De behandeling van bacteriële prostatitis is met antibiotica . Patiënten met acute bacteriële prostatitis kan een kort verblijf in het ziekenhuis voor intraveneuze antibiotica nodig hebben en dan verder op antibiotica voor 2 tot 4 weken . Mensen met chronische bacteriële prostatitis kan een langere antibioticakuur nodig . In die mannen met terugkerende chronische bacteriële prostatitis , kan de arts een lage dosis antibioctics voorschrijven voor 6 maanden tot recidiverende infecties te voorkomen . Vaak bacteriële prostatitis wordt behandeld met een klasse van antibiotica genaamd quinolonen ( bijvoorbeeld ciprofloxacine , norfloxacine , ofloxacine ) . Voor mensen die allergisch zijn voor chinolonen alternatieve antibiotica, worden gebruikt , afhankelijk van de gevoeligheid van de resultaten urine cultuur . Dergelijke alternatieve antibiotica bevatten doxycycline , minocycline , trimethoprim - sulfamethoxazol en trimethoprim .

Omdat nonbacterial prostatitis wordt erkend en wordt vaak gedacht te worden veroorzaakt door Chlamydia trachomatis , zullen sommige urologen de patiënt een kuur van doxycycline , een antibioticum dat Chlamydia omvat bijzonder geven .

Klinische geschiedenis van de patiënt , algemeen voorkomen en urineonderzoek vaak suggestief voor acute bacteriële prostatitis . Een urine cultuur is vaak positief voor een urineweginfectie . Een rectaal toucher zal meestal identificeren van een zeer mals prostaat. In zeldzame gevallen kan fluctuance voelbaar zijn in de prostaat , als er een prostaat abces . Bij mannen die giftige verschijnen of die niet te verbeteren met antibiotica , kan een transrectale echografie worden verkregen uit te sluiten van een prostaat abces . Een beoordeling van postvoid resterende wordt uitgevoerd . De klassieke diagnostische manoeuvre voor bacteriële prostatitis is de drie -in-lood -test . De patiënt wordt gevraagd om te vervallen en het verzamelen van zijn eerste 10 ml urine . Dit wordt gestuurd voor cultuur en staat bekend als VB1 . Dan wordt de patiënt gevraagd om een midstream urinestaal verzamelen nadat hij vervalt ongeveer 200 ml . Dit urinemonster wordt gestuurd voor cultuur en staat bekend als VB2 . Dan voert de uroloog een digitale rectale examen en massages prostaat van de patiënt in een poging om de prostaat afscheidingen ( EPS ) te uiten in een steriele container. Een prostaat massage is niet altijd succesvol in het produceren van voldoende afscheiding , en voor sommige mannen , kan het heel ongemakkelijk. Na de prostaat massage wordt de patiënt verzocht opnieuw vervallen in een houder , genoemd VB3 , en dit monster is voor kweek verzonden . Bij een toename van het aantal bacteriële kolonies waargenomen in zowel EPS of VB3 , is een diagnose van bacteriële prostatitis gemaakt en behandeling berust op de antibiotische gevoeligheid van de organismen die geïsoleerd werden . Als er geen bacteriën aanwezig , maar witte bloedcellen aanwezig in de VB3 collectie zijn , het is suggestief van nonbacterial inflammatoire prostatitis .

Prostatitis verwijst naar een ontsteking van de prostaat die kan worden gemanifesteerd in een verscheidenheid van manieren . Symptomen van acute bacteriële prostatitis omvatten urinaire frequentie , urgentie dysurie of pijn bij het plassen , nycturie , perineale pijn , lage rugpijn , koorts en / of rillingen . Sommige mannen met acute bacteriële prostatitis kan opleveren met het onvermogen om te plassen en zal een katheter of suprapubische buisplaatsing nodig totdat de ontsteking en pijn hebben opgelost . Sommige mannen met acute prostatitis kan een prostaat abces dat drainage vereist ontwikkelen. Chronische bacteriële prostatitis kunnen vormen op soortgelijke wijze , maar men typisch minder toxisch uiterlijk .

Prostatitis normaal niet optreedt bij kinderen of adolescenten , maar kan voorkomen bij volwassen mannen van elke leeftijd. De diagnose kan worden ongrijpbaar en behandeling is vaak empirisch .

Welke soorten prostatitis zijn er?
De National Institutes of Health ( NIH ) heeft onlangs bepaald de verschillende prostatitis syndromen :

Prostatitis syndromen : NIH classificatie
I. Acute bacteriële prostatitis
II . Chronische bacteriële prostatitis
III . Chronische prostatitis / chronische bekkenpijn syndroom ( CPPS )
A. Inflammatoire
B. noninflammatory Asymptomatische inflammatoire prostatitis

Acute bacteriële prostatitis is meestal een plotselinge ziekte met irriterende urine-symptomen en kan gepaard gaan met koorts . Urine en / of prostaat afscheidingen zijn vaak positief voor bacteriën . Sommige patiënten met acute prostatitis een voorbijgaande verhoging van de PSA hebben . Een PSA moet niet worden gedaan tijdens een aanval van acute prostatitis . Als een PSA per ongeluk wordt getrokken tijdens een aanval van acute prostatitis en komt terug opgeheven , moet een herhaling PSA worden verkregen na een antibioticakuur is toegediend . Chronische bacteriële prostatitis neiging om een indolente aandoening . Irriterende urine-symptomen zijn typisch , maar koorts is zeldzaam , en positieve kweken zijn zeldzaam .

Bij personen met BPH die niet reageren op medische behandeling , die niet in aanmerking voor chirurgische therapie , en bij wie de blaas legen is een probleem , schone intermitterende katheterisatie is een alternatief voor een verblijfskatheter foley katheter . Als een patiënt mobiliteit van zijn handen en gemotiveerd is , kan hij gemakkelijk worden geleerd hoe om schone intermitterende catheterisatie uitvoeren . Met schone intermitterende catheterisatie , plaatst men een schone , niet steriele katheter in de plasbuis en passeert de katheter in de blaas om urine af te voeren uit de blaas . Deze procedure wordt uitgevoerd ergens van 3 tot 6 maal per dag , afhankelijk van hoeveel urine wordt afgevoerd bij elke katheterisatie . De katheters worden gereinigd tussen elke katheterisatie en dezelfde katheter kan worden gebruikt voor tot een maand voordat u een nieuwe katheter. Als een individu is in staat of bereid om zelf catheterisatie te voeren, kan een familielid of verzorger worden geleerd hoe om schone intermitterende catheterisatie uitvoeren .