De unieke anatomie van de lever kan het worden gescheiden in onafhankelijke anatomische eenheden die in staat hun normale functie (figuur 8) behouden zijn. Sinds 1989 enkele duizenden live-donor levertransplantatie (LDLT) operaties zijn wereldwijd uitgevoerd, meestal tussen een volwassen donor en een pediatrische ontvanger. Deze procedures hebben significante vermindering van het aantal pediatrische patiënten die sterven terwijl op de wachtlijst.

De huidige gegevens wijzen erop dat de resultaten van levende donor levertransplantaties zijn ten minste vergelijkbaar met, en misschien zelfs beter dan de resultaten van de overleden donor levertransplantaties. Omdat het mogelijk kan verhogen van het aantal mensen die kunnen profiteren van een levertransplantatie, LDLT stelt spannende, nieuwe chirurgische mogelijkheden voor volwassen patiënten met eindstadium leverziekte. De basis voor het nemen van een deel van de lever van een levende persoon ligt in een gezonde lever de unieke mogelijkheid om terug te groeien of te regenereren tot normale grootte voor zowel de donor als de ontvanger.

In deze zeer technische werkzaamheden, is de rechter kwab van de lever van de donor (ongeveer 60% van de totale lever) geïmplanteerd in de ontvanger. Gehele lever van de ontvanger wordt verwijderd omdat het ziek is en slecht functioneert. Na de operatie, de snelle regeneratie van de lever kunnen zowel de donor en levers van de ontvanger terug tot bijna volledige grootte. Verbazingwekkend, het duurt meestal de lever van de ontvanger minder dan 1 maand volledig regenereren. Dat tijdsbestek is een beetje langer voor de donor, waarbij de lever neemt vaak een vol jaar om dezelfde prestatie te verwezenlijken.

Omdat de linker kwab is de kleinste van de twee lobben, kan het worden gebruikt als een levende donor orgaan slechts zeer kleine kinderen of volwassenen. De grotere juiste kwab is nodig wanneer de ontvanger is een gemiddelde-formaat of groter volwassene.

Moet ik om daarheen te verhuizen? Levertransplantatie kandidaten kunnen worden vermeld op meer dan een centrum op een gegeven moment, maar profiteren niet van worden opgesomd door twee programma's binnen hetzelfde orgaan toewijzing regio. Alle transplantatie programma's binnen een UNOS regio werk van dezelfde meester lijst.

Als een patiënt kiest om opgenomen te worden door twee programma's, moet hij of zij worden beoordeeld in verschillende UNOS regio's om de wachttijd te beperken. Het is niet een UNOS eis dat patiënten bewegen hun huizen om de regio van de transplantatie centrum. Echter, moet u overwegen een aantal extra problemen bij het zoeken naar een multiple listing. Ten eerste kan uw zorgverzekeraar niet te betalen voor een transplantatie in een centrum buiten uw regio. Ten tweede, als de verzekeraar is het ermee eens te betalen voor de transplantatie, waar die het eerst voorkomt, de betaler vaak dekt niet de kosten van vervoer en accommodatie voor u en uw gezin. Ten derde, organen beschikbaar komen op zeer korte termijn, en moet je in staat om snel naar het transplantatiecentrum krijgen zodra het orgel klaar is. Vierde meeste programma's hebben de ontvangers in de nabijheid van het centrum transplantatie gedurende een maand of langer na de operatie het herstel te volgen horloge voor afwijzing en medicijnen aan zoals nodig. Ten slotte, als ernstige posttransplant complicaties voordoen, je moet bereid zijn om terug te keren naar het transplantatiecentrum voor zorg. Deze eisen kan erg duur en tijdrovend voor zowel de patiënt en de familie. Hoewel de wachttijd korter bij een bepaald centrum buiten uw eigen regio kan zijn, kan het niet de beste totale plan om daar te worden getransplanteerd zijn.

Het orgel bank donororganen test uitvoerig voor hun transplantatie. Tests voor infectie met het humaan immunodeficiëntie virus (HIV), hepatitis B-virus en hepatitis C-virus uitgevoerd, en de informatie wordt gegeven aan de transplantatie team. Afhankelijk van de ziekte van de ontvanger en de ernst van de ziekte, de transplantatie team heeft de mogelijkheid van het gebruik van organen met bekende virussen. Vele studies hebben aangetoond dat het plaatsen van een donorlever met hepatitis C in een ontvanger met hepatitis C veilig en geen extra risico op leverfalen of de ernst van recidiverende hepatitis C. Ook verlenen, kunnen patiënten met hepatitis B worden getransplanteerd met organen van donoren met hepatitis B. HIV-positieve organen worden niet gebruikt, echter.

Levers getest niet alleen virussen maar ook andere infecties en aandoeningen hebben die kunnen worden doorgegeven aan de ontvanger. Bijvoorbeeld kan een donor met een ernstige bloedvergiftiging met Staphylococcus bacteriën niet als veilig donor omdat de bacteriële infectie waarschijnlijk de ontvanger worden verzonden. Zelfs als de ontvanger momenteel is preventief antibiotica, zal hij binnenkort immunosuppressie, bijgevolg het risico van overweldigende infectie direct na transplantatie is zeer hoog. De lever en andere abdominale organen ook worden gecontroleerd op de aanwezigheid van niet-lever-gerelateerde kanker.

Organenbanken zijn ook bedreven in het verwerven van historische informatie over de donor. Belangrijke factoren bij het bepalen van de geschiktheid van de donor bevatten anamnese van de donor van het drugsgebruik, seksueel contact, thuissituatie, voeding, en voorafgaand kanker zoals melanoom, basaalcelcarcinoom, en borstkanker. Deze overwegingen zijn risicofactoren voor de mogelijke aanwezigheid van infectieziekten en besmettelijke maligniteiten. Deze informatie, wanneer die aan transplantatie team van de ontvanger, kan worden gebruikt bij het maken van de beslissing om dat bepaald orgaan voor de ontvanger te accepteren.

UNOS verdeelt de Verenigde Staten in 11 regio's voor orgel distributie doeleinden (zie figuur 7). Patiënten die wachten op een levertransplantatie in een bepaalde regio de meeste kans krijgen een lever uit hun eigen regio, meestal van de lokale organisatie orgaanverwerving (OPO). Een OPO is een organisatie die wordt aanvaard als lid van de OPTN en door de Centers for Medicare en Medicaid Services (CMS) is bevoegd om organen te schaffen voor transplantatie. Elke OPO heeft een bepaald geografisch gebied aanbestedingen waarbinnen de organisatie concentreert haar inspanningen aanbestedingen. Een regio kan een of meer OPOs dienstverlening orgaanverwerving naar verschillende locaties in de regio.

Bij overleden donors lever beschikbaar is een gestandaardiseerd protocol gevolgd om het orgaan op de wachtlijst plaatsen in de juiste kandidaat. De lever wachtlijst benadrukt de mate van ziekte, maar bevat ook de lokaties van de donor en de ontvanger. Status 1 patiënten hebben de hoogste prioriteit voor de donorlever eerste binnen de lokale (OPO) grondgebied en vervolgens binnen de regio. Als er geen status van 1 kandidaten op de regionale lijst, de lever gaat naar de kandidaat met de hoogste MELD score boven de 15 in de lokale omgeving. Als er geen gegadigden zijn die aan dit criterium, dan is de lever blijft binnen de regio en gaat naar de persoon met de hoogste MELD score boven de 15. Als er geen kandidaten in de regio hebben een MELD score van meer dan 15, dan is de lever gaat naar de persoon met de hoogste MELD score eerst in de omgeving en dan in de regio. Als er nog geen geschikte ontvangers, wordt de lever aangeboden aan een status-1 patiënt buiten de regio van de donor. Dit systeem zorgt ervoor dat de ziekste lokale / regionale patiënt de beste kans om levertransplantatie ondergaan.