dit principe stelt dat huishoudingen zich moeten specialiseren in de activiteit die zij comparatief het meest productief kunnen verrichten en dat zij de andere taken die zij comparatief minder kunnen vervullen moeten afstoten naar andere huishoudingen die bij het verrichten van die andere taken comparatief de hoogste productiviteit aan de dag leggen.
die treden op als de gemiddelde productiekosten na verscheidene goederen lager zijn wanneer zij gezamenlijk worden geproduceerd door een producent dan wanneer zij ieder afzonderlijk door een ander productiehuishouding worden voortgebracht.
naarmate producenten meer ervaring krijgen met het productieproces slagen zij erin een grotere productiviteit te bereiken door betere beheersing van de vaste kosten, meer effectieve arbeidsorganisatie, grotere specialisatie, betere productie - en marketing, meer organisatie, daling van de voorraadkosten.
door toename van de totale bedrijfssector.
ontstaan door toename van de schaal van één enkel bedrijf.
treden op wanneer de toename van de schaal leidt tot een minder dan evenredige stijging van de gerealiseerde productie.
wanneer de productie meer dan evenredig stijgt met de toename van de schaal.
impliceren dat als de dimensie van de economische activiteit, gemeten aan de omvang van de kapitaalgoederenvoorraad, toeneemt, de productie ook stijgt. Negatieve schaaleffecten komen zelden voor.
geldt in de korte periode en legt de nadruk op de relatie tussen vaste en variabele productiefactoren als determinerend element voor productiviteit en productiekosten. Zolang de totale productie progressief stijgt, neemt de marginale productiviteit toe. Wanneer de totale productie degressief begint te stijgen, neemt de marginale productiviteit af.
het heel institutionele kader waarin de onderneming moet produceren kan veranderen.
