Sommige patiënten met prostaat obstructie en urineverlies niet kunnen vervallen , ongeacht welk type chirurgische ingreep wordt toegepast . Sommige patiënten verkiezen worden beheerd met een verblijfskatheter urethrale katheter . Het belangrijkste nadeel van een inwendige katheter is infectie en irritatie . Bovendien , soms de katheter verstopt raken met bloed of vuil en moet emergently veranderen . De meeste patiënten met een verblijfskatheter urethrakatheter hebben het veranderd door een bezoekende verpleegkundige thuis of in de spoedafdeling of het kantoor van hun arts bij 1 - tot tussenpozen van 2 maanden .

Een alternatief voor een inwonende urethrale katheter een suprapubische buis. Een suprapubische buis kan percutaan in de blaas worden geplaatst via de buikwand . Veel patiënten vinden een suprapubische buis comfortabeler en eenvoudiger te beheren dan een urethrale katheter. Ofwel de suprapubische buis of urethrale katheter is verbonden met een opvangzak , die kan worden gedragen op het been of opgehangen aan de rand van een bed . Een suprapubische buis is meestal veranderd door een verpleegkundige of arts volgens de urethrale katheter elke 1 tot 2 maanden .

Wat zijn de resultaten met prostaat stents? Prostatic stents zijn apparaten die transurethraal worden geplaatst en uit te breiden naar de prostaaturethra open te houden. In veel opzichten zijn ze vergelijkbaar met de coronaire stents die grote bekendheid hebben verworven.

Prostatic stents worden meestal gebruikt bij oudere mannen die in urineretentie waarvoor een inwonende urethrakatheter en die geen kandidaat zijn voor elk type van invasieve therapie. Na de stents in de plaats voor een paar maanden zijn geweest, het slijmvlies of de bekleding van de plasbuis groeit door hen, en ze niet meer kunnen cystoscopically worden gezien. Zoals vermeld in goed geselecteerde patiënten kunnen prostaathyperplasie stents zeer nuttig.

Radiofrequente behandeling van BPH wordt meestal aangeduid als TONIJN - transurethrale naald ablatie van de prostaat . Deze techniek omvat het plaatsen interstitiële radiofrequente naalden via de urethra in de laterale prostaat lobben coagulatie necrose veroorzaken . Het weefsel wordt verhit tot 110 º C bij een radiofrequentie kracht van 490 KHz 4 minuten per laesie. Het aantal keren dat de naalden in de prostaat lobben geplaatst is ter beoordeling van de uroloog basis van de grootte van de prostaat .

De tonijn apparaat en de generator worden getoond in Figuren 26 en 27 . Twee naalden die op 60 graden hoeken aan elkaar in de prostaat weefsels ingezet door het doorboren van de prostatische urethra . Elke behandeling met naalden behandeld prostaatweefsel ongeveer 1 cm in diameter.

TONIJN van de prostaat gebruikt radiofrequentie energie om de patiënt te behandelen . Zoals met de meeste van de andere MIST resultaten , weinig lange - termijn gegevens beschikbaar zijn , en dus moeten de resultaten met voorzichtigheid worden beschouwd .

Resultaten na magnetron therapie zijn ofwel subjectief en objectief. Subjectieve resultaten gebruiken patiënt symptomen scoren platen waar de patiënten worden gemeld hun perceptie van hun plassen kenmerken. Objectieve resultaten, zoals metingen van peak urinestroom tarieven en post ongeldig restvolumes, worden gemeten door de arts. Verschillende studies hebben aangetoond verbetering van zowel subjectieve als objectieve meting na microgolftherapie. Deze technologie is nog relatief nieuw, en lange termijn gegevens ontbreken. Niemand weet nog of deze veelbelovende eerste resultaten zijn duurzaam.

In een Cochrane review, werd magnetron therapie gevonden om een relatief veilige en effectieve behandelingsoptie voor BPH zijn. Microgolftherapie heeft minder, en minder ernstige bijwerkingen dan TURP. TURP geproduceerd grotere verbetering van urine-symptomen en minder mannen nodig herbehandeling voor symptomatische BPH.