Nee , er aanzienlijke verschillen in de erfelijke neiging tot diabetes ( figuur 2 ) te verkrijgen . In het algemeen Kaukasiërs ( niet-Spaanse blanken ) hebben een lagere neiging tot het type 2 te ontwikkelen diabetes dan andere etnische groepen . De situatie met betrekking tot type 1 diabetes is het tegenovergestelde , met de hoogste prevalentie momenteel in de regio's in en in de buurt van Finland , Sardinië , en Koeweit . Lifestyle lijkt niet belangrijker dan de erfelijke aanleg bij het bepalen van de kans op een persoon om het type 1 diabetes te ontwikkelen zijn. In het geval van type 2 diabetes is een belangrijke factor . Zo kunnen bepaalde etnische groepen een zeer sterke neiging tot diabetes type 2 te ontwikkelen onder een set van milieu- omstandigheden , maar ze kunnen een zeer geringe neiging hebben onder verschillende omstandigheden. Een voorbeeld hiervan is de Pima stam van Inheemse Amerikanen die in Arizona . De helft van de Pima type 2 diabetes hebben , terwijl hun genetisch verwante neven wonen in de regio Chiapas van Mexico het nastreven van een nonurban levensstijl hebben een lage frequentie van de aandoening . De twee meest voorkomende en belangrijkste factoren die bijdragen tot een hoge prevalentie van diabetes type 2 in groepen met een hoog erfelijk risico zijn gewichtstoename en een gebrek aan lichaamsbeweging .

In het algemeen hebben we niet van mening dat diabetes kan worden genezen als het eenmaal is gediagnosticeerd. Mensen met diabetes type 2 kan de detecteerbare afwijkingen van diabetes te keren door de levensstijl aanpassen zonder het gebruik van medicijnen (besproken in vraag 28). Echter, de neiging om een hoge bloedsuikerspiegel weer manifesteren is altijd aanwezig als de patiënt onder grote metabole stress, zoals die veroorzaakt door medicijnen, ernstige ziekte, verwonding, het herwinnen van verloren gewicht, stopzetting van de oefening, veroudering, enz. Daarom zijn wij van mening dat Diabetes kan worden onder uitstekende controle of in remissie, maar we meestal niet gebruiken het woord genezen. Zelfs mensen met type 1 diabetes die succesvol pancreas of eilandjes transplantatie hebben ondergaan en niet meer nodig insuline therapie kan niet worden beschouwd als genezen. Er is een aanzienlijke kans dat hun diabetes op een dag terug voor een verscheidenheid van redenen, waaronder afstoting van het transplantaat of hernieuwde aanval op het getransplanteerde weefsel eilandje door het immuunsysteem van de patiënt.

Misschien is de dichtstbijzijnde hebben we in staat om te komen in de zoektocht naar een echte behandeling voor diabetes geweest is het effect van bariatrische chirurgie ("gewichtsverlies chirurgie"), die ofwel impliceert procedures om de invoer van voedsel in de maag of de procedures te beperken tot het omzeilen maag en bovenste darm, waardoor voedselopname verminderen. Procedures van de bypass soort hebben aangetoond langdurige remissie van diabetes in maximaal 80% van de gevallen voor zo lang als 10 jaar. Vermindering gedurende 10 jaar of meer nadert een definitie van een echte behandeling, en in de toekomst deze en andere medicijnen of procedures die een langdurige omkering van zwaarlijvigheid verstrekken kan komen algemeen aanvaard als "curing" type 2 diabetes.

De typische symptomen van diabetes optreden als gevolg van de hoge niveaus van glucose in het bloed en de passage in de urine en andere weefsels. Dit zijn frequent urineren en dorst. Dorst ontstaat als gevolg van de uitdroging door frequent urineren. Uitdroging en verlies van voedingsstoffen calorieën in de urine leiden tot gewichtsverlies en honger. Passage van glucose in de weefsels van het oog kan wisselende mate van wazig zien. Wanneer deze symptomen langdurige en ernstige, zoals typisch met type 1 diabetes, ernstige veranderingen in ons bloed chemie door het tekort aan insuline. Deze wijzigingen, gekoppeld aan dehydratie, duizeligheid, zwakte, slaperigheid, en uiteindelijk coma, die, indien onbehandeld kan leiden tot de dood. Zowel type 1 en type 2 diabetes, waarbij ernstige en onvoldoende behandeld, kan worden geassocieerd met coma en de dood. Hoewel coma komt minder vaak voor bij diabetes type 2, het komt vaker voor dat het leiden tot de dood, als mensen met type 2 diabetes zijn meestal ouder en meer medische problemen hebben. Twee andere belangrijke punten zijn vermeldenswaard. De eerste is dat diabetes geen symptomen kunnen veroorzaken. In feite, een van de vier mensen geloofd te hebben diabetes is niet van bewust en is gediagnosticeerd. Aangezien diabetes zelfs matige ernst kan leiden tot complicaties en verkorten de levensduur, is het belangrijk om de diagnose, zelfs bij mensen zonder symptomen. Het tweede punt is dat de meerderheid van de mensen met diabetes niet kan hebben geen symptomen van de verhoogde bloedsuikerspiegel, maar het kan nog steeds aanwezig met symptomen van de complicaties ervan. Zo kunnen mensen worden gediagnosticeerd met diabetes na die symptomen van zenuwbeschadiging (neuropathie-zie vraag 32) of een hartaanval of een beroerte (zie vraag 35). In feite, een van de drie mensen opgenomen met een plotselinge hart evenement wordt gevonden om diabetes of prediabetes hebben (zie vraag 9) waarvan hij of zij of de arts niet op de hoogte was. Neuropathie aanwezig in twee van de vijf patiënten met type 2-diabetes is op het moment van de diagnose, terwijl oogletsel (retinopathie-zie vraag 33) die in een van de vijf-en nierschade (nefropathie-zie vraag 34) is aanwezig in een is in tien, wat aangeeft dat de diabetes gang was gedurende vele maanden of zelfs jaren voordat de diagnose.

Het woord diabetes is een interessante. Zijn oorsprong in het Grieks waar het is afgeleid van het woord voor een sifon of, eenvoudiger, een pijp of slang. Dit woord werd gebruikt om de aandoening te beschrijven oudheid (en diabetes werd erkend in zeer oud) omdat die lijdt gevormd zoals overvloedige hoeveelheden urine dat zij denken aan een waterleiding. De reden voor de overvloedige hoeveelheden urine ligt in het feit dat wanneer de glucose te hoge niveaus in ons bloed bereikt wordt gefilterd in de nieren en in de urine in grote hoeveelheden. Door zijn chemische en fysische eigenschappen, wanneer grote hoeveelheden glucose worden gefilterd door onze nieren in de urine, kan niet volledig worden geabsorbeerd en blijft een grote hoeveelheid water mee, waardoor zeer grote hoeveelheden urine. Het tweede deel van de naam, mellitus, is afgeleid van het woord voor lief, net als in mellifluous muziek. Mellitus werd toegevoegd toen het werd ontdekt dat de urine in een persoon met diabetes en hoge bloedsuikerspiegels is zoet.

Diabetes insipidus is een aandoening met een geheel andere basis, maar de patiënten delen sifonvormige kwaliteit van zeer frequent en zeer hoogvolume plassen. Diabetes insipidus is gevolg van falen van de productie of werking van andere vitale hormoon, bekend als arginine vasopressine (AVP), ook wel antidiuretisch hormoon (ADH), dat verantwoordelijk is voor het handhaven van het normale volume en concentratie van onze urine. Wanneer AVP deficiënt (meestal door schade of ziekte van de hypothalamus of hypofyse) of niet werkt (gewoonlijk door ziekten of beschadiging van de nieren), kan zijn dat onze urine te concentreren en het buitensporig verdund. Als zodanig lijkt bleek vrijwel kleurloos en waterig-kortom flauwe dus insipidus. Het is niet zoet, want het heeft een verwaarloosbare hoeveelheden suiker erin.