Verschijnsel waarbij een stimulus die een emotionele respons oproept, herhaaldelijk gekoppeld wordt aan een neutral stimulus (die niets oproept), tot de neutrale stimulus de emotieoproepende eigenschappen van de eerste stimulus heeft overgenomen.
(op gedrag gebaseerde attitude) Attitude die is gebaseerd op iemand observatie van hoe hij/zij zich gedraagt tegenover een attitudeobject.
(op cognitive gebaseerde attitude) Attitude die voornamelijk gebaseerd is op iemands opvattingen over de eigenschappen v/e attitudeobject.
(op affect gebaseerde attitude) Attitude die meer gebaseerd is op iemands gevoelens en normen dan op zijn/haar opvattingen over de aard v/e atitudeobject.
Attitudes omschreven als samengesteld uit 3 componenten:
Onze evaluaties van mensen, voorwerpen en ideeën.
Mogelijk gevolg v dissonantiereductie; opeenvolgende serie zelfrechtvaardigingen die uiteindelijk resulteert in een reeks domme/immorele handeling.
Neiging om eigen acties te rechtvaardigen om daarmee het gevoel van eigenwaarde in stand te houden.
Idee dat mensen behoefte hebben om bevestiging te zoeken voor hun zelfconcepten, of die nu positief of negatief zijn. In sommige situaties kan die behoefte in conflict komen met het verlangen om een positief beeld v zichzelf in stand te houden.
Langdurige vorm v attitudeverandering die het gevolg is van zelfrechtvaardiging.
