De naam die Duitsland droeg na de verkiezing van een nieuwe vergadering in Weimar in 1919. het werd het eerste democratische stelsel van Duitsland. Door economische problemen, veel kritiek van zowel links als rechts en een sterke polarisatie van politieke machten was de republiek geen lang leven beschonken. In 1930 was het einde van de republiek in zicht.

Verdrag in 1925 tussen Duitsland, Frankrijk, Groot-Brittannië en Italië. Daarin werd vastgelegd dat Duitsland diplomatiek gezien weer gelijk zou worden aan de oud-geallieerden. Duitsland zou de grenzen tussen Frankrijk en Duitsland respecteren en Elzas-Lotharingen met rust laten. Niet lang erna trad Duitsland toe tot de Volkenbond, in 1926.

Een gewelddadige, antidemocratische beweging die voor het eerst verscheen in 1919 onder leiding van Benito Mussolini in Italië. Het woord is afgeleid van het Romeinse woord fasces, takken rond een bijl gebonden als symbool van macht en eenheid. Het streefde nationale solidariteit en discipline na, het was tegen liberale en Marxistisch sociale ideeën. In Italië werd het als derde alternatief aangeboden naast liberalisme en socialisme. Adolf Hitler stichtte later ook een fascistische staat in Duitsland tussen 1933 en 1945.

Hij was de oprichter van de fascistische beweging in 1919. Hij was opgeklommen als socialistisch journalisten later redacteur van de krant. In het begin had hij weinig succes met zijn fascisme, hij gebruikte het vooral voor zijn eigen succes. Pas vanaf 1925 begon zijn fascisme het democratische systeem te ondermijnen. Hij werd uiteindelijk dictator in het fascistische Italië, hij werd ook wel Il Duce genoemd.