PD symptomen, maar niet PD, kan worden veroorzaakt door geneesmiddelen, maar de PD symptomen zijn reversibel na stoppen met het geneesmiddel. Daarentegen, waar PD is een onomkeerbare ziekte. Af en toe, een persoon met niet erkende PD is "ontmaskerd" door de drug: PD de persoon zou zijn verschenen, uiteindelijk, maar het eerder verschenen wegens de drug. Geneesmiddelen waarvan bekend is PD symptomen veroorzaken omvatten Haldol, Prolixin, stellazine en Thorazine. Genaamd antipsychotica, dit waren de eerste geneesmiddelen met succes gebruikt om de symptomen van psychose en schizofrenie te behandelen. Andere geneesmiddelen veroorzaken PD symptomen zijn Orap, risperidal en ZYPREXA. Deze zijn nieuwere geneesmiddelen en zijn met succes gebruikt om de symptomen van obsessieve compulsieve stoornis, psychose en schizofrenie. In de regel zijn ze minder geneigd om PD symptomen dan Haldol, Prolixin, stellazine en Thorazine veroorzaken. Niet alle medicijnen die leiden tot PD symptomen te behandelen psychiatrische problemen: compazine en reglan, drugs gebruikt bij misselijkheid, braken en zure reflux te behandelen, kan leiden tot dergelijke symptomen. Alle geneesmiddelen gemeen het vermogen om dopamine receptoren geheel of gedeeltelijk in de hersenen blokkeren. In feite, ze veroorzaken PD symptomen door het maken van de receptoren niet beschikbaar voor eigen dopamine in de hersenen.

Geneesmiddelen waarvan bekend is PD symptomen veroorzaken ook reserpine (een geneesmiddel dat gebruikt wordt, in een keer, om de bloeddruk te verlagen) en tetrabenazine (een geneesmiddel dat gebruikt wordt om dyskinesie beheersen, een voorwaarde hieronder beschreven). Reserpine en tetrabenazine afbrekende de hersenen van dopamine. Deze uitputting is tijdelijk, en normaliseert na de drugs zijn gestopt.

De incidentie van PD symptomen bij mensen die deze middelen varieert van 15% -60% en is afhankelijk van het geneesmiddel, de dosering, de tijd op de drug, de leeftijd van de persoon in (oudere mensen zijn meer vatbaar), en de gevoeligheid van de persoon, sommige mensen hebben meer kans om Parkinson symptomen dan anderen ontwikkelen. Meestal verschijnen PD symptomen weken of maanden nadat het medicijn is gestart (zelden eerder) en verdwijnen weken of maanden nadat het medicijn is gestopt. De symptomen van drug veroorzaakt PD zijn bijna niet te onderscheiden van PD. Er zijn verschillen:

1. Drug veroorzaakte PD symptomen verschijnen aan beide zijden van het lichaam op hetzelfde moment. De symptomen van PD ware het eerst in een kant van het lichaam, en later aan de andere kant.

2. De "-pil rollen" rust tremor van de PD is minder gebruikelijk in-drug veroorzaakt PD symptomen (zie vraag 11). Een actie tremor, dat verschijnt wanneer de handen bewegen en een sneller dan de pil rollen tremor, is kenmerkend voor drug-veroorzaakte PD symptomen.

Het is niet bekend of het geneesmiddel veroorzaakt PD symptomen zijn een 'voorspeller' van de latere ontwikkeling van PD. De PD symptomen kunnen gepaard gaan met dyskinesie-dansachtige onwillekeurige bewegingen. Dyskinesie kan het gezicht, de tong, hoofd en nek, romp, armen en benen te betrekken. De bewegingen worden genoemd tardieve dyskinesie omdat ze verschijnen nadat het medicijn wordt gestart, of soms nadat het medicijn is gestopt. Hoewel drugcaused PD symptomen en tardieve dyskinesie waarschijnlijk gemedieerd door verschillende mechanismen, kunnen de twee naast elkaar in dezelfde persoon. Deze combinatie vormt een uitdaging omdat de behandeling van een de ander kan verergeren.

In een andere categorie zijn geneesmiddelen die vaste PD symptomen. Een dergelijk geneesmiddel is MPTP, een narcoticlike drug, de acties van die werden beschreven door dr. J. William Langston. De volgende passage uit zijn boek, The Case of the Frozen Addict (Pantheon Books, 1995):

George Carillo wist dat er iets mis was het moment dat hij geïnjecteerd de heroïne. Zijn arm verbrand alsof heet lood werden stroomt in zijn aderen, waardoor hij een prachtige hoge, het beste wat hij al jaren had. Toen begon hij zich vreemd te hallucineren, proberen te lopen door deuren die er niet waren, zichzelf pijn elke keer dat hij geïnvesteerd in een muur. . . De volgende ochtend George wakker gevoel alsof zijn lichaam had in steen veranderd. Zijn vriendin Juanita werd rustig te slapen op zijn schouder, maar toen hij probeerde zijn rechterarm bewegen hij dat niet kon. Het zat vast, gewikkeld rond haar lichaam. Juanita wrikte zich los en hielp George uit bed. Alles George deed die dag gebeurde in slow motion-naar de wc gaat, aankleden, ontbijt maken. Hij had geen zin om uit te gaan, maar hij moest verschijnen in de rechtbank of zijn voorwaardelijke vrijlating zou worden ingetrokken. Bewegen met glaciale snelheid. George worstelde. . . naar de rechtbank te komen. Het gerechtsgebouw bewaker merkte een vreemde figuur schuifelen langs de metaaldetector en veronderstelde dat hij dronken was. George maakte het nooit door de deur. Hij werd gearresteerd op de plek voor het onder invloed zijn, een parole violation.Within uren die hij in de gevangenis zat. Elke dag in zijn cel, George's stijfheid werd erger. Door de vierde dag kon hij nauwelijks bewegen zijn armen. Door de zesde, kon hij niet praten. Hij kon mensen zien en horen, kon hij de sensatie voelen als iemand hem verdrongen. Maar hij kon zijn hoofd niet draaien of antwoord als iemand zijn naam riep. Hij was doodsbang.

Eindelijk een arts werd genoemd. Getroffen door George's verschijning, hij stuurde hem meteen naar de eerste hulp in het graafschap ziekenhuis. . . De SEH artsen waren sceptisch: Gevangenen zullen alles proberen om een ziekenhuis, waar de behandeling en eten (en de mogelijkheden om te ontsnappen) zijn veel beter te krijgen. Er was een goede kans dat deze patiënt deed alsof zijn bizarre toestand. Maar er waren andere mogelijkheden. Gevangenis artsen geven soms grote doses van krachtige kalmerende middelen om chemisch te beperken onrustig of gewelddadige patiënten. Op de kans dat George was over-tranquilized, de meldkamer personeel nam bloed-en urinemonsters. Aangezien de resultaten zou duren, injecteerden ze 25 milligram Benadryl-een drug bekend om hun effecten te keren. . . Maar de Benadryl werkte niet. Vervolgens artsen probeerden een sterkere tegengif Cogentin om de effecten van kalmeringsmiddelen George zou ontvangen overwonnen. Het had geen effect. Ze stuurden hem terug naar de gevangenis bevroren en mute.

De volgende dag zowel George en de tests kwam terug. De tests waren negatief waren geen sporen van kalmeringsmiddel in zijn bloed of urine. Niet met enig idee wat ze te maken hadden met. . . de artsen besloten om nog harder te duwen om te zien of hun immobiele patiënt deed alsof zijn bizarre toestand. Eerste schraapte ze de zolen van zijn voeten, om hem te schokken uit zijn toestand. Geen reactie. . . Tot slot, in ergernis, probeerden ze vlugzout. . . Ze braken een capsule en hield het tegen George's neusgaten, maar nogmaals-geen antwoord. . . Binnen George werd verteerd door woede. Hij kon alles horen. Hij kon alles voelen. . . hij had het gevoel dat het gooien wanneer ze langs de vlugzout onder zijn neus. Op een gegeven moment was hij zo boos dat hij probeerde om een van de artsen geraakt. Hij wilde zijn arm te bewegen, en het deed beginnen, maar het bewoog zo langzaam, dat niemand in de kamer zag. Tevreden dat hij niet een malingerer maar geen idee wat er mis met hem was, de artsen stuurde George naar het ziekenhuis. . . De neurologen had nog nooit een patiënt zoiets George gezien niet. . . Gevangen in zijn lichaam. George keek hulpeloos als de argumenten vlogen heen en weer. Misschien is de heroïne die hij had gekocht was de schuld, maar er was geen manier waarop hij hen kon vertellen. Diverse artsen kwamen en gingen. Ze porde hem, prikte hem met spelden, sloeg hem met reflex hamers, en scheen licht in zijn ogen. Na een paar dagen. . . George zou worden overgebracht naar een speciale eenheid.

In het ziekenhuis werd George gediagnosticeerd door dr. Langston als het hebben van PD. Later werd vastgesteld dat George en verscheidene andere verslaafden PD had ontwikkeld als gevolg van zichzelf injecteren met 'heroïne' verontreinigd chemische stof MPTP. MPTP werd later aangetoond door dr. Langston (nu aan het California Institute Parkinson) en Dr Stanley Burns (nu aan de Southern Illinois University) op te treden als een "geleide raket," met name het vernietigen van zenuwcellen in de substantia nigra. Dezelfde zenuwcellen vernietigd door het proces dat PD veroorzaakt. Het verschil tussen MPTP-PD en PD is dat de PD stervende cellen een ronde structuur genoemd Lewy body, maar afwezig is in MPTPcaused PD. De Lewy body vertelt ons iets over de oorzaak van PD, maar tot nu toe hebben we nog niet bedacht wat het is het Lewy body is ons te vertellen. MPTP heeft gediend als een uitstekend middel van het veroorzaken van PD bij dieren. Het heeft ons inzicht in hoe PD kan beginnen en vooruitgang. En het heeft geholpen bij de ontwikkeling van nieuwe geneesmiddelen voor de ziekte van Parkinson.

Virussen zijn verdacht als een oorzaak van PD sinds de epidemie van encefalitis lethargica, de slaapziekte die in het begin van de 20ste eeuw heeft plaatsgevonden en was de basis voor Oliver Sack's boek Awakenings. In de winter van 1916-1917, een nieuwe ziekte plotseling verscheen, en snel wereldwijd verspreid over de komende 10 jaar. Symptomen van de slaapziekte waren zo gevarieerd dat geen twee patiënten nooit exact gepresenteerd hetzelfde en zo vreemd om deze diagnoses als epidemische delirium, epidemie schizofrenie, epidemie PD en atypische poliomyelitis roepen. Hoewel er talloze kleinere epidemieën waren in het verleden was er een wereldwijde epidemie op de schaal van degene die in 1916-1917 gestart nooit. In de jaren dat hij woedde, deze epidemie getroffen 15 miljoen mensen voordat het verdween, net zo geheimzinnig als het was verschenen. Een derde van de getroffenen overleden. Een derde ontwikkelde een aandoening waarbij ze roerloos en sprakeloos de hele dag zou zitten, slapen met tussenpozen, en gebrek aan energie. Een derde ontwikkelde PD, maar vaak pas vele jaren nadat ze uit hun infectie had hersteld. Daarom ontwikkelden zij een dergelijke "post-encefalitisch PD" is nooit uitgelegd.

Hoewel geen virus met dat van 1917-1927 is opgedoken, sommige wetenschappers geloven PD kan worden gerelateerd aan een virus, die de genetische samenstelling van de hersenen verandert. Soms virussen zoals Japanse B, oostelijke en westelijke equine encefalitis, en St. Louis encefalitis zijn gekoppeld aan PD. Daarnaast kunnen dergelijke gemeenschappelijke virussen zoals het influenzavirus (en eventueel het West Nile virus) worden gekoppeld aan PD.