"Als je ademt, dan is er meer gelijk over jou dan is er verkeerd is."-Jon Kabat-Zinn. Iedereen, niet alleen mensen met een chronische ziekte, soms valt in de val van het nemen van de goede dingen in het leven voor lief. In plaats daarvan richten zij zich op de dingen die verkeerd of niet naar hun zin zijn. De constante achtergrondruis van negativiteit creëert stress, die je ziek maakt. Je wordt meer en meer negatieve, zodat binnenkort niemand wil zijn om je heen. Je hoeft niet eens willen zijn om jezelf!

Het doel hier is een Pollyanna die rondloopt zeggen: "Nou ja, in ieder geval ik geen lepra hebben als dat arme kerel." Het doel is zich bewust van wat er daadwerkelijk gebeurt in je leven op een minuut-byminute te worden niet te worden basis. Probeer er door je ochtendroutine en denken over dingen in de weg die volgt. Natuurlijk zal je het aanpassen aan uw eigen levenservaring passen. Hier zijn een paar voorbeelden van manieren om na te denken over en wees dankbaar voor wat je hebt in je leven.

• Wakker worden: Ik ben dankbaar dat ik in een bed slapen, dat ik een dak boven mijn hoofd en muren om me heen, voor de mensen die dit gebouw gebouwd, voor de mensen die de tools die gebruikt werden gemaakt, voor ramen en deuren die houden de verschillende elementen, pyjama's, dat Ik adem, dat ik weet dat ik wakker ben, dat ik delen van mijn lichaam kan voelen, zelfs als ze pijn doen. Wat komt je geest?

• De badkamer: Ik ben dankbaar dat ik een toilet en hoeft niet naar buiten te gaan, voor toiletpapier, voor mensen die toiletten en wc-papier te maken, voor de douche, voor warm water, voor mensen die in goed gebied werken om breng me water, voor degenen die houden van de leidingen voor warm water kachel, voor elektriciteit en gas, voor de mensen die te brengen die voor mij, voor zeep en shampoo, voor handdoeken en washandjes.

• Wat in je opkomt? Probeer voortzetting van deze lijn van denken de hele dag door. Multitasking is een mythe. Je geest richt zich op een ding tegelijk. Vindt u, met de praktijk, dat je zelfs vergeet uw ziekte voor een paar minuten. De stress van negativiteit zal stoppen. Zelfs als u niet alle van deze geloven, gewoon fake it till you maken it.What heb je te verliezen?

Toekomst Iedereen is onzeker, ongeacht hoeveel ze voor te bereiden en te plannen. De meeste gezonde mensen niet ooit gedacht dat ze ziek of gehandicapt zou kunnen worden. Je hebt waarschijnlijk dacht dat het niet zou overkomen. Maar het is er met je gebeurd. En het gebeurt op 3 van de 10 werknemers in de Verenigde Staten. Nu de illusie van een veilige toekomst is verbrijzeld door een chronische ziekte, je toekomst ziet er veel meer beangstigend.

Woning in de toekomst en verbeelden katastrofisch scenario alleen berooft u van uw huidige momenten. Zodra die momenten zijn verdwenen, kunt u ze niet terug. Uw toekomst wordt een tijd van terugkijken, betreurt de tijd die je verspild zorgen te maken over de toekomst. Natuurlijk, je weet dat je de toekomst niet kunnen controleren. U kunt nu dingen doen die het kunnen beïnvloeden, maar je kunt het niet controleren.

Wanneer je geest loopt uit naar de toekomst of het verleden, zijn er manieren om het terug te brengen. Als je zijn mediteren, kunt u de rustige meditatieve toestand te herinneren. Als u nog niet beoefend meditatie, kun je nog steeds breng jezelf terug naar het heden. Stoppen voor een moment, juist nu. Let op waar je voeten zijn en wat ze elkaar raken. Word je bewust van het gevoel van de lucht op je huid. Bent u zich bewust van uw bodem gezeten in een stoel? Heb je het warm of koud? Heeft u de textuur van het papier en de omslag van het boek zien? Wat hoor je? Anytime u uw gedachten dwalen af, kunt u deze terug te brengen door simpelweg bewust van wat er juist gebeurt op dit moment.

Als zorgen over de toekomst blijven bestaan, voeren een reality check. Vraag jezelf af of iemand bedreigt je nu. Bent u het ondergaan van een procedure op dit moment? Is een van de dingen die je verbeelden nu gebeurt? Heb je enig echt bewijs dat deze dingen zullen gebeuren? Als u een harde tijd om dit te doen, check-in met een vriend of geliefde. Vraag hen wat ze denken. Breng jezelf dan terug naar het heden.

Als je zo opgewonden dat je niet eens deze technieken kunnen toepassen, tel dan de dingen. Naam en tel alle blauwe dingen in de kamer. Doe dan hetzelfde met rood, groen, oranje, geel, paars, zwart en bruin. Je geest kan alleen echt aandacht te besteden aan een ding tegelijk. Eens je begint met je geest leiden naar het tellen van verschillende gekleurde objecten, kunt u op tot moment te presenteren bewustzijn en uitdagende elke irrationeel denken.

Het tijdschrift is uw persoonlijke en prive-tool. Het is niet iets wat je gaat om te delen met anderen. U hoeft geen zorgen te maken met grammatica, spelling, interpunctie, of handschrift zijn. Uw schrijven hoeft niet te worden gestructureerd als een formele essay. Niemand anders zal lezen en bekritiseren wat je schrijft. Wat u wilt doen is je gedachten op papier. Het proces om dat te doen drukt gevoelens die je kan zijn remmen en geeft je nieuwe inzichten in de relatie met je ziekte en leven.

Krijg je een notebook als u van plan bent om je dagboek te schrijven. Mijn persoonlijke favoriet is een half-size,-college oordeelde spiraal notebook. Je zou een van die mooie tijdschrift boeken, maar vergeet niet, dit gaat niet over het schrijven van een romantische dagboek. Het is over het doen van een aantal harde work.What zaken in journaling is dat je gewoon opschrijven wat ooit opkomt zonder rekening te houden hoe de gedachten samenvloeien. Gewoon schrijven. Schrijf gedurende tenminste 15 minuten. De enige regel hier is om de pen blijven bewegen op het papier. Heb je geen tijd om te zitten en nadenken niet nemen tenzij je een echt grote "ah-ha" inzicht. In dat geval, schrijf het op voordat u uw flits van inzicht vergeten. Pennebaker raadt je schrijft tenminste 4 dagen op rij voor minstens 15 minuten per keer. U kunt overal-op schrijven thuis, in een park, in een cafe, op een luchthaven, wat bij je past. Verschillende plaatsen wakkeren verschillende gedachten.

Controleer uw dagboek regelmatig. Herlezen uw journaalposten 6 of meer maanden nadat ze werden geschreven is altijd onthullend. Je dagboek wordt bewijs van hoe ver u bent gekomen. En weten hoe ver u bent gekomen, vind je de kracht om door te gaan.

Het ontwikkelen van een chronische ziekte en dan het ontvangen van een diagnose samen met de informatie dat er geen genezing, en dat u zal worden geplakt met dit zolang u leeft, (of in ieder geval voor een zeer, zeer lange tijd) is traumatiserend. Invasieve medische tests en procedures worden traumatiserend. Stigmatisering, verlies van identiteit en eigenwaarde, en de talloze onaangename emoties zijn alle metgezellen van chronische ziekte. Je kan remmen van de expressie van deze trauma omdat je bang bent te erkennen dat zijn of omdat je bang bent dat je mensen die naar je luisteren zal vervreemden zijn. In Opening Up: De genezende kracht van Vertrouwend op anderen, James W. Pennebaker stelt dat,

"Actief stuwen of remmen van onze gedachten en gevoelens hard werken kan zijn. Na verloop van tijd, het werk van remming geleidelijk ondermijnt afweer van het lichaam. Net als andere stressoren, kan remming van het immuunsysteem, de werking van het hart-en vaatstelsel, en zelfs de biochemische werking van de hersenen en het zenuwstelsel beïnvloeden. Kortom, kan overmatige bedrijf terug van gedachten, gevoelens en gedrag mensen in gevaar voor zowel grote en kleine ziekten. "

U zeker niet een andere ziekte, en je wilt niet degene die je hebt erger. Maar je wilt niet rijden mensen gek als je vertellen en navertellen uw verhaal. Je denkt misschien dat niemand wil zijn rond een zieke persoon. Maar als je net hebt gelezen, een of andere manier het verhaal en de gevoelens die daarmee gepaard gaan moeten worden uitgedrukt. Wat kunt u doen? U kunt journal. Het is net zo effectief als het vertellen van uw verhaal aan iemand, misschien nog meer.

Je dagboek geschreven kan worden of u kunt het spreken in een bandrecorder. Hoe dan ook, het uiten van wat er op je geest kan u helpen uw denken te verduidelijken en kan een grote invloed op de manier waarop je jezelf en de impact van de ziekte op je leven te zien. Als je praat of schrijft over het trauma van chronische ziekte, je inzichten in jezelf, zonder de stress van inhibitie.