Item gefilterd op datum: januari 2014

geeft om mathematische wijze de relatie weer tussen de output van een productieproces en de inzet van productiefactoren.

geeft onder de vorm van een verhouding van de gerealiseerde productie tot de inzet van de productiefactoren die tot deze productie hebben geleid.

vele keuzeproblemen hebben geen alles-of-niets-karakter, er is substitueerbaarheid van alternatieven.

het zicht toeleggen op één of een beperkt aantal taken.

een ex-post-evaluatie.

de mens streeft niet maximale maar voldoende rationaliteit na.

vooraleer een bepaalde handeling de moeite loont, moeten bij het optimale activiteitsniveau de totale baten de totale kosten overtreffen, zodat de betrokken handeling effectief een welvaartsverhoging impliceert

De Homo Economicus vergelijkt hierbij voor een bepaalde handeling de marginale kosten en de marginale baten

MB < MK => activiteit inkrimpen

MB > MK => activiteit uitbreiden

MB = MK => activiteitsniveau optimaal

impliceert coherentie van keuze. De mens wordt verondersteld de mogelijkheid te bezitten om:

- de alternatieven waar te nemen en te onderscheiden die omgeving hem biedt om zijn behoeften te bevredigen

- er de beste vorm van behoeftebevrediging uit te kiezen

daaronder verstaat men drie kenmerken van het menselijk handelen:

- de autonomie van de individuele preferenties

- de bekwaamheid om coherente keuzen te maken (rationaliteit)

- het welbegrepen eigenbelang als drijfveer van het menselijk handelen.