De Affectieve aanval (b.v. een vechtende kat) gaat gepaard met veel emoties (affect=emotie). Er is sprake van een toegenomen prikkeling van het sympathische zenuwstelsel. Wanneer een kat daarentegen b.v. een klein muisje vangt zijn er weinig tekenen van opwinding. Zo kan een mens ook wild en gepassioneerd of koelbloedig en weloverwogen aanvallen. Er is dus ook geen eenduidige verklaring van aanvalsgedrag.

De aanleiding voor aanval is meestal pijn of bedreiging, maar agressie is meer dan een simpele reactie op een gebeurtenis. Sommigen gaan eerder tot de aanval over dan anderen en per individu verschilt het ook; soms zijn we eerder geneigd tot aanvallen dan op andere momenten. Een hamster die een indringer ziet snuffelt eerst en begint uiteindelijk de indringer te verjagen. Wanneer de hamster daarna weer een indringer ziet begint hij onmiddellijk te vechten. De kans dat iemand tot de aanval overgaat kan toenemen en afnemen.

Maar een verhoogde kans blijft zeker 30 minuten of meer na de eerste aanval aanwezig. Gedurende deze periode neemt de activiteit toe in de corticomediale omgeving omgeving of amygdala, een structuur in de temporale kwab van de cortex. Het is mogelijk om de ervaring van de eerdere aanval te vervangen door prikkeling van de amygdala.

Na een belediging of provocatie vertonen mensen eerder agressief gedrag gedurende minstens de volgende 5 – 20 minuten.

Een kat speelt niet met een muis, maar vertoont afwisselen aanvals-en verdedigingsgedrag.

Stuvia.com - De Marktplaats voor het Kopen en Verkopen van je Studiemateriaal 13

We noemen het sympathische zenuwstelsel ook wel het vecht-of-vlucht systeem.

1. Het limbische systeem; hypothalamus, hypocampus, amygdala, reukcentrum, septum en andere structuren hebben belangrijke effecten op emotioneel gedrag.

2. De hypothalamus bevat cellen die de activiteit van het sympathische zenuwstelsel controleert. Dit wordt geprikkeld bij veel soorten emotionele ervaringen.

3. De polygraaf-test meet emotionele prikkeling. Wordt soms gebruikt als een leugendetector, hoewel de uitslagen voor dit doel niet betrouwbaar zijn.

4. Frequente sterke prikkeling van het sympatische zenuwstelsel blijkt samen te hangen met versnelde hartslag, hogere bloeddruk en misschien met een grotere kans op hartkwalen.

5. Langdurige stress selectedert de bijnierschors en verhoogt de afscheiding van endorfinen. Deze verandering onderdrukt de activiteit van het immuunsysteem.

Onderzoek naar de relatie tussen stress en gezondheid is soms moeilijk te interpreteren.