Er zijn verschillende opties beschikbaar voor de behandeling van ED, gaande van orale therapie (PDE-5 remmers), intra-urethrale zetpil, injectie therapie en de vacuüminrichting chirurgische ingreep, plaatsing van een penisprothese. Tabel 18 geeft de momenteel beschikbare behandelingsopties en ze worden individueel besproken in meer detail in op de volgende vragen.

De meeste artsen raden een eerste conservatieve benadering tijdens de acute ontstekingsfase van de ziekte van Peyronie, die kan variëren van 6 tot 18 maanden en wordt gekenmerkt door penispijn, kromming en een tastbare plaque. Tijdens deze periode, medische behandeling opties 205 zijn oa orale therapie (vitamine E, POTABA, Tamoxifen, Colchicine) en intralesionale therapieën (Verapamil, Interferon). Geen van deze therapieën zijn goedgekeurd door de FDA voor de behandeling van de ziekte van Peyronie, en er zijn beperkte goed opgezette studies evalueren van hun werkzaamheid.

• Vitamine E-100 mg vitamine E drie keer per dag voor een minimum van 4 maanden. Vitamine E is een antioxidant, en men denkt dat het vermindert verder plakvorming, hoewel sommige studies suggereren dat het niet effectiever dan placebo.

• Injecteerbare verapamil-Hoewel het is gebruikt, is niet aangetoond beter dan placebo.

• POTABA (kalium para aminobenzoaat)-POTABA is een lid van het vitamine B complex en wordt verondersteld om fibrose (littekenvorming) voorkomen door zijn effecten op verhoogde opname van zuurstof door de weefsels. Het wordt snel uitgescheiden in de urine en als gevolg daarvan moet vaak worden genomen gedurende de dag, om de 3 tot 4 uur. De standaardbehandeling is 12 gram / dag, verdeeld in 6 doses vier tabs 500 mg, voor een totaal van 24 tabs per dag. Aanbevolen wordt POTABA worden 6 tot 12 maanden.

• cortisone injectie Er zijn twee middelen die gebruikt zijn, dexamethason (Decadron) in een dosis van 0,2 tot 0,4 mg rechtstreeks geïnjecteerd in de plaque week gedurende een verloop van 10 weken en triamcinolonhexacetonide (Aristospan) 2 mg geïnjecteerd in de laesie eens 6 weken voor een totaal van 6 injecties.

Chirurgische ingreep is voorbehouden voor personen bij wie de ziekte van Peyronie niet in slaagt om op te lossen / te verbeteren met conservatieve therapie. Criteria voor chirurgische interventie zijn: ernstige penis kromming die geslachtsgemeenschap voorkomt, stabiel en onveranderd ziekte gedurende minstens 3 maanden, en ernstige penisverkorting.

Er zijn drie belangrijke benaderingen voor de chirurgische behandeling van de ziekte van Peyronie:

1. Verkorting van de tunicaalbuginea (passing procedure of corporoplasty) op de contralaterale corpora

2. Verlenging van de getroffen corpora door insnijding of excisie van de plaque en de plaatsing van een transplantaat

3. Plaatsing van een penisprothese naar de penis rechtzetten en erectiele functie te herstellen

Peyronie, ziekte aos is een goedaardige aandoening van de penis die doet zich vooral mannen van middelbare leeftijd. De precieze oorzaak van Peyronie, wordt de ziekte van aos niet bekend. De ziekte wordt gekenmerkt door de vorming van plaques in de tunica albuginea van de penis. Deze plaques kunnen worden gevoeld over penis onderzoek en soms kan zo hard als bot voelen. De plaques zijn als littekenweefsel en invloed op de functie van de tunica in dat gebied. Omdat de plaque is niet elastisch en rekbaar als de rest van de tunica, trekt de penis aan de zijkant van de plaat tijdens een erectie en kan ook leiden verspillen / vernauwing op de plaats van de plaque. Er kunnen ook pijn geassocieerd met een erectie. Ten slotte, omdat de plaque zich niet gedraagt als normale tunica, het kan ook leiden tot erectiele problemen. De plaque kan zich overal langs de penis schacht, maar wordt vaker aangeduid op de bovenste (dorsale) oppervlak van de penis. Meerdere plaque voelbaar. De kenmerken van Peyronie, ziekte aos zijn een tastbare plaque (een vaste plek langs de schacht van de penis die men kan voelen bij het onderzoek van de penis), penis kromming, en een pijnlijke erectie.

De ziekte heeft typisch een trage begin, en de meeste mannen kan een uitlokkende factor identificeren. Er wordt gedacht dat de kleine trauma tijdens geslachtsgemeenschap tot kleine scheuren in de tunica of breuk van de kleine bloedvaten. Bloeden en abnormale genezing optreedt na deze blessure en produceert de plaque. In sommige mannen, is er een familiegeschiedenis van Peyronie, ziekte aos, en 16 tot 20% van de mannen met Peyronie, aos een ziekte genaamd Dupuytren, aos contracturen. Een verhoogde incidentie van arteriële aandoening (30%) en diabetes met de bijbehorende kleine arterieel vaatlijden (2.7, Äì12%) is ook opgemerkt bij mannen met Peyronie, ziekte aos.

De natuurlijke geschiedenis van Peyronie, ziekte aos is variabel. De ziekte wordt verondersteld twee fases: de acute fase, die meestal duurt tot 18 maanden en wordt geassocieerd met pijn, penis kromming en plaquevorming en een chronische fase, waarin er weinig of geen pijn, een tastbare plaque, en de resterende penis kromming. Na verloop van tijd kan de ziekte vooruitgang in ongeveer 42% van de mannen, verbeteren 13%, en hetzelfde blijven ongeveer 45%. In veel gevallen, de ziekte veroorzaakt weinig symptomen, de kromming niet belet seksuele prestaties, en er is geen pijn of geassocieerde erectiele dysfunctie. In dergelijke gevallen geruststelling dat er niets slecht gebeurt vaak alles wat nodig is.

Peyronie, wordt de ziekte van aos geëvalueerd door anamnese en lichamelijk onderzoek. Het is belangrijk om te weten of er problemen zijn met toereikende erecties, of de kromming voorkomt binnendringen en de plaats van de kromming. Soms is de arts zal u vragen om een foto van je penis te nemen wanneer het opwerpen om de locatie en de mate van kromming beoordelen. Een andere optie is voor de arts om een medicijn te injecteren, prostaglandine E1, in de penis, waardoor je een erectie te hebben en u onderzoeken op dat moment.

Anorgasmie, het onvermogen om een orgasme te bereiken, kan congenitaal of verworven zijn. Geschat wordt dat ongeveer 90% van anorgasmie problemen zijn gerelateerd aan psychologische kwesties. Enquêtes wijzen op faalangst als een gemeenschappelijk psychologisch probleem. Er is een relatie tussen anorgasmie en kind of volwassene seksueel misbruik of verkrachting. Huwelijksproblemen, verveling met een relatie, in combinatie met een monotone seksleven zijn ook andere factoren. Sommige geneesmiddelen, zoals alcohol en selectieve serotonine heropname remmers kan orgasme respons beïnvloeden. Bepaalde medische aandoeningen zoals een dwarslaesie, multiple sclerose, hormonale aandoeningen en diabetes zijn implicated.Treatment van anorgasmie wordt vaak vergemakkelijkt door een geslacht therapeut of seksuoloog met de nadruk op de paren ontwikkelen speelse en / of ontspannen interacties. Succes met therapie varieert 65-85%.