Zowel een lichamelijk onderzoek en geschiedenis worden gebruikt om BPH te diagnosticeren. Indien nodig, kan de uroloog andere diagnostische tests gebruiken om extra informatie te verkrijgen om te helpen de diagnose.
Als een patiënt geeft een geschiedenis die een of meer van de in vraag 33 genoemde symptomen omvat, zal de arts worden gewaarschuwd voor BPH als een deel van zijn differentiële diagnose. Ook wanneer de arts voert een digitaal rectaal onderzoek (of betast voelt de prostaat met een vinger in de endeldarm), kan hij voelen of de prostaat vergroot. Uw arts kan u vragen om een eenvoudige screening tool genaamd de AUA symptoomscore voltooien, maar het is niet specifiek voor BPH, kan de arts de ernst van uw symptomen vast te stellen en kan een manier van beoordelen of uw klachten zijn verbeterd bieden met de behandeling. Dit symptoom score werd wereldwijd aangenomen met de toevoeging van een vraag met betrekking tot de kwaliteit van leven en wordt aangeduid als de International Prostate Symptom Score (IPSS) (figuur 20). Tenslotte, als de arts aanvullende informatie nodig heeft voordat een diagnose van BPH, hij of zij kan aanvullende tests. Welke tests kunnen worden betrokken bij de diagnose van BPH? Niet iedereen met een lagere urinewegen symptomen (LUT) die wijzen op BPH zal speciale tests nodig hebben om een diagnose te stellen. Echter, bij bepaalde personen verdere tests nuttig geleiden van de leiding kan zijn.
Uroflow: Een uroflow meting is een totaal niet-invasieve test. De patiënt met een volle blaas, holten in een speciale urinoir dat een debietmeter, die zowel de urinestroom in milliliter per seconde en de totale hoogte is ongeldig. Dit is uitgezet op een stuk papier, en er zijn nomogrammen beschikbaar die kan de arts om urine debiet van de patiënt vergelijken met aanvaarde normen. De uroflow wordt meestal gedaan in de dokterspraktijk ten tijde van het bezoek van de patiënt. Een lage urine stroomsnelheid is suggestief, maar niet definitief, blaas obstructie, die kan worden veroorzaakt door BPH of urethrale strictuur. In de persoon wiens blaas onvoldoende samentrekken de urinestroom ook laag zijn. De urine debiet kan ook beter dan het werkelijk is als je druk met je buikspieren terwijl plassen kijken. Ofschoon nuttig, niet helemaal nauwkeurig.
Blaas ultrasound / scanner PVR: Een blaas echo wordt uitgevoerd door het plaatsen van een ultrasone sonde die is als een plastic microfoon op onderbuik van de patiënt over de blaas. Dit gebeurt nadat de patiënt is gevraagd om vervallen, en de sonde berekent hoeveel urine er nog in de blaas. Deze procedure is volledig pijnloos, en een medisch assistent, een verpleegkundige of een arts voert deze in het kantoor van een arts. Blaas scanner / echografie postvoid resterende bepaling wordt vaak uitgevoerd in mannen die met een klacht van het gevoel van onvolledige lediging van de blaas en / of die mannen met urine-incontinentie te presenteren.
Cystoscopie:
Cystoscopie betekent letterlijk te kijken in de blaas. Een cystoscoop is ofwel een stijf of flexibel instrument dat een lens heeft aan een uiteinde en is verbonden met een lichtbron. Het instrument maakt de uroloog te zoeken door de penis en door de prostaat en de blaas in. Als een stijve cystoscoop wordt gebruikt, wordt de patiënt geplaatst op zijn rug met zijn voeten in beugels (figuur 21). Als een flexibele cystoscoop wordt gebruikt, wordt de patiënt plat gepositioneerd op zijn rug met zijn voeten uit rechte of rugligging. Een cystoscopie kan worden verricht met een patiënt onder algehele, spinale of plaatselijke verdoving en kan zowel in de dokterspraktijk of de operatiekamer in het ziekenhuis. Niet alle mensen met symptomen van BPH nodig cystoscopie. Als uw arts merkt dat je bloedcellen in je urine (microscopische hematurie) of als u bloed hebt gezien in uw urine (bruto hematurie) vindt u een cystoscopie moeten in aanvulling op andere tests. In die mannen met BPH die overwegen chirurgische of minimaal invasieve behandeling van de uroloog zal vaak het uitvoeren van een cystoscopie voordat de procedure om ervoor te zorgen dat u een kandidaat voor de procedure en dat er geen andere afwijkingen (blaasstenen, blaastumoren, urethrastricturen ) aanwezig. Bij personen die niet reageren op medische behandeling, kan een cystoscopie worden aangegeven.
Urodynamica Een urodynamisch onderzoek is een test gebruikt om te beoordelen hoe goed de blaas en de plasbuis zijn het uitvoeren van hun werk opslaan en vrijgeven van urine. Urodynamische tests kunnen helpen met uw arts beoordelen symptomen als:
Urine-incontinentie
Mictiefrequentie
Urgentie
Problemen met het starten van een stroom (aarzeling)
Pijn bij het plassen
Onvolledige blaas ledigen
Recidiverende infecties
Een urodynamische onderzoek bestaat uit een reeks proeven. Afhankelijk van uw symptomen, je veel nodig hebt sommige of alle componenten. Urodynamisch onderzoek worden vaak uitgevoerd in het kantoor van de arts of in een gespecialiseerde ambulante gebied. Weinig voorbereiding nodig is voor een urodynamisch test. U kunt voorafgaand aan de test te eten. Uw arts kan u vragen om binnen te komen met een volle blaas.
Het urodynamisch onderzoek kan beginnen met een uroflow. De uroflow meet de snelheid van de plassen in kubieke centimeters of milliliters per seconde (zie vraag 34). Na de uroflow, wordt de cystometrogram (CMG) component van de urodnynamic studie uitgevoerd. De CMG beoordeelt druk in de blaas tijdens het vullen van de blaas en plassen. Na het plassen, is een gespecialiseerde katheter geplaatst in je plasbuis en overgegaan in uw blaas. De katheter wordt vastgebonden op zijn plaats om te voorkomen als uit kan vallen tijdens de studie. Uw blaas wordt geleegd en de hoeveelheid achtergelaten in de blaas na het plassen, de postvoid overblijvende (PVR), wordt geregistreerd. Zodra de katheter vastzit en de blaas geleegd, is de katheter verbonden met een speciale drukregelaar, een transducer, en de buis die de steriele vloeistof levert. Een aparte katheter wordt geplaatst in je endeldarm waardoor de arts om de druk in uw buik te meten. De rectale katheter is ook verbonden met een transducer. Om de activiteit van uw bekkenbodemspieren huidflard elektroden of kleine naald elektroden beoordelen zal in het gebied in de buurt van je anus worden geplaatst. Deze elektroden meten de activiteit in je bekkenbodemspieren, die ook rond de plasbuis. Dit type onderzoek wordt genoemd elektromyografie (EMG). De EMG meet de activiteit in de spieren van de bekkenbodem. Tijdens het urodynamisch onderzoek, kan fluoroscopie (X-ray) worden gebruikt om uw blaas en urinebuis te visualiseren tijdens vullen van de blaas en plassen. Als X-ray wordt gebruikt tijdens de studie wordt video-urodynamica genoemd.
Na plaatsing van de twee katheters en elektroden, wordt het CMG gestart. Steriele vloeistof wordt bijgebracht in uw blaas met een snelheid bepaald door uw arts. Een computer scherm geeft de druk in je buik, je blaas, en de activiteit van uw bekkenbodemspieren. Kort na de start van de studie, wordt u gevraagd te hoesten of te dragen om te garanderen dat de katheters zijn in de juiste positie en transducers goed werken. Terwijl uw blaas te vullen met de steriele vloeistof, zal uw arts u vragen om aan te geven wanneer u voor het eerst voelt de drang om te vervallen en als je voelt een sterke drang om te vervallen. De volumes in uw blaas op elk van deze tijden zal worden opgenomen.
Normaal gesproken, tijdens het vullen van de blaas blijft de blaas druk zeer laag en de blaasspier is rustig (stabiel) totdat men voelt de drang om te plassen en besluit te vervallen. Tijdens plassen, de blaas druk snel stijgt en vervolgens onmiddellijk af zodra urineren is voltooid. Periodieke verhogingen blaasdruk tijdens de studie worden aangeduid als onvrijwillig blaascontracties / detrusor overactiviteit en kan bijdragen aan de symptomen van frequentie, urgentie en aandrangincontinentie. De CMG evalueert ook blaascompliance. Slechte naleving, het onvermogen om urine op te slaan bij lage drukken, kan schade aan de nieren veroorzaken en een bron van urineverlies.
Tijdens de studie, als je voelt een sterke drang om te plassen, de vloeistof infusie wordt gestopt en u wordt gevraagd om te vervallen. Tijdens het urineren de blaas drukken en de urine debiet worden bewaakt. Deze waarden worden dan weergegeven op een nomogram genoemd drukstroom studie. Deze studie is bijzonder nuttig bij mannen helpt te bepalen of er een significante obstructie van de uitstroom van urine.During plassen, de stroomsnelheid en electromyelogram (EMG) worden beoordeeld. Dit is handig om ervoor te zorgen dat er een eventuele versoepeling van de bekkenbodem spieren voorafgaand aan het vervallen en dat deze versoepeling blijft de hele plassen. In sommige gevallen is een gespecialiseerde kleurstof gebruikt om uw blaas te vullen. Hierdoor kan uw arts om röntgenfoto's periodiek tijdens de studie om te kijken naar uw blaas en urinebuis
