirement and being more inselected, relative inactivity during hospitalization), use of certain medications (e.g., antihistamines, antinausea drugs, or antidepressants; see Question 82), or associated medical conditions. During these acute exacerbations, RLS symptoms become intense and frequent, may be present throughout the day, and may reach the “unbearable” point. In fact, many patients describe these symptoms as “torture.” Similar severe symptoms may also occur in advanced stages of the illness due to disease progression.

There are numerous anecdotal reports of RLS patients going to the emergency room of a hospital to seek relief of these intense symptoms. Listen to Brian’s description of his own experience

Brian’s comment:

I believe that I have had Restless Leg Syndrome for over 30 years. I can remember having the symptoms as a teenager, but not knowing what it was. My parents often told me that it was growing pains and that they would subside as I matured. However, when I was 30 years old, I had secured a job that required that I walk up to five miles every day. This was when RLS started to affect my sleep; I would rarely make it through the night without one or more severe episodes. As a result I found that I was unable to get a good night’s sleep, and I was constantly tired. My mother who also has RLS would tell me that cheese was the cause of my leg problems. I stopped eating cheese but the RLS did not subside. I applied lotions, creams, and anything else that I thought could possibly stop the ever present feelings I had in my legs. On occasion, the RLS became RAS, Restless Arm Syndrome. On countless nights, I was unable to control both my arms as well as my legs. I had noticed over the years that my RLS became unbearable while on vacations. Because my wife and I travel, and many times a large amount of walking is required, the RLS was particularly bad. At night the bed sheets felt like sand paper against my skin.

RLS became so debilitating one night that I had to be driven to the hospital. The RLS started soon after my wife and I had finished dinner at a central New Jersey restaurant. My wife was driving because I simply could not sit still. Finally it got so bad that I got out of the car and ran the last mile to the hospital. After waiting what seemed like hours, an emergency room doctor spoke to me. To my amazement the doctor could not pinpoint what exactly was happening to me. I couldn’t sit, nor could I stand in one place for more than a few seconds. Finally, after hours and hours they sent me home no better than I was when I first entered the hospital. The remainder of the night was a blur. A few years later the exact same incident occurred. I was brought again to the emergency room and again a doctor examined me. This time, however, the physician knew what was causing my legs to jump uncontrollably but had no way to stop the problem. Finally after a few hours the doctor gave me a shot which would eventually knock me out.

As I left the ER I remember thinking that this was going to be part of my life for the rest of my life, but that was not the case. My wife who witnessed the suffering I had experienced for seventeen years began to research RLS on her own. After reading several books about the topic she kept seeing the name of a prominent doctor specializing in the treatment of RLS. Fortunately for us he had an office at a local hospital, and we made an appointment post haste. After speaking with his team, it was determined that I first take a sleep disorder test. The results were startling. It was the conclusion of the doctors that I had sleep apnea and a severe case of RLS. Tackling the RLS was the number one goal. The physician prescribed a drug called Mirapex. I was a bit skeptical because I was already taking a drug called Requip. Requip worked very well, however, the longer I took Requip, the more it seemed I needed to increase the dosage. I have been taking Mirapex for over a year and I have not had to increase the dosage. My thanks go out to the physician and his team who gave me my life back.

Many patients who have experienced these unbearable symptoms affecting sleep and mood night after night have had suicidal thoughts on certain occasions, particularly those with severe depression (see Question 82). There are, however, no adequate scientific studies to verify these anecdotal reports of suicidal thoughts and desperate measures undertaken to relieve these symptoms in the occasional patient. There is one report attesting to the potential for injury in patients with uncontrolled RLS. In this case, an elderly woman with uncontrollable RLS spent most of the night standing and walking. On several occasions, she fell and sustained occasional bone fractures. Another report involves an elderly woman with RLS who was admitted to the hospital on an emergency basis with severe pain in her legs, which was relieved dramatically by use of epidural (outside the lining covering the spinal cord) morphine (a very strong narcotic).

The utter frustration and desperation of many patients with RLS are vividly described as personal testimonials in a book published in 2006: Restless Legs Syndrome: Relief and Hope for Sleepless Victims of a Hidden Epidemic by Robert Yoakum. Yoakum is a victim of this miserable disease himself (see Question 100