Meer...

William James

• Gepubliceerd in Psychologie
• Reageer als eerste!
• zondag, 23 februari 2014 13:56

De principes van psychologie (1890) is een begrijpelijke behandeling van psychologie en was gedurende vele jaren gebruikt als een inleidend tekstboek. Het blijft een klassiek werk van de Amerikaanse psychologie.

Het pragmatisme van James was gebaseerd op een sterke aanvaarding van empirisme en kan samengevat worden in de volgende punten:

1) Aanvaarding empirische testen van de geldigheid van een theorie.

2) Als de theorie een nuttig en bevredigend effect verzekert in het organiseren van ervaring, dan zou de theorie minstens een grote aanvaarding moeten kennen.

3) Ervaring zelf is niet herleid tot de elementen van het bewustzijn of de mechanisme wetten van de materie. In tegenstelling tot Wundt, stelde James dat ervaring niet een opeenvolging is van discrete ervaringen, die samengebonden worden door associaties. Ervaring is een continue stroom van subjectieve gebeurtenissen.

James geloofde dat geest en lichaam, subjectieve aspecten van ervaring, geen twee verschillende interagerende subsystemen waren. Veeleer stelde hij voor dat mentale en fysieke ervaringen verschillende aspecten zijn van dezelfde ervaring, de eerdere visies van Spinoza in gedachten.

Door psychologie te definiëren als de "wetenschap van het mentale leven" en door voor te stellen dat ervaring een constante stroom van bewustzijn is, aanvaarde James een vergrootte kijk op psychologie in vergelijking met het model van Wundt.

Theorie van emoties.

James merkte op dat het lichaam met zekere automatische reacties reageert wanneer het geconfronteerd wordt met emotionele stimuli, en deze reacties zijn meestal verwant aan de niveaus van het skelet en de ingewanden. Wanneer we gewaar worden van deze reacties, ervaren we emoties, aldus James.

Eerst worden we bewust van de fysiologische aspecten van de ervaring, en dan komen de psychologische aspecten in de kijker. Emoties zijn het resultaat van een reeks autonome reacties, niet de oorzaak.

Boring (1950) suggereerde drie redenen voor de prominente plaats van James in de ontwikkeling van het de Amerikaanse psychologie.

1) Duidelijke boodschap die hij overbracht op publiek en studenten.

2) Hij bood een alternatief voor het model van Wundt en Titchner. Hij bood een stroom van bewustzijn aan en geen collectief van zintuiglijke ervaringen.

3) Hij stelde een Amerikaanse psychologie voor die vooral functioneel was van karakter. Functionele psychologie stond open voor praktische toepassingen.

Lees meer...

Amerikaans pragmatisme

• Gepubliceerd in Psychologie
• Reageer als eerste!
• zondag, 23 februari 2014 13:55

Als een filosofie benadrukt het pragmatisme meer de resultaten dan de methoden. Het bevat geen ondersteunende verzameling van geloof of doctrines, maar veeleer een karakteristieke manier van filosoferen.

Lees meer...

Fenomenologie:

• Gepubliceerd in Psychologie
• Reageer als eerste!
• zondag, 23 februari 2014 13:53

• Is een beschrijvende methode die verklarend is en die leidt naar begrijpen. Deze methode is deels gebaseerd op de a priori wetenschap die bestudeert hoe we tot het weten komen en op empirisme.
• Door een persoonlijke oriëntatie binnen het zelf te kiezen, hoopte Bretano op een psychologische methode die toelaat om psychologische daden te beschrijven in de woorden van de subjectieve, ervarende persoon.

Bretano had zijn invoed op de gestalt beweging en het eclectische Amerikaanse functionalisme.

Lees meer...

Franz Bretano (1838-1917)

• Gepubliceerd in Psychologie
• Reageer als eerste!
• zondag, 23 februari 2014 13:51

• Zijn studie van de Scholastiek heeft de keuze van zijn onderwerp voor zijn thesis beïnvloedt.
• Zijn vele studenten hadden onder zich Karl Stumpf; Edmund Husserl, de stichter van de moderne fenomenologie; en Sigmund Freud.
• Bretanos was zijn meest belangrijke werk in de psychologie.
• Psychologie vanuit een empirisch standpunt (1874) was bedoeld als de eerste van een serie verklaringen van het bereik en de methodologie van psychologie. Hij heeft nooit de latere volumes afgewerkt dus hebben we enkel maar een kader van zijn visie op psychologie.
• Staat in scherp contrast met Wundt. Bretano definieerde psychologie als de wetenschap van psychische fenomenen die uitgedrukt worden als daden en processen.
• Deze definitie contrasteert met psychologie gezien in termen van fysiek reductionisme, bewustzijn of associatief denken. Bretano bekeek bewustzijn in termen van een eenheid uitgedrukt door daden.
• Dus, structuralisme zijn inherente doel om de elementen van bewustzijn te vinden was zinloos omdat volgens Bretano zo'n studie de essentiële eenheid van bewustzijn vernietigt, en zulke elementen, als ze al bestaan, geen enkele psychologische betekenis hebben. Daarom, volgens Bretano, zijn enkel de producten van bewustzijn- de daden en processen- psychologisch.
• Hij onderschreef een fysiologisch of biologisch substraat van psychologische daden, die informatie geven over, maar niet identiek zijn met psychologische daden.
• Bretano geloofde verder dat er twee niveaus zijn van psychologische studie:
  • Zuivere psychologie bestudeert fysiologische overwegingen, individuele verschillen, persoonlijkheid en sociale niveaus.
  • Toegepaste psychologie bestaat uit de waarde van psychologie voor andere wetenschappen.

Bretano pleitte voor hierarchische niveaus van klassen van psychische fenomenen. Op het voorstellingsniveau is enkel opmerkzaamheid; het komt overeen met de niet-gematigde ervaringen die Wundt zag als de hele kern van psychologie. Hoewel, Bretano leerde dat er er na de opmerkzaamheid een cognitieve klasse komt.

Ten slotte is er een niveau van personalisatie van psychologische verschijnselen, een type van assimilatie dat ervaring individualiseert, wat hij de klasse van interesse noemde.

Zijn methode:

Als een empirische wetenschap wordt psychologie bestudeerd door observatie, maar is niet herleid tot zijn elementaire onderdelen. Bretano ging in de plaats daarvan voor verschillende empirische methoden die toepasbaar zijn op het kernonderwerp van de psychologie.

Waarschijnlijk de meest belangrijk was de methode van innerlijke perceptie van aan de gang zijnde handelingen. Deze methode was geen introspectie in de zin van Wundt, maar veeleer een naïef verslag geven van evidente psychische verschijnselen.

De objectieve observatie van voorbije psychische handelingen in het geheugen, de observatie van open gedrag van mensen, en de observatie van voorafgaande en fysiologische processen die samenhangen met psychologische handelingen. Concluderend, Bretanos empirisme was open, maar sterk gebaseerd op observatie.

Lees meer...