Een hartkatheterisatie biedt metingen van het hartminuutvolume en de druk in het hart en de grote bloedvaten naar en van het hart . Tijdens de test wordt een katheter ( of holle buis ) ingebracht door een groot bloedvat en in het hart en wordt gebruikt om deze metingen te verkrijgen . Een kleurstof wordt geïnjecteerd in de katheter die het gemakkelijker maakt om de bloedvaten en de structuur van het hart door X- ray . Een speciale camera wordt vervolgens gebruikt om te bepalen hoeveel van de kleurstof wordt uit het hart bij elke slag . De infusie van kleurstof produceert typisch een karakteristieke " opvlieger " gevoel in het lichaam die 10 tot 15 seconden duurt .

Cardiologen catheterizations bij patiënten met angina pectoris en bij patiënten met een voorgeschiedenis van hart- aanval uit te voeren om te bepalen of coronaire hartziekte veroorzaakt hartfalen. Deze procedure produceert röntgenbeelden van de kransslagaders genoemd angiogrammen , evenals beelden van de linker ventrikel . Ze worden gebruikt om de hartfunctie te bewaken .

Belangrijke complicaties van angiografie zeldzaam ( ongeveer 0,1 procent ) , maar ze kunnen voorkomen . Zij omvatten beroerte, hartaanvallen , en nierschade . De meer ervaren het medisch centrum in deze procedure , hoe lager het risico .

In sommige gevallen zal een cardioloog een minder invasieve procedure genaamd een stresstest om de mogelijkheid van coronaire hartziekte te beoordelen . Deze test legt de activiteit van het hart tijdens de oefening , ofwel het lopen op een loopband of trappen een stationaire fiets om te zien of het hart normaal reageert op de stress van de oefening . In andere gevallen waarbij de patiënt niet in staat is dit soort van oefening , zal de cardioloog een geneesmiddel doordringen in de bloedbaan om de hartslag te verhogen of om invloed op de doorstroming van het bloed in het hart en een echocardiogram wordt gebruikt om beelden van het hart te verkrijgen . Als de resultaten van deze procedure wijzen op de aanwezigheid van coronaire hartziekte , een volgende verwijzing voor hartkatheterisatie waarschijnlijk is.

Victoria's commentaar :

Ik had een stresstest toen ik voor het eerst werd gediagnosticeerd met CHF . De artsen gebruikten een radioactieve kleurstof en een speciale camera om een ejectiefractie krijgen . De EKG op de stress test bleek dat ik had wat blokkades in mijn kransslagaders . Ik uiteindelijk had ze vast met een bypassoperatie . De stresstest is vermoeiend en maakte me erg kort van adem .

Een echocardiogram, aangeduid terloops als een cardiale echo of gewoon echo, is een echografisch onderzoek van het hart. Het is een veilige en pijnloze test die in minder dan een uur kan worden afgerond. Het echocardiogram maakt gebruik van geluidsgolven om de structuur en de beweging van het hart te onderzoeken. Het kan gedetailleerde beelden van kamers en kleppen van het hart veroorzaken. Het is geschikt om de grootte van de kamers binnen kleine fracties van een inch en meten van de dikte van de wanden van het hart. Het echocardiogram kan ook de druk verandering (of druk gradiënt) tussen de linker hartkamer en de aorta te meten. Artsen gebruiken deze echocardiogram de pompwerking van het hart bepalen door meting van de ejectiefractie.

Normaal gesproken, het hart werpt ongeveer 60 procent van het bloed in de linker ventrikel elke keer het hart klopt. Patiënten met ejectiefracties van ongeveer 40-45 procent heeft licht depressief ejectiefracties; patiënten met ejectiefracties van ongeveer 30-40 procent heeft matig depressief ejectiefracties, en patiënten met ejectiefracties in de 10-25 procent bereik hebben zwaar depressief ejectiefracties.

Het is belangrijk om in gedachten te houden dat iemand met een normale ejectiefractie lezen kan nog steeds lijdt aan hartfalen. Diastolische dysfunctie is een term die artsen gebruiken om de effecten van de hartspier die zo dik en stijf dat het ventrikel niet uitbreiden naar bloed die vanuit het atrium is geworden beschrijven. Daarom is het ventrikel heeft een kleiner dan normaal volume van het bloed. Terwijl het percentage bloed geduwd in elke hartslag is hoog (de ejectiefractie), de hoeveelheid bloed geduwd in elke hartslag laag (het hartminuutvolume). De patiënt lijdt hartfalen omdat de totale hoeveelheid bloed gepompt is niet voldoende om de behoeften van het lichaam te voldoen.

Victoria's commentaar:

Ik noemde dat ik een echocardiogram minstens een keer per jaar uit mijn cardiologist.He gebruikt het om mijn ejectiefractie controleren. Ik wist niet tot ik dit boek dat het echocardiogram ook kunt kijken naar de hartkleppen en de aorta lezen.

Het ECG is een niet-invasieve testen gebruikt om elektrische activiteit te meten in het hart . Elektrische sensoren , zogenaamde leads, zijn aan vooraf bepaalde posities op de armen , benen en het voorste deel van je borst bevestigd . Deze leads elektrische activiteit , hartslag en hartritme . Een ECG kan afwijkingen van de hartslag , aritmie genoemd diagnose ( zie vraag 87 voor meer details ) , alsmede vergroting van de hartspier , genaamd hypertrofie . Een ECG kan ook helpen om een hartaanval ( myocardiaal infarct ) , hetgeen een veel voorkomende oorzaak van hartfalen te diagnostiseren .

Victoria's commentaar :

Ik krijg een EKG ongeveer vier keer per jaar op het kantoor van mijn cardioloog en ten minste een meer op het kantoor van mijn internist . Ik had een probleem met coronaire hartziekte , dus mijn artsen zeggen dat ze moeten oppassen voor tekenen van een hartaanval . Mijn cardioloog maakte een miniatuur kopie van mijn EKG en ik draag het in mijn tas voor het geval ik heb moeite met ademhalen en moet naar het kantoor van een arts of een meldkamer. Het helpt de artsen om mijn oude ECG zien wanneer ze proberen om te beslissen of ik eventuele wijzigingen in het ECG die een hartaanval kunnen wijzen hebben gehad....