CHF wordt vaak geassocieerd met kortademigheid en vermoeidheid. Hierdoor patiënten met CHF vaak sedentaire. Ze zitten en liggen door een groot deel van de dag. Ze kunnen zelfs worden verteld om niet te sporten omdat het gevaarlijk is. Deze sedentaire levensstijl heeft invloed op je hart, longen en skeletspieren, waardoor het nog moeilijker voor patiënten om rond te reizen en de dingen doen die ze genieten. Omdat sedentaire kunt ook de patiënt een verhoogd risico op het ontwikkelen van bloedstolsels in de benen en de longen.

In het verleden, artsen aangemoedigd zieken tot rust en vermijd zware lichamelijke inspanning. Echter, recente studies hav aangetoond dat sommige oefening is goed voor CHF-patiënten en kunnen zelfs hun leven te verlengen.

Voor patiënten met CHF, kan matige lichaamsbeweging de beste therapie, zeggen de auteurs van een studie gepubliceerd in het medische tijdschrift Circulation in 1999. Studie van de auteurs toonden aan dat CHF-patiënten in een 14 maanden durende trainingsprogramma langer leefden, hadden minder kans op hart-gerelateerde dood, en had minder ziekenhuis heropnames dan een controlegroep tijdens een 3 1/2-year follow-up. Een van de artsen in de studie rapporteerde dat lichaamsbeweging verbetert niet alleen de bloedstroom in het hart, maar ook verhoogt de bloedtoevoer naar de skeletspieren. Dit vergroot het vermogen van de CHF patiënt functioneren.

Een andere studie op CHF-patiënten bleek dat hartfalen verandert verdeling van de skeletspieren vezels. In het algemeen was er minder spieren en minder van de kleine capillairen die de spieren voeden. Wanneer CHF-patiënten hebben deelgenomen aan regelmatige oefening op een stationaire fiets, wetenschappers vastgesteld dat de patiënten had een verbeterde inspanningscapaciteit en dat het bedrag van de spieren in hun benen verhoogd.

Vergelijkbare studies hebben andere voordelen aangetoond dat regelmatige lichaamsbeweging bij patiënten met hartfalen zoals verhoogde uithoudingsvermogen, minder kortademigheid, minder vermoeidheid en een hogere tevredenheid met het leven.

Artsen aan de Duke University Medical Center bestudeerden CHF-patiënten die hebben deelgenomen aan regelmatige lichaamsbeweging en ze vergeleken met soortgelijke patiënten met hartfalen die niet uitoefenen. Zij concludeerden dat regelmatige lichaamsbeweging bij CHF-patiënten verbetert de overleving. Deze artsen gemeld dat regelmatige lichaamsbeweging bij CHF-patiënten veilig was.

De American Heart Association (AHA) raadt nu oefening voor patiënten met hartfalen. Een AHA commissie beoordeeld medische literatuur waaruit bleek dat de oefening opleiding in CHF-patiënten verbetert de inspanningscapaciteit en kwaliteit van leven. Omdat alle CHF-patiënten zijn niet hetzelfde, de AHA benadrukt dat de oefening regime moet individueel voor elke patiënt met hartfalen en kan niet alleen vertrouwen op de hartslag als maat voor de trainingsintensiteit. In plaats daarvan moeten ingewikkelder tests worden toegepast, zoals de gasuitwisseling metingen Vo2max en piek VO2, of functionele vermogen moet worden gebruikt.

Dit is de reden waarom oefening testen door uw arts is zo belangrijk voordat u begint met sporten. Het wordt aanbevolen dat iedere CHF patiënt inschrijven in een revalidatieprogramma. Deze programma's zijn in staat om het vermogen van een CHF patiënt om te oefenen en voor te schrijven een oefening regime op een veilige intensiteit nauwkeurig te beoordelen.

Tips over oefening voor CHF-patiënten

Oefenen zal uw kwaliteit van leven te verbeteren en lager uw risico op overlijden. Hoeveel beweging en de aard van de oefening moet doen hangt af van uw situatie. U moet deze kwesties grondig te bespreken met uw arts of cardiale revalidatie specialist voordat zij zich in een oefening regime. De volgende zijn voorgesteld onderwerpen te bespreken met uw arts over uw oefening plan.

Voor een aerobic oefeningen zoals wandelen, ontdek:

● Welke testen moet ik nemen voordat ik begin mijn regime?
● Wat moet mijn trainingsdoelen zijn?
● Welke oefeningen zijn het meest geschikt voor mijn conditie?
● Zijn er oefeningen die ik moet vermijden?
● Hoe vaak moet ik oefenen?
● Moet ik voor of na het sporten te eten? Hoe lang voor of na het sporten?
● Is het belangrijk om mijn hart of ademhaling tijdens of na het sporten te controleren?
● Moet ik mijn medicatie te veranderen aan mijn oefenschema tegemoet? Zijn sommige medicijnen beter in te nemen voor of na het sporten?
● Wanneer weet ik of ik teveel heb uitgeoefend? Wat zijn de waarschuwingssignalen?
● Moet ik het opheffen van gewichten om mijn kracht te verhogen?
● Wat gewichtheffen oefeningen moet ik doen?

Patients who work to control their symptoms, studies have shown, have improved outlooks and fewer symptoms than those patients who just “go through the motions.” Speak to your doctor, nurse, and pharmacist. Learn all you can about your disease, what your symptoms mean, and how to treat them. Find out how you can help yourself. It will pay off. Some suggestions of taking control of your disease and your life include:

Be aware of your body. A great way to avoid worsening of your symptoms is to detect them early and then do something about it. Every CHF patient should have an accurate scale in his or her house. They should weigh themselves every day at the same time of day. Increases of 3 lbs in 24 hours or 5 lbs in a week should prompt a call to your doctor. Watch out for increased shortness of breath, swelling in the hands and feet, or an inability to lie flat in bed. These are symptoms of worsening CHF and they will not improve without treatment.

Eat a healthy diet. Limit your consumption of sodium (salt) to less than 2,000 milligrams (2 grams) each day. Eat foods high in fiber and potassium. Limit foods high in fat, cholesterol, and sugar. Reduce your total daily intake of calories to lose weight if necessary.

Exercise regularly. A regular cardiovascular exercise program, prescribed by your doctor, will help improve symptoms and strength and make you feel better. It may also decrease heart failure progression. A cardiac rehabilitation program is a good place to start.

Conserve your energy. Plan your activities and include rest periods during the day. Certain activities, such as pushing or pulling heavy objects and shoveling, may worsen heart failure and its symptoms. Learn what your limitations are and don’t overdo it. Too much exercise or emotional stress can worsen your symptoms.

Prevent respiratory infections. Although CHF patients don’t necessarily get more respiratory infections, they can suffer more with the symptoms than someone who does not have CHF. Annual flu shots and a pneumococcal vaccine every 5 years are recommended. Ask your doctor about getting these vaccines.

Take your medications as prescribed.Learn about your medications. Studies show that patients who are more familiar with what their medications do and why they have to take them are more compliant with their doctor’s recommendations and spend less time in the hospital with heart failure symptoms. Your physician and pharmacists are excellent sources of information. Many times the manufacturer of the drug has a telephone number you can call for more information. Do not stop taking medications without first contacting your doctor.

Get emotional or psychological support if needed. An episode with heart failure can be difficult for your whole family. Many people with CHF suffer from depression; counseling and antidepressant medication can help. If you have questions, ask your doctor or nurse. If you need emotional support, social workers, psychologists, clergy, and heart failure support groups are a phone call away. Ask your doctor or nurse to point you in the right direction.

Victoria’s comment:

This is good advice. When you get sick the first time, you start to realize that you can’t do everything yourself and you have to start to ask for help. This was not easy for me. I like to think that I can handle things myself. I started asking for help from my doctors, my husband, my kids, and even my neighbors. I was surprised how quickly most people responded. I was able to get a lot of things done through other people and still do those things that I enjoyed personally. For example, I can send my husband shopping for food, but still enjoy preparing meals.

I had to focus on myself more than I did before. I had to think about my diet, my medications, and my doctors’ appointments. In the beginning, this made me feel guilty. But I was the only one who could manage these things and I couldn’t expect anyone else to do it for me. So now I do it and feel better about managing my disease, rather than letting it manage me.

Ja. Depressie komt vaak voor in de algemene bevolking en nog vaker bij patiënten met aandoeningen zoals CHF. De verergering van de symptomen van CHF heeft een nadelig effect op de levensstijl en het vermogen om te gaan met het dagelijks leven van de patiënt. De prevalentie van depressie bij chronisch hartfalen patiënten van 24 tot 42 procent. Depressieve patiënten met CHF worden vaker opgenomen in het ziekenhuis, niet zo goed functioneren thuis, en zelfs vaker dan CHF-patiënten sterven zonder depressie.

Omdat depressie is een aandoening die gemakkelijk gemist door artsen vanwege de niet-specifieke symptomen, moet het onder de aandacht van zowel de patiënt of de familie of vrienden gebracht. Veel voorkomende symptomen van depressie die moeten worden bekeken voor onder andere:

● Veranderingen in eetlust
● Plotselinge verlies of gewichtstoename
● Veranderingen in het slaappatroon (ofwel slapeloosheid of wakker te vroeg)
● Gevoelens van schuld, hopeloosheid en wanhoop
● Geestelijke en lichamelijke vermoeidheid
● Onvermogen om beslissingen te nemen
● Intrekking van anderen
● Gebrek aan plezier in een keer-plezierige activiteiten
● Gedachten aan dood en zelfmoord

Wanneer depressie geïdentificeerd, kan het worden behandeld en de levenskwaliteit improved.Treatment de patiënt voor de CHF-patiënten met depressie is hetzelfde als voor patiënten zonder CHF. Behandeling strategieën omvatten psychologische begeleiding, onderwijs, frequente patiëntenbewaking, en medicijnen. Deze hebben een hoog slagingspercentage.

Victoria's opmerking: Toen ik voor het eerst werd gediagnosticeerd met CHF, ik dacht dat ik ging sterven-snel. Ik was bang. Na een paar weken kwam ik erachter dat ik niet dood zou gaan, maar ik was niet van plan om hetzelfde te zijn en zou niet in staat zijn om alles wat ik vroeger deed doen. Ik bleef thuis veel en reed mijn man gek. Ik was behoorlijk depressief, maar niet verder vertellen, vooral mijn artsen. Ik weet niet waarom. Na een paar maanden begon ik een beter gevoel en besefte dat ik nog kon genieten van mezelf en terwijl ik kon niet alles wat ik vroeger deed, kon ik nog steeds veel. Als ik het opnieuw zou doen, ik denk dat ik de dokter te vertellen en te kijken of ik sneller beter met sommige antidepressiva kon voelen

Ja patiënten met hartfalen hebben een hoger percentage van bloedstolsels in het been. Deze aandoening heet diepe veneuze trombose (DVT). Onder normale omstandigheden, stolselvorming is een natuurlijk proces ontworpen op de plaats van een wond voorkomen bloedverlies. Het gaat om de productie van een draadachtig materiaal fibrine aangeroepen, die een maaswerk vormt op de plaats van de wond.

Bloedcellen bloedplaatjes worden aangetrokken door het fibrine, dan samenklonteren een stolsel (ook wel een trombus) vormen. Het vormen van bloedstolsels in de benen van CHF-patiënten als gevolg van verschillende factoren. Deze omvatten:

, Oe Verhogingen van de niveaus van de bloedstolling factoren, waardoor het bloed meer kans op stollen (een aandoening genaamd hypercoagulabiliteit)

, Oe slechte bloedcirculatie, waardoor het bloed aan, Äúpool, AU in de aderen van de benen

Πeen letsel aan de beschermende bekleding van de ader Sommige medische aandoeningen die deze factoren veranderen en het risico van bloedstolsels in het been zijn:

, Oe congestief hartfalen

, Oe Wordt geïmmobiliseerd of leven te sedentaire leven

, Oe emfyseem of COPD

, Oe Recente chirurgische procedures, met name orthopedische procedures, zoals heupvervanging

, Oe gebroken botten en andere traumatische letsels

, Oe Cancer bloedstolsels in de benen zijn ernstig.

Ze veroorzaken pijn, zwelling en het lopen moeilijk. Echter, de meest ernstige complicatie van een bloedstolsel in het been is een longembolie. Een longembolie is een bloedstolsel in de lung.When het bloedstolsel in het been krijgt groot genoeg is, kan het af te breken en de stroom van de aderen in de benen en uiteindelijk raken in de long. Als het stolsel is klein, het zal pijn op de borst en kortademigheid. Als het groot is, kan het ernstige kortademigheid, lage bloeddruk, en zelfs de dood veroorzaken.

De meeste artsen zullen proberen om het stolsel te houden van het zich in de eerste plaats door het vermijden van risicofactoren, het verhogen van de activiteit, en het behandelen van onderliggende ziekten zoals CHF, kanker, en emphysema.When het risico op een bloedstolsel hoog is, kan uw arts een bloedtest voorschrijven verdunner zoals heparine of coumadin. Bij behandeling met deze geneesmiddelen, het risico van bloedstolsels aanzienlijk vermindert; deze middelen zal de bloedklonter houden van steeds groter. Uiteindelijk het bloedstolsel lossen of zodanig of zal gehard en getekend worden, zodat het risico dat reist in de longen geëlimineerd. Bloed verdunners worden vaak voorgeschreven voor 6 maanden of meer een bloedstolsel in het been te behandelen. Als de onderliggende aandoening die het bloedstolsel veroorzaakt niet is opgelost (zoals immo-bilization of een gebroken been), dan kan de patiënt moeten de bloedverdunners nemen voor de rest van zijn of haar leven.

Helen, aos commentaar:

Onmiddellijk na de geboorte van mijn eerste kind ontwikkelde ik een stolsel in mijn linkerbeen. Het was erg pijnlijk en ik was beperkt tot bedrust. De enige behandelingen in de tijd waren (1) volledige bedrust en (2) toepassing van warme kompressen toegepast hele dag en de hele nacht door.

Gelukkig vandaag, met de vooruitgang van de moderne geneeskunde en geneesmiddelen, artsen in staat zijn om klonters te voorkomen en met succes te behandelen.