Item gefilterd op datum: december 2012

Breidde de theorie uit en noemde dit circuit van voorhersenstructuren het limbische systeem.(1949,”58,”70) Limbus=grens.

Het limbische systeem vormt de grens rondom de hersenstam. De grootte van het limbische systeem variëert minder tussen de soorten zoogdieren dan de grootte van de cerebrale cortex.

Daaruit leidde hij af dat het limbische systeem primitieve functies controleert, die bij alle zoogdieren voorkomen; agressie, vluchtgedrag, voortplantingsdrift.

Veel studies wijzen uit, dat de rechter hemisfeer van de cerebrale cortex van meer belang is m.b.t. emoties dan de linker. Mensen met een beschadiging in de rechter hemisfeer konden b.v. geen verdrietige- of angstige gezichtsuitdrukking herkennen, wel vrolijke.

Studenten die dia’s met emoties via het linkeroog kregen aangeboden (wordt verstuurd naar rechter hemisfeer) reageerden hier sterker op dan via het rechteroog (naar linker hemisfeer).

Emotioneel gedrag hangt af van een groep voorhersenstructuren, inclusief hypothalamus, hyppocampus, amygdala, reukzintuig, septum, andere kleine structuren en delen van de thalamus en cerebrale cortex.

Papez ontdekte dat cellen in delen van het limbische systeem reageren op smaak, reuk en pijnprikkels en dat ze sterke emoties oproepen.

Deze sensorische modaliteiten hebben de eigenschap dat ze langzaam op gang komen, langzaam doven en er maar een vage lokalisatie van de stimulus is.

Emoties hebben deze eigenschappen ook.

(1929, 1934) Verwijderde bij een kat de cerebrale cortex.

De kat reageerde agressief op allerlei prikkels.

Hij concludeerde dat subcorticale structuren verantwoordelijk zijn voor emoties.

De cerebrale cortex controleert dit gedrag en onderdrukt emoties wanneer ze buiten proporties worden.

Emoties zorgen voor verhoogde activiteit in noodsituaties en voor verlaagde activiteit wanneer we voorzichtig moeten zijn of energie moeten besparen.

Waar zit de emotie in de hersenen?

1. Frequente, intense activatie van het sympathische zenuwstelsel doet hartslag, bloeddruk en kans op harten vaatziekten toenemen.

2. Chronische stress kan het immuunsysteem onderdrukken.

3. Agressief gedrag hangt samen met activiteit in delen van de hypothalamus en amygdala en met afgenomen serotonine afgifte.

4. De amygdale blijkt bepalend voor aangeleerde angst. Emoties zijn moeilijk te definiëren en te meten. Alleen krachtige uiterlijke verschijningsvormen zoals aanvallen en ontsnappen

Er zijn ook vervelende dromen tijdens de REMslaap (nachtmerries) maar een “night terror” is veel heftiger.

Deze komen voor tijdens de NREMslaap en vooral bij kinderen. Veel mensen praten soms in hun slaap. Je merkt het pas wanneer het door anderen gehoord wordt. Het komt voor tijdens REM-en NREMslaap.

Slaapwandelen komt vooral bij kinderen voor (2-5 jaar) en is erfelijk. Het gebeurt vaak vroeg in de nacht in slaapstadium 3 of 4. Tijdens de remslaap komt het niet voor, omdat dan de spieren van de grote motoriek ontspannen zijn. De oorzaak is niet bekend. Slaapwandelen is onschadelijk. Het is niet schadelijk een slaapwandelaar wakker te maken, hoewel hij wel vaak heel verward zal zijn.

Soms is slaapwandelen niet te onderscheiden van REM behavior disorder. Tot 1960 wisten we nog weinig van slaapproblemen en het ingewikkelde mechanisme van waken en slapen.

Tegenwoordig hebben de meeste academische ziekenhuizen een slaapstoornissenkliniek. We komen er achter dat we niet kunnen functioneren wanneer we niet voldoende slapen.

Meestal is onze grote motoriek uitgeschakeld tijden de REMslaap. Maar soms is dat niet het geval; mensen bewegen dan krachtig tijdens de REMperiode, hun dromen uitvoerend. Veel van die dromen zijn gewelddadig waarbij schade toegebracht kan worden aan zichzelf of anderen.

Een onderzoek resulteerde in de vaststelling dat er beschadigingen waren in verscheidene gebieden van de pons en de middenhersenen. (zie experiment met de kat).

Dit is een herhaaldelijk onwillekeurige beweging van benen en soms van armen.

Bijna iedereen heeft wel eens een willekeurig bewegend been, vooral bij het in slaap vallen. Maar bij sommigen gebeurt dit vaak en langdurig, meestal gedurende de NREMslaap. Vaak worden mensen er wakker van.

Tranquillizers helpen soms de onwillekeurige bewegingen te onderdrukken.

Komt voor bij 1 op de duizend mensen, vaak in dezelfde familie. Er zijn 4 symtomen. Niet alle patienten vertonen al deze symptomen:

Geleidelijke- of plotselinge slaapaanvallen overdag.

Incidentele caraplexy; een aanval van spierverslapping, vooral bij sterke emoties.

Slaapverlamming; onmogelijkheid tot beweging wanneer iemand in slaap valt of wakker wordt. Anderen hebben dit ook wel eens, maar mensen met narcolepsie hebben het veel vaker.

Hypnagogische hallucinaties; ervaringen die op dromen lijken. De persoon kan het niet van de werkelijkheid onderscheiden. Komt vooral voor bij het inslapen. Stuvia.com - De Marktplaats voor het Kopen en Verkopen van je Studiemateriaal 9

Al deze symptomen kunnen geïnterpreteerd worden als het optreden van een soort REM-stadium tijdens wakker zijn. Bepaalde cellen in de medulla worden actief gedurende de REMslaap.

Ze zenden boodschappen naar het ruggenmerg om spieractiviteit te onderdrukken (cataplexie). Veel van deze cellen worden ook actief wanneer een narcolepticus cataplexie ervaart.

Stimulerende drugs, die REMslaap blokkeren (b.v. amfetamine) helpen ook bij narcolepsie, hoewel veel psychiaters huiverig zijn dit voor te schrijven, omdat een medicijn als amfetamine veel bijwerkingen heeft.

Een speciale oorzaak voor slapeloosheid is de apnea; de onmogelijkheid om adem te halen tijdens de slaap.

Veel mensen ademen onregelmatig tijdens de remslaap en ongeveer 10-15 % van de volwassenen hebben af en toe periodens van minstens 10 seconden zonder ademhaling. Bij apnea ademt iemand soms langer dan een minuut niet en wordt dan happend naar lucht wakker. Deze mensen slapen de helft van de tijd niet, ook al herinneren ze zich dat niet. Ze voelen zich niet uitgerust de andere morgen.

Apnea bij kinderen veroorzaakt soms wiegedood. Er zijn monitoren die een alarm geven wanneer ademhaling uitblijft.

Zwaarlijvigheid is een mogelijke oorzaak van slaapapnea. Sommigen hebben nauwere luchtwegen en moeten dit compenseren door vaker en dieper adem te halen. Deze compensatie valt weg tijdens de slaap en de slaaphouding vernauwt de luchtwegen nog.

Bij anderen, veelal ouderen ontstaat slaap apnea doordat de hersenfuncties, verantwoordelijk voor ademhaling niet meer functioneren tijdens de slaap.