Niemand zou moeten opgeven die in zijn of haar eigen huis totdat het een absolute noodzaak voor de veiligheid of de gezondheid redenen. Als uw moeder heeft PD , en ze is alleen wonen , moet je gaan zitten en te praten met haar over haar situatie en wat ze nodig heeft om te verblijven in haar eigen huis . Er kunnen wijzigingen die kunnen worden aangebracht om het voor haar . Bijvoorbeeld, als het huis heeft een bovenverdieping , dan afspraken kunnen worden gemaakt voor haar om naar beneden te wonen , of als ze naar boven moet gaan , dan is een traplift kan worden geïnstalleerd . Het maken van een douche toegankelijker , zodat ze niet hoeft te stappen in een bad om te zwemmen kan ook een verschil maken . De meeste gemeenten bieden diensten voor ouderen of mensen met een handicap . Ze variëren van speciaal vervoer om te winkelen of arts afspraken om thuiszorg of het bezoeken van huisvrouwen . De in gemeenschap van je moeder diensten kan waarschijnlijk worden gevonden in het telefoonboek , sommige telefoon boeken hebben aparte secties die de dienstverrichters en hun telefoonnummers en adressen lijst . Als je moeder gaat naar een PD steungroep , zullen ze in staat om haar te vertellen wat er beschikbaar is en wie te bellen . Neem contact op met lokale afdelingen van nationale PD organisaties om te zien welke informatie zij beschikken over de diensten in uw regio . Soms is een county maatschappelijk werker kan de behoeften van uw moeder te evalueren en aanbevelingen te doen voor de diensten . Vaak worden gemeentelijke en provinciale diensten uitgerekt buiten hun eigen grenzen en er kunnen wachtlijsten voor hun diensten . Je kon je eigen afspraken te maken om iemand komen om te helpen bij het schoonmaken van het huis of de tuin te onderhouden of eventueel een vriend van je moeder komen om haar te bezoeken op regelmatige basis

Veel werkgevers bieden verschillende soorten van de WAO als onderdeel van hun pakket secundaire arbeidsvoorwaarden voor de werknemers. Als je het geluk hebt om te worden gedekt door een dergelijk beleid zijn , zal de human resources afdeling van je werkgever in staat zijn om u te begeleiden . Er zijn ook tal van andere verzekeringen voor langdurige arbeidsongeschiktheid , en als je er een hebt , moet de verzekeringsmaatschappij u direct over hoe toe te passen . De een voordeel dat alle Amerikanen in hebben betaald is de sociale zekerheid , die , in aanvulling op het pensioen bijstand, biedt ook arbeidsongeschiktheidsuitkeringen. Echter , de definitie van de handicap van de overheid is zeer streng : de arbeidsongeschiktheid moet langer zijn dan 12 maanden duren , moet het "medisch vastgesteld , " en moet voorkomen dat de persoon het doen van enige klasse van het werk, niet alleen het soort werk dat zij eerder deden de handicap . Er zijn twee soorten van hulp beschikbaar : Aanvullende Veiligheid Inkomen en Social Security Disability Insurance . De eerste , aanvullende beveiliging Inkomen ( SSI ) , helpt iedereen met een laag inkomen die definitie van de handicap van de overheid voldoet . Het heeft beperkingen op inkomen en vermogen , en het maximale voordeel ( op dit moment ) is slechts $ 545 per maand .

De tweede vorm van hulp , Social Security Disability Insurance ( SSDI ) , is een soort verzekering waarvoor de aanvrager moet kwalificeren . Om te kwalificeren , moet de aanvrager onder de leeftijd van 65 , in de sociale zekerheid hebben betaald gedurende ten minste 20 van de laatste 40 kalenderkwartalen , en zijn of haar handicap moet zijn begonnen , terwijl hij of zij aan het fonds . Het bedrag van de uitkering kan de persoon ontvangen wordt berekend op basis van zowel de winst en de betaalde in de verzekering bedragen . Op dit moment is de maximale uitkering is $ 1300 per maand . Er is ook een verplichte vijf maanden wachttijd vanaf het moment dat de arbeidsongeschiktheid zich hebben voorgedaan vóór het aanvragen van deze uitkering . Na de leeftijd van 65 , zal de arbeidsongeschiktheidsuitkering terug naar pensioenuitkering, maar het betaalde bedrag blijft hetzelfde .

Beide voordelen zijn van een bij de Social Security Administration ingediende aanvraag . Zodra de Social Security Administration alle niet - medische informatie heeft geverifieerd , wordt de aanvraag doorgestuurd naar Disability Bepaling Services ( DDS ) , die de medische aspecten van de handicap zal controleren . Het is een goed idee om kopieën van alle medische documentatie van uw handicap te hebben en legt deze met de applicatie. De DDS zal geen extra platen die ze nodig heeft verzoeken en kan een onafhankelijk medisch onderzoek vragen om de handicap te controleren. De evaluatie kan tot 145 dagen en kan zelfs bij gebrek aan medische informatie worden geweigerd . Als het wordt geweigerd , moet de beslissing beroep worden aangetekend binnen 60 dagen en nieuwe medische informatie gegeven om het te ondersteunen . Geen uitkeringen worden betaald tijdens de review of beroepsprocedure . Als er een vraag over de procedure of dat u recht heeft op een handicap , is het best om te overleggen met een handicap advocaat.

Als de claim wordt geaccepteerd , zijn mensen met een SSI meestal recht op Medicaid voordelen. Echter , Medicaid wordt beheerd door de staat, en de betalingen zijn zo laag dat veel artsen hen niet zal accepteren . Als SSDI wordt toegekend , is er een twee jaar wachten om een aanvraag voor Medicare. Medicare bestaat uit twee delen : een deel bevat hospitalisatie , met inbegrip van alle in - patiëntenzorg , en het tweede gedeelte betreft artsen en kosten ambulante . De ziekenhuisopname deel wordt gedekt door de sociale zekerheid en kost het individu niets . Het tweede deel , echter , vereist een maandelijkse premie . Noch de ziekenhuisopname noch de medische kosten beleid dekking van de kosten van geneesmiddelen op recept .

Terwijl SSDI nuttig kan zijn , het heeft natuurlijk een aantal nadelen. Het lange wachten op goedkeuring voordat een uitkering kan worden verwoestende , de twee jaar wachten voor hospitalisatieverzekering kon een doodvonnis voor iemand met geen andere middelen voor het verkrijgen van medische zorg. Medicijnen voor PD zijn erg duur en worden niet gedekt door Medicare . Hoewel niemand echt van plan is om een handicap te worden, misschien wel het beste advies is om te profiteren van de WAO , terwijl men gezond is , zodat er in ieder geval enige dekking zal zijn tijdens het wachten voor sociale uitkeringen te beginnen.

Angst is overal! Overal om ons heen! En, als je PD, je kan zelfs meer angstig zijn. Angst, erkend of niet erkend, is een verzwarende factor bij vele ziekten, waaronder PD. Het is geschat dat 95 miljoen Amerikanen, ongeveer een derde van ons, voldoende te popelen om hulp van onze angst te zoeken door middel van counseling, meditatie, alcohol, tabak en medicijnen, zoals Ativan, Klonopin, Valium, Xanax, Paxil en Zoloft. Het is verder geschat dat 35 miljoen mensen, ongeveer eenderde van alle angstige mensen, hebben paniekaanvallen.

Situationeel Angst. Sommige, niet alle, angst is gerelateerd aan een bepaalde gebeurtenis of situatie en kan normaal zijn. Sterker nog, als tijdens enkele evenementen of in sommige situaties je niet angstig, als je niet ongerust, dat zou abnormaal zijn. Als je onzeker of angstig van vijandige vreemdelingen, van vliegen in vliegtuigen, van het rijden op donkere wegen waren niet van lopen door gevaarlijke straten, worden zat op duizelingwekkende hoogtes, van een ontmoeting giftige slangen of grommende honden of hard rijden auto's of onhandelbare menigten, je misschien niet overleven! De kritische vraag is of je angst, onzekerheid, angst of zorg is evenredig of onevenredig aan de gebeurtenis of situatie. Om te bepalen of uw angst meer is gerelateerd aan externe gebeurtenissen (events buiten je lichaam) dan interne events (gebeurtenissen die zich binnen in je lichaam) Beantwoord de volgende: Is uw angst gerelateerd aan een bepaalde externe gebeurtenis of situatie? Ja Nee Beschrijf de buitenkant gebeurtenis of situatie.

Als je een angstig, "hoog gespannen," of "gestresste" persoon voor je PD had, met PD zal je niet kalmeren, met PD is niet nuttig voor stress management! Maar of je angst is een psychologische reactie op het hebben van PD en of PD zelf maakt je angstig is een open vraag. PD treft delen van je hersenen die dopamine, noradrenaline en serotonine-alle chemicaliën die kunnen verlagen, verhogen, of angst aan te passen produceren. PD treft gebieden van je hersenen-de basale ganglia en de thalamus-die uitmonden in wat genoemd wordt door sommigen de "angst van de hersenen:" de amygdala. De amygdala is een amandelvormige regio (amygdala betekent amandel in het Latijn) aan het uiteinde van elk van uw temporale kwabben. De amygdala zit voor een regio genaamd de hippocampus, die slaat uw herinneringen-het is je geheugen bank. Als u een angstwekkende plek-een spreekkamer, een operatiekamer, een rechter kamer-als informatie over uw omgeving registers op je ogen, je oren, en je andere zintuigen, voer en voordat de informatie registreert op je bewuste, denkende hersenen (uw hersenschors), heeft de gegevens geregistreerd in uw amygdala. In de amygdala, wordt de actuele informatie in vergelijking met eerdere informatie die is opgeslagen in je hippocampus, je geheugen banken. Als gevolg van deze vergelijking (die u misschien denken aan slechte of onplezierige ervaringen in deze plaatsen), kan je angstig worden, zelfs als er geen reden voor u om angstig te zijn: bijvoorbeeld, je kan een spreekkamer invoeren van een vast te stellen telefoon, of u kunt het invoeren van een operatiekamer om een gloeilamp te veranderen, maar als gevolg van pijnlijke of onaangename herinneringen uit het verleden geassocieerd met een vergelijkbare plaats, angstig voel je. Het is mogelijk dat de gevoeligheid van de amygdala kan veranderen PD en, als gevolg, kan meer angstig.

Angst bij de Ziekte van Parkinson. Vaak mensen met PD ervaring angst in afwachting dat hun drugs dragen uit of ze vrezen dat ze gaan bevriezen of te schudden op een ongelegen moment. Maar er kan meer aan de hand dan een emotionele reactie op een onzekere situatie. De wegen die deze informatie verwerken passeren gebieden van de hersenen getroffen door PD. In studies van mensen met PD die angst hebben, psychologische begeleiding helpt bij sommige, gedragsverandering helpt in sommige, medicijnen helpen in sommige, en combinaties van counseling, gedragstherapie en medicijnen helpen in andere. Wat werkt kan afhangen van of de angst is gerelateerd aan een bepaalde situatie of een chemische onbalans in de hersenen, of een combinatie van beide-factoren vaak moeilijk te scheiden.

Subjectieve of "Inner" Angst: Op verschillende tijdstippen, worden verschillende woorden gebruikt om het gevoel van angst te brengen. Woorden vaak gebruikt als synoniem voor angst onder angst, onzekerheid, zorgen, nervositeit en onzekerheid. De woorden die gebruikt worden om de gevoelens van angst te brengen variëren van cultuur tot cultuur en van taal tot taal. Soms angst uit zich niet in woorden, maar in fysieke symptomen. De symptomen die gepaard kan gaan of ter vervanging van angst omvatten duizeligheid, steeds gespoeld, flauwvallen, het ervaren van een gevoel van warmte of koude die niet gerelateerd is aan een externe fysieke bron van temperatuurverandering, onrustig gevoel, of het ervaren van onwillekeurige spiertrekkingen.

Objectieve, fysieke of "Outer" Angst. Angst wordt vertaald in lichamelijke klachten door je ANS. Deze symptomen zijn de basis van paniek, gedefinieerd als een verhoogde staat van angst combinatie met fysieke veranderingen in het ANS. In tijden van woede, angst, onzekerheid, of zorgen te maken, kan je hart harder en sneller kloppen, de bloedvaten kan verkleinen, uw bloeddruk kan stijgen, uw bloedsuikerspiegel kan vallen, je handen kunnen schudden of trillen, je benen kan wankel geworden , of je blaas en darmen kunnen legen. Emoties van angst, angst, onzekerheid, of zorgen in combinatie met deze fysieke veranderingen kunnen leiden tot paniek. De lichamelijke veranderingen bij angst kan zo krachtig dat een paniekaanval een hartaanval kan nabootsen. Omdat de ANS wordt beïnvloed door PD kunnen PD-patiënten minder tolerantie voor angst hebben, en paniekaanvallen kunnen gemakkelijker worden geselectederd.

De Angst Vragenlijst. Om beter te begrijpen angst en paniek, moet je het meten van de manier waarop je koorts of bloeddruk te meten. Dit wordt gedaan door middel van de Anxiety Questionnaire (tabel 2) gebaseerd op de Hamilton Anxiety Scale. Hoewel de angst vragenlijst niet wetenschappelijk gevalideerd, in het algemeen, "Ja" antwoorden op 15 of meer vragen aangeven angst, die evenredig of onevenredig zijn aan de gebeurtenis of situatie kan zijn. "Ja" antwoorden op 20 of meer vragen kan paniek te geven. Om te bepalen of uw angst gerelateerd is aan een bepaalde gebeurtenis of situatie, of dat het in verband gedeeltelijk aan uw PD, speel de quiz in tabel 2. Enkele van de bovenstaande voorwaarden kunnen symptomen zijn van PD. Of ze kunnen bijwerkingen van medicijnen die u gebruikt zijn. Of ze kunnen verband houden met angst. Als u de vragenlijst herhaald op verschillende tijdstippen en in verschillende situaties kan uw scores veranderen. Deze vragenlijst kan nuttig zijn bij het evalueren van uw huidige of uw reactie op de begeleiding of behandeling.

Een factor gedacht om te bepalen of angst zal veranderen in paniek is je psychologische make-up en uw systeem van spiritueel geloof. "Geestelijke angst." Angst kan ontstaan wanneer gebeurtenissen of situaties test uw fundamentele systeem van overtuigingen, een systeem dat kan variëren van persoon tot persoon. Werd uw angst, angst, onzekerheid, zorgen met betrekking tot een overtreding van een of meer van uw fundamentele overtuigingen? Als u denkt dat u overtreden van een of meer van uw fundamentele overtuigingen, die een (s)? Een korte vragenlijst over geloof of morele regels kan je het gevoel je hebt gebroken, gewijzigd ten opzichte van de Tien Geboden, verschijnt onder, door het gebruik van deze vragenlijst (of een soortgelijke kun je jezelf maken als je geloofssysteem is gebaseerd op verschillende principes), u kan een meer realistische beoordeling van de vraag of uw angst is gebaseerd op spirituele uitdagingen krijgen.

Bespreek het bovenstaande met je partner, verzorger, familie of vrienden, en bespreken met uw arts. Als u vindt dat u regelmatig breken zulke fundamentele regels, kan dit een idee waarom uw angst niet reageert op de behandeling, en waarom je angst kunnen omslaan in paniek.

Als je denkt vakantie, denk niet dat drugs vakantie: het is geen vakantie. Voordat dopamine-agonisten beschikbaar waren als alternatief voor L-dopa, en vóór Clozaril, Geodon, en Seroquel, werden gebruikt om de psychiatrische complicaties van L-dopa, drugvakantie-tijdelijke intrekking van L-dopa trakteren op bijwerkingen, zoals dyskinesie tegen te gaan en psychose-waren de "rage." The holiday "gezuiverd" of "schoongemaakt" de hersenen van overtollige L-dopa, maar helaas is het bijna niet in de patiënt, als goed.

De vakantie werd oorspronkelijk ontwikkeld als een middel van het herstel van de gevoeligheid van de dopamine receptoren aan L-dopa. In de jaren 1970 onderging vele PD-patiënten wat werden "drug holidays" of "L-dopa vakantie" of "L-dopa drugvakantie." De vakantie duurde enkele dagen tot maximaal 2 weken. Hoewel veel patiënten verbeterden na de vakantie, wat dramatisch, als L-dopa is opgestart, de vakantie was niet een "vakantie." Als de symptomen van de onderliggende PD ontstaan na L-dopa werd gestopt, en de ernst van de symptomen werd duidelijk , patiënten en hun families werd ernstig angstig en depressief. Sommige patiënten werden suïcidaal. Sommige ontwikkelde moeite met slikken, verstikking op en aspireren hun voedsel. En sommige ontwikkelde een aspiratiepneumonie. Sommige patiënten werden zo stijf ontwikkelden ze contracturen van hun voeten. En sommige patiënten, omdat zij bedlegerige ontwikkelde bloedstolsels in de benen. Vandaag de dag, zoals "vakantie" zijn grotendeels verlaten, vervangen door een meer geschoolde gebruik van de PD drugs, DBS, en, wanneer nodig, antipsychosis drugs. "Vakantie," als ze worden gedaan, moeten worden in een ziekenhuis beheerd door een neuroloog opgeleid in PD.

Twee soorten drugs vakanties werden geprobeerd om L-dopa (Sinemet)-gerelateerde problemen te behandelen. De eerste was de formele drug vakantie, waarin een patiënt werd opgenomen in het ziekenhuis en Sinemet werd ingetrokken voor ten minste 5 dagen of tot dyskinesie verdwenen of de meeste van de mentale veranderingen duidelijk. Na de vakantie Sinemet langzaam werd heringevoerd. Follow-up studies gaven aan dat na de vakantie, sommige patiënten kunnen worden op lagere doses van Sinemet voor enkele maanden gehandhaafd. Tijdens het geneesmiddel vakantie, veel patiënten vertoonde een duidelijke verslechtering van de PD. De verslechtering onthulde hun ware PD staat, de staat waarin ze zou zijn geweest indien zij niet waren behandeld met Sinemet. Terwijl patiënten werden van Sinemet teruggetrokken, fysiotherapie, respiratoire therapie, psychiatrische begeleiding en verpleging werd van het grootste belang. Omdat vakantie dragen risico, vandaag zijn ze gereserveerd voor patiënten met een psychose voor wie alle andere behandelingen hebben gefaald.

Een variant van de drug vakantie was de wekelijkse 2-daagse vakantie waarin L-dopa (Sinemet) werd verlaagd of gestopt bij huis voor 2 dagen per week. Dit werd gedaan bij mensen die mentale veranderingen, zoals waanideeën, hallucinaties en agitatie ervoeren. Het idee, onbewezen, was "purge" of "clear" overtollige dopamine uit de hersenen. Een tweede variant van de drug vakantie was de wekelijkse 2-daagse, waarin L-dopa (Sinemet) werd verlaagd of gestopt bij huis voor 2 dagen per week. Het idee, weer onbewezen, was "ongevoelig" de DOPAL mijn receptoren. Dit kan veilig gedaan worden bij de meeste patiënten, vooral als ze op een dopamine-agonist gedurende de 2 "off" dagen.

Een zeldzame, maar gevaarlijke complicatie van de drug vakantie was het "maligne neurolepticasyndroom." MNS is een ongewone reactie op neuroleptica (geneesmiddelen zoals Haldol, Stellazine en Thorazine) en abrupt stoppen met L-dopa. NMS wordt gekenmerkt door hoge koorts, ernstige stijfheid en ANS dysfunctie. De symptomen van NMS kunnen ontwikkelen van een paar dagen tot een paar weken na neuroleptica drugsgebruik of een paar dagen na het abrupt stoppen van L-dopa (Sinemet). De spierstijfheid van NMS kan zo ernstig zijn om te resulteren in onbeweeglijkheid zijn, wat kan leiden tot hoge koorts, kortademigheid, verlaagde zuurstofverzadiging, en de dood. De stijfheid kan ook leiden tot massale spierdestructie met verhoogde serum CPK (een spier enzym) en myoglobinuria (spierafbraak producten in de urine). De myoglobinuria kan de tubuli in de nieren blokkeren, waardoor nierfalen. ANS dysfunctie omvat hoge koorts, hoge bloeddruk, en een snelle of onregelmatige hartslag. NMS komt in 1 procent van de patiënten die neuroleptica ontvangen en wordt door sommige een dopamine receptor blokkade in de basale ganglia en hypothalamus, en anderen om een verstoring van calcium opname in spier. De mortaliteit (sterfte) in verband met NMS, wanneer niet herkend en behandeld, is ten minste 20 procent. De behandeling bestaat uit de terugtrekking van de neuroleptica geneesmiddel (of dit de oorzaak is van de NMS) of hervatting van Sinemet (als zijn terugtrekking is de oorzaak van de NMS), ondersteunende zorg, en het gebruik van een dopamine-agonist of dantroleen (een krachtige spierverslapper).