· Onderzocht epilepsie door verschillende hersendelen te stimuleren terwijl de patient wakker was. Hierdoor kon de patiënt duidelijk verslag doen van wat hij voelde bij elke stimulatie.

· Aura’s : Soort gevoel/herinnering die epilepsie patiënten krijgen vlak voordat ze een aanval zullen krijgen. Soort waarschuwing. –Dit onderzocht Penfield.

· Interpretive Cortex: In de Temporal lobe. Als je deze stimuleerde kreeg je 2 soorten ‘fysieke reacties’:

1. Interpretieve reacties: Plotseling zagen de patienten hun huidige staat in een compleet ander licht, met een heel ander gevoel erbij. (Had dus hersendelen voor Emoties ontdekt!)

2. Experiental responses: Hierdoor had men hallucinaties en ‘flash backs’. · Waarom deze ‘reacties’ niet tot de lokalisatie van Herinneringen leidde:

1. De reacties werden heel levendig en echt Ervaren door de patiënten en niet vaag in hun hoofd ‘gezien’ als herinneringen.

(Beinvloed door behaviorist Watson die ratten gebruikten voor experimenten)

• Lashley en Franz gingen samenwerken. Franz voerde Abolatie experimenten uit op ratten en Lashley trainde de ratten om door een doolhof te lopen.
• Vinding: Locaties van de schade maakte geen groot verschil bij prestatie.
• wel belangrijk was de Grootte van de aangebrachte schade, gecombineerd met de Moeilijkheidsgraad van de doolhof.
• Conclusie Lashley: Herinneringen zijn evenwijdig verdeeld over de Cortex, want er is een hele grote schade nodig om het zo veel mogelijk uit te schakelen. (Komt overeen met opvatting Flourens!)
• Equipotentialiteit; Delen van hersenen kunnen (herinnering) functies overnemen die in verloren zijn gegaan in beschadigde hersendelen.
• Law of Mass Action: Hoe goed een functie wordt vervangen door andere hersendelen, hangt af van de Grootte van de schade. (Hoe grote de schade, hoe minder goed)
• Kritiek op Lashley: Bij ‘simpele’ taken moeten de ratten net zo goed ‘complex’ nadenken en letten op verscheidene stimuli, niet alleen bij moeilijke taken.
• Redundancy Hypothese: Elke individuele herinnering wordt opgeslagen in aparte locaties in de cortex. Hoe sterker de herinnering wordt, hoe meer locaties erbij komen waar de herinnering wordt opgeslagen, omdat het zo meer wordt geassocieerd met andere herinneringen in het brein.
• Holografische Theorie: Zie uitleg Redundancy Theorie. (Door: Pribram)
• Bartholow: Zette naalden op hersenen van mensen en leidde elektrische skocks ernaartoe. Veel kritiek op hem na dood van proefpersoon.

• Hij combineerde de Abolatie methode van Flourens en keek wat voor invloed de gemaakte schade in de hersenen had op het Leervermogen van dieren.
• Conclusie: Dieren konden informatie die was verdwenen doordat de bijbehoordene hersendeel was verdwenen, weer Herleren.
• Dus Andere delen van de hersenen namen de functie van het verwijderde deel over. ( Deze visie komt overeen met die van Flourens!)

• Werkte Broca’s Aphasia theorie verder uit.
  
  
• Hij ontdekte dat er een heel ander taalprobleem ontstaat bij Sensorische Aphasia en Motorische Aphasia (= Broca’s Aphasia).Sensorische Aphasia: Deze patiënten spraken vloeiend, met goeie zinsbouw, maar hun Understanding van de gesproken taal die ze hoorden was slecht.
  
  
• Paraphasia’s: Veel niet-bestaande woorden. Woorden verkeerd uitspreken.
  
  
• Deze mensen hadden schade aan een hersendeel dicht bij de Auditory Area, waar de Auditory herinneringen van woorden/taal worden opgeslagen normaal gesproken. Ze weten dus niet wat de gehoorde woorden van anderen en van zichzelf Betekenen.
  
  
• Hierdoor kunnen ze zichzelf ook niet tijdens het spreken verbeteren.
  
  
• Wernicke’s area: Het deel van de hersenen waardoor Sensory Aphiasia wordt veroorzaakt.
  
  
• Conductie Aphasia: Zowel Wernicke’s Area als Broca’s Area intact, maar de sensoren die deze twee delen Verbinden zijn stuk. Hierdoor kan je je eigen spraak niet goed verbeteren. –Je merkt weinig van deze schade bij iemand.