Andere geneesmiddelen die soms worden gebruikt om CHF te behandelen omvatten:

Brain natriuretisch peptide (BNP) is een klein peptide geproduceerd in de linker ventrikel en wordt vrijgegeven wanneer de linker ventrikel dilatatie ervaart of verhoogde druk. Wanneer BNP vrijkomt in de bloedbaan veroorzaakt de bloeddruk dalen en vermindert de druk op het hart, waardoor zouten en water wordt uitgescheiden door de nieren. Wetenschappers hebben kunnen maken BNP in het laboratorium, en nu kunnen patiënten worden behandeld met BNP als een werkwijze voor het behandelen van CHF. Het nieuwe medicijn heet nesiritide (merknaam Natrecor). Het is chemisch identiek is met een natuurlijk voorkomend peptide dat het hart produceert proberen om de symptomen van hartfalen te verlichten. Natrecor wordt gebruikt om snel verminderen de verhoogde druk in het hart en kortademigheid verbeteren. Gebruik van Natrecor is in verband gebracht met bijwerkingen, zoals lage bloeddruk, duizeligheid en licht in het hoofd. Als een van deze symptomen zich voordoet, neem dan onmiddellijk te waarschuwen uw zorgverzekeraar.

Tumor Necrose Factor-alfa (TNF-α) is een eiwit in het lichaam en heeft een belangrijke rol in het functioneren van het immuunsysteem. TNF-α werkt door de ontsteking te verhogen en het bestrijden van infecties. Wanneer vrijgegeven in de bloedbaan, kan TNF-α de contractiliteit van de hartspier te verminderen en leiden tot verwijding van de hartkamers (de zogenaamde cardiale remodeling). Uitbreiding hart, in deze setting, wordt geassocieerd met slechte resultaten. Hoge niveaus van TNF-α zijn gevonden hartschade. Studies hebben aangetoond dat het risico van dood bij patiënten met hartfalen toeneemt met hogere niveaus van TNF-α. Tumor necrosis factor kan een etiologische rol spelen bij idiopathische-gedilateerde cardiomyopathie. Daarom lijkt remming van TNF-α een geldig doel ter verbetering van hartfalen.

Pentoxifylline onderdrukt TNF-α productie verluidt produceert gunstige effecten. Pentoxifylline wordt verkocht onder de merknaam Trental. Infliximab is een medicijn dat bindt aan TNF-α en blokkeert de werking. Het is zeer effectief bij de behandeling van andere ziekten die gemedieerd worden door TNF-α, zoals reumatoïde artritis. Echter, in de voorbereidende studies, het is niet aangetoond dat CHF resultaten te verbeteren. Infliximab is momenteel niet aanbevolen voor de behandeling van CHF en kan leiden tot verergering van CHF symptomen bij sommige patiënten.

Erytropoëtine is een geneesmiddel dat de productie van rode bloedcellen stimuleert. Wanneer een persoon is bloedarmoede (dat wil zeggen, ze hebben minder rode bloedcellen dan ze zouden moeten), het hart moet harder werken om voldoende zuurstof naar de weefsels. Bloedarmoede kan bijdragen aan of verergeren de symptomen van CHF. Patiënten met ernstige, slecht gecontroleerde CHF en milde bloedarmoede kunnen profiteren van erytropoëtine en extra ijzer om hun bloed te verhogen.

Thiamine deficiëntie wordt veroorzaakt door chronisch hoge doses lisdiuretica. Patiënten kunnen een verbeterde ejectiefractie bereiken door het nemen van aanvullende thiamine.

Alle bloedverdunners (anticoagulantia) kan leiden tot onbedoelde bloeden. Hoewel dit meestal manifesteert bij geringe kneuzingen, ernstige complicaties zoals bloedingen in de maag, darmen en de hersenen mogelijk. Bloedverdunners zijn medicijnen voor en kan veilig worden gebruikt, maar ze moeten frequente controle om ervoor te zorgen dat u geen ongewenste stolling noch onbedoeld bloeden.

Minder ernstig, maar meer voorkomende complicaties van anticoagulantia zijn onder andere:
● opgeblazen gevoel en gas
● Diarree
● maagklachten of overgeven
● minder honger

Hoewel ze genoemd bloedverdunners (anticoagulantia), deze geneesmiddelen niet echt het bloed verdunnen. Integendeel, ze verminderen het vermogen van het bloed om te stollen. Verminderde bloedstolling houdt minder schadelijke vorming van bloedstolsels en van bloedvaten blokkeren. Het gebruik van bloedverdunners vermindert het risico op hartaanvallen, beroertes en bloedstolsels in de benen (de zogenaamde flebitis, diepe veneuze trombose of DVT).

Uw arts kan een bloedverdunner voorschrijven als u een hartklep vervangen heeft gehad of als u boezemfibrilleren, een voorgeschiedenis van DVT of CHF.

Bloedverdunners kan worden voorgeschreven om een bloedstolsel in het been te behandelen. Ze houden het bloedstolsel uit steeds groter, maar niet breken de stolsels die al hebben gevormd. Bloedverdunners kan worden gegeven als een injectie onder de huid in een ader of kan worden opgevat als een pil.

Bloedverdunners zoals heparine worden geïnjecteerd door een naald in je bloedbaan. Heparine werkt snel (binnen anticoagulantia vereisen een aantal doses van kracht worden. Daarom, wanneer de behoefte aan antistolling is emergent, artsen zullen heparine geven, maar zal behandelen met orale anticoagulantia tegelijk. De heparine houdt een niveau van antistolling onmiddellijk, terwijl de orale antistollingsmiddel zijn therapeutische niveau bereikt na enkele dagen. Wanneer de orale anticoagulantia een therapeutisch niveau hebben bereikt, de intraveneuze heparine wordt gestopt. Een nieuwe vorm van heparine (de zogenaamde laag moleculair gewicht heparine) kunnen worden voorgeschreven voor u te nemen thuis onder uw arts toezicht.

Gemeenschappelijke bloedverdunners zijn:

Generieke benaming Merknaam
warfarine Coumadin
anisinidione Miradon

(Laag moleculair gewicht heparines)
dalteparin Fragmin
enoxaparine Lovenox

Naast de effecten op het hart, kan digitalis misselijkheid, braken, verlies van eetlust, diarree, verwardheid, en nieuwe hartslag onregelmatigheden veroorzaken. Digitalis toxiciteit kan optreden bij elke patiënt, hoewel de ouderen en mensen met hypothyreoïdie zijn bijzonder gevoelig.