Hoe vaak komt RLS bij patiënten met reumatoïde artritis? Twee vroege rapporten in de jaren 1990 richt onze aandacht op de mogelijkheid van toenemende prevalentie van RLS patiënten met reumatoïde artritis. Er is een heropleving van deze hypothese in de recente literatuur, hoewel tegenstrijdige berichten over deze mogelijkheid ook bestaan. Algemeen wordt aangenomen dat er een toenemende prevalentie van RLS in reumatologische aandoeningen waaronder reumatoïde artritis. Desalniettemin is het belangrijk om RLS symptomen onderscheiden van de pijn en ongemak bij artritis, als sommige van de symptomen van deze twee voorwaarden kunnen vergelijkbaar zijn. Bij patiënten met artritis, pijn en ongemak ar beperkt tot de gewrichten, pijn kan intenser in de avond worden, nabootsen RLS. De pijn en ongemak in RLS verbeteren lopen. Daarentegen, bij artritis, de pijn erger bij het lopen. Bovendien worden de ongemakkelijke gevoel in RLS niet alleen beperkt tot de verbindingen maar komen meestal in de benen tussen de knieën en enkels, hoewel andere lichaamsdelen worden betrokken. Artsen de zorg voor patiënten die lijden aan reumatische aandoeningen moeten zich bewust zijn van de vier essentiële diagnostische criteria voor RLS (zie vraag 4), zodat ze effectief kunnen maken tussen RLS en gewrichtsaandoeningen.

Op dit moment is er geen bewijs dat een patiënt met RLS PD later in het leven zal ontwikkelen. Houd er echter rekening mee, dat PD en RLS zijn allebei vrij veel voorkomende aandoeningen in het latere leven, en soms de twee voorwaarden kunnen samen bestaan door het toeval. Om deze vraag te beantwoorden definitief, is er behoefte aan een goede epidemiologische studie waarin een groot aantal leeftijd en sexmatched controlepersonen en RLS en PD patiënten de prevalentie van PD RLS te tonen en te bepalen hoeveel RLS patiënten later PD ontwikkelen.

Hoe vaak komt RLS bij patiënten met de ziekte van Parkinson? De relatie tussen RLS en de ziekte van Parkinson (PD) blijft enigszins controversieel. Zowel RLS en PD-patiënten profiteren van dopaminerge medicatie, hoewel RLS patiënten moeten veel lagere doses van deze medicijnen in vergelijking met PD-patiënten. In veel opzichten, maar deze twee voorwaarden zijn heel verschillend.

Sommige hersenen neuroimaging studies tonen een zeer milde disfunctie van de basale ganglia (groepen zenuwcellen en verbinden vezels en neuronen diep in de hersenen die bewegingen, gang, houding en emoties), maar andere studies hebben niet een dergelijke vinden afwijkingen. Daarentegen, bij PD patiënten is er ernstige disfunctie van deze structuren duidelijk verlies van neuronen. Bij RLS-patiënten, heeft geen dergelijk verlies van neuronen beschreven. RLS patiënten vertonen tekenen van een verminderd ijzer opslag in deze structuren, terwijl PD-patiënten vertonen verhoogde ijzerstapeling.

Eerdere studies toonden geen verhoogde prevalentie van RLS in PD. Enkele recente studies hebben echter een verhoogde prevalentie van RLS bij PD-patiënten geïdentificeerd. Het is opgemerkt dat de meeste RLS symptomen bij PD patiënten beginnen na behandeling met dopaminerge geneesmiddelen, wat aangeeft die misschien RLS bij deze PD patiënten ontwikkelen via een mechanisme van augmentatie (zie vraag 74). Er kan een verhoogde prevalentie van RLS bij PD patiënten, maar zonder verder onderzoek, is het niet mogelijk om in dit stadium definitieve conclusies. Uw slaap arts moet in staat zijn om u te vertellen of je de ontwikkeling van de symptomen van RLS, op basis van de essentiële RLS diagnostische criteria (zie vraag 4).

Hoe vaak komt RLS in nierfalen? Studies hebben over het algemeen vond een verhoogde frequentie van RLS (20 tot 50% of zelfs hoger) bij patiënten met ernstige nierinsufficiëntie of eindstadium nierziekte, met name die op dialyse (15 tot 70%). Er is een etnische variatie in dit patroon: Patiënten uit Noord-Europa met ernstig nierfalen hebben een hogere prevalentie dan vergelijkbare patiënten uit India en Japan. De klinische kenmerken van RLS patiënten met nierfalen zijn vergelijkbaar met die vermeld in patiënten met idiopathische RLS. Sommige studies suggereren echter dat patiënten met ernstig nierfalen ernstiger symptomen van RLS en ernstiger slaapstoornissen dan die met een milde nierfalen kan hebben. Er is ook een suggestie van verhoogde frequentie van sterfgevallen in die patiënten met nierfalen die RLS hebben in vergelijking met degenen die niet RLS hebben.

Geen specifieke factoren geïdentificeerd die de hoge frequentie van RLS verklaren bij patiënten met nierfalen, maar er is gesuggereerd dat bloedarmoede, ijzertekort en perifere zenuwbeschadiging ten gevolge van nierfalen rol kunnen spelen. Er is niet vastgesteld of agressieve behandeling van ijzerdeficiëntie bij patiënten met ernstig nierfalen de ernst van de symptomen en hun morbiditeit en mortaliteit zal afnemen. Een slaap specialist met ervaring in RLS zal de beste arts te vragen over de vraag of een persoon met een nierziekte ontwikkelt symptomen van RLS te beantwoorden.