Het bestand tussen politiek links en politiek rechts, een compromis waarin hun beider wensen vervuld werden terwijl ze van elkaar ook toezegden dat de andere partij gelijk mocht krijgen. Links wilde algemeen kiesrecht, waar rechts lang tegen was, maar rechts wilde financiële gelijkstelling van bijzonder onderwijs aan openbaar onderwijs. Rechts stemde alleen in met de eerste kwestie als het gelijk kreeg met de tweede kwestie. Dat compromis kwam in 1917 onder leiding van Cort van der Linden.

Een internationale organisatie van Europese landen, maar zonder deVerenigde Staten, opgericht naar een idee van Woodrow Wilson. Hierin werd vastgelegd dat landen die onderling meningsverschillen hadden dit vreedzaam moesten oplossen en dat landen die tegen de regels in toch oorlog gingen voeren, gestraft moesten worden. Het voorkwam echter niet het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog.

Een conferentie tussen Frankrijk, Engeland, de Verenigde Staten en Italië om de vredesvoorwaarden te bespreken in 1919 in de Spiegelzaal in het paleis Versailles in Parijs. Alleen de overwinnaars van de Eerste Wereldoorlog namen hieraan deel, de verliezers, Duitsland en zijn bondgenoten, en het revolutionaire Rusland mochten hier niet aan deelnemen. Duitsland werd als de grote schuldige aangewezen voor de oorlog.

Duitsland kwam uit de oorlog tevoorschijn als de grote verliezer. Voor de bevolking aan het thuisfront was dit onbegrijpelijk. De regering had de berichtgeving gecensureerd en gemanipuleerd waardoor de bevolking het idee had dat Duitsland voortreffelijk bezig was, terwijl dat niet het geval was. Dit werd door de bevolking, nadat dit bekend was geworden, als een 'dolk in de rug' ervaren.