Tot nog toe veronderstelden we dat de prijsvorming op de wisselmarkt vrij gebeurt, zonder overheidsinterventie. In werkelijkheid is dit echter zelden zo.

Een typisch systeem om in te grijpen in de werking van wisselmarkten, is het vooraf vaststellen van een officiële wisselkoers en het beperken van schommelingen in de wisselkoers tot een marge rond die koers. Dat noemt men een systeem van vaste wisselkoersen.

 vlottende wisselkoersen: waarin de koersbepalingen in principe wordt overgelaten aan de markt. Maar de overheden komen af en toe tussenbeide op de wisselmarkten om de koersen rond een bepaald niveau te houden  geleid vlottende wisselkoersen

Een opbrengst kan echter ook worden verworven door het vermogen te beleggen in activa, zoals aandelen, onroerende goederen of kunstwerken, in de verwachting dat de prijs ervan zal stijgen.

Buitenlandse deviezen zijn ook activa, waarvan de prijs kan stijgen.

Speculeren = het aanpassen van de samenstelling van een vermogen in functie van verwachte prijsveranderingen.

De bedoeling daarvan is een zo hoog mogelijke opbrengst te halen of maw de waarde van het vermogen te maximaliseren.

Stel: euro zal in de toekomst depreciëren (vb intrestvoet VS zal sneller stijgen dan in Europa) => Europese speculanten zullen dan hun beschikbare activa in euro willen liquideren om dollars te kopen + buitenlandse speculanten zullen voorgenomen beleggingen in Europa niet verrichten => de vraagcurve voor dollars verschuift naar rechts, de aanbodcurve naar links => het netto-effect is een stijging van de wisselkoers maw: een depreciatie van de euro.

worden de intrestverwachtingen niet gerealiseerd, dan zal het tegenovergestelde scenario zich voordoen.

Indien bv verwacht wordt dat bij geplande verkiezingen een partij aan de macht zal komen, die een beleid zal voeren dat inflatie in de hand werkt, zal het vertrouwen in de betrokken munt verminderen en de koers ervan dalen.

Sociale onrust, stakingen en demonstraties resulteren gewoonlijk ook in een afnemend vertrouwen in de munt van het betrokken land. Ook wanneer men vreest dat een overheid haar schuldverplichtingen niet zal kunnen nakomen, zullen beleggers de betrokken munt afstoten.

Deviezen zijn gemakkelijke stockeerbare ‘goederen’  de huidige prijs wordt in grote mate beïnvloed door de verwachte, toekomstige prijs.

Als de intrestvoet in het buitenland stijgt ten opzichte van de intrestvoet in Europa, kunnen ingezetenen hun geld voordeliger in het buitenland beleggen. Ze zullen dus op de wisselmarkten buitenlandse valuta kopen om buitenlandse fin activa te kunnen verwerven. Tegelijkertijd zullen vreemde beleggers die van plan waren in Europa te beleggen, daarvan afzien. Ze zullen dus minder buitenlandse valuta aanbieden.

Zie figuur p 522

Een stijging van de intrestvoet in de VS heeft tot gevolg dat de vraag naar dollars toeneemt, zodat de vraagcurve naar rechts verschuift. Het aanbod van dollars daalt, omdat buitenlanders minder geneigd zijn in Europa te beleggen, zodat de aanbodcurve naar links verschuift. De keerzijde is dat de euro is gedeprecieerd tov de dollar.

Deze analyse houdt geen rekening met de verwachtingen over de toekomstige intrestvoeten die verwachtingen kunnen de effecten van veranderingen in de intrestvoeten op de wisselkoers versterken, indien verwacht wordt dat de uiteenlopende evolutie van de intrestvoeten verder zal gaan, of doorkruisen, indien de verwachting is dat de evolutie van de intrestvoeten omgebogen zal worden.

De wisselkoersen hangen eveneens af van de prijsontwikkelingen in het binnen- en het buitenland.

Veronderstel dat de prijzen in de VS sneller stijgen dan in Europa => De Amerikaanse producenten worden dus duurder vergeleken met Europese producenten => Europese exporteurs kunnen hun producten gemakkelijker in de VS afzetten => ze worden concurrentiëler. Als de Amerikaanse exporteurs moeilijkheden ondervinden bij de afzet van hun producten in Europa, verliezen ze aan concurrentiekracht.

Zie figuur p 521

Wanneer de prijzen in de VS stijgen, neemt de Europese export naar de VS toe. De aanbodcurve van de dollar verschuift naar rechts + de Europese import uit Amerika vermindert.

De wisselkoers is gedaald => de dollar is dus door de inflatie in de VS in waarde gedaald of gedeprecieerd.

Er bestaat dus een duidelijke relatie tussen wijzigingen in het prijsniveau en de wisselkoers. Als in een bepaald land de prijzen sneller stijgen dan in de andere landen, zal de munt van dat land een neiging hebben te depreciëren op de wisselmarkten.