Meer...

Hoe worden auto-immuunziekten beheerd?

• Gepubliceerd in Gezondheid
• Reageer als eerste!
• donderdag, 13 maart 2014 16:21

Op dit moment zijn er geen behandelingen voor auto-immuunziekten. Er zijn behandeldoelen, echter. Immunosuppressieve geneesmiddelen worden gebruikt om te kalmeren en een verzwakking van het immuunsysteem en het voorkomen van schade op lange termijn. Kanker chemokuren waarvan neveneffect is om het immuunsysteem verzwakken worden soms gebruikt om auto-immuunziekten te behandelen. Nieuwere geneesmiddelen voor de behandeling van auto-immuniteit omvatten biologics. Biologics genetisch gemanipuleerde eiwitten van humane genen betreft tot specifieke delen van het immuunsysteem te richten. Dezelfde middelen kunnen de oorzaak van de symptomen te pakken. Voor symptomen zoals pijn en neuropathie, kunnen andere medicijnen worden opgenomen om de symptomen verder te minimaliseren. Eerder immunosuppressiva kan vergeleken worden met het werpen van een handgranaat in het lichaam om de auto-activiteiten te verstoren. Nieuwere geneesmiddelen zijn meer specifiek en kan het immuunsysteem problemen meer specifieke manieren richten. Veel onderzoek moet nog worden gedaan. Nakazawa behandelt de noodzaak van meer financiering voor auto-onderzoek: "Hoewel de NIH [National Institutes of Health] financiering voor auto-immuniteit is aanzienlijk uitgebreid in de afgelopen jaren, de uitgaven van $ 591.200.000 2003 is nog steeds slechts een fractie van het geld besteed voor hart ziekte en kanker. De NIH budget voor kanker is meer dan 5 miljard dollar ... voor hart-en vaatziekten [de begroting] is meer dan 2 miljard dollar. "

Regelmatige medische controle is noodzakelijk beheer autoimmuunziekte. De auto-activiteit kan verhogen, waardoor permanente schade waarvan de patiënt zich niet bewust zijn. Medicijnen worden aangepast aan veranderingen in het niveau van ziekteactiviteit weerspiegelen.

De rol van de patiënt in het beheer van auto-immuniteit is cruciaal. Sinds spanning stimuleert het immuunsysteem, moet de patiënt leren om stress zoveel mogelijk te verminderen en beheren van de stress die niet kan worden gereduceerd (zie vraag 62). Naast het beheren van stress, een gezonde voeding is essentieel. Een van de gevolgen van auto-immuunziekte ontsteking, die ontsteking van de bloedvaten omvat. Hoge bloeddruk en atherosclerose (aderverkalking) kan leiden. Steroïden worden vaak gebruikt als een eerste lijn van verdediging in aanwezigheid van inflammatoire auto-immuunziekte. Steroïden leiden tot gewichtstoename, verergeren het risico op een hartaanval, beroerte, en hoge bloeddruk. Een gezond eten plan en behoud van een optimale gewicht bijdragen tot het verminderen van deze risico's. Het minimaliseren van kunstmatige toevoegingen is wijs. Elke keer dat het immuunsysteem wordt geconfronteerd met een stof die een door de mens gemaakte chemische, het heeft om erachter te komen of deze chemische stof veilig is of kwetsend. Als je je immuunsysteem veel van deze chemische stoffen, zal worden benadrukt proberen te achterhalen wat te doen.

Lees meer...

Wat is autoimmuniteit?

• Gepubliceerd in Gezondheid
• Reageer als eerste!
• donderdag, 13 maart 2014 16:17

Auto-immuniteit is een aandoening waarbij het immuunsysteem niet in staat het verschil tussen gezonde delen van het zelf en indringers, zoals bacteriën, virussen en parasieten vertel. Volgens Douglas Kerr in een voorwoord van De Auto-Epidemie door Donna Jackson Nakazawa:

De cijfers zijn onthutsend: 1 op de 12 Amerikanen en 1 op de 9 vrouwen zal een auto-immuunziekte ontwikkelen. En aangezien het duidelijk dat niet elke patiënt met een auto-immuunziekte correct gediagnostiseerd, de prevalentie zeker hoger. De American Heart Association schat dat door vergelijking, slechts 1 op de 20 Amerikanen zullen hart-en vaatziekten hebben. Op dezelfde manier, volgens het National Center for Health Statistics, 1 op de 14 Amerikaanse volwassenen kanker zal hebben op een bepaald moment in hun leven. Dit betekent dat een Amerikaan is eerder een autoimmuunziekte dan of kanker of hartkwaal krijgen.

Sommige auto-immuunziekten zijn nogal gespecialiseerd, het aanvallen slechts een deel van het gezond zelf. Anderen, zoals systemische lupus erythematosus, zijn niet zo kieskeurig. Ze zijn gelijke kansen torpedojagers, gaan na elk deel van het lichaam. Auto-immuunziekten kunnen moeilijk te diagnosticeren niet alleen vanwege de persoonlijke aard van de symptomen, maar ook omdat ze willen reizen met andere auto-immuunziekten. Als u een auto-immuunziekte, hebt u waarschijnlijk anderen. Dit heeft sommige wetenschappers het idee dat er een ziekte-auto-immuniteit, dat neemt vele verschijningsvormen beschouwen.

De Amerikaanse Auto-gerelateerde ziekten Association bevat meer dan 100 auto-en aanverwante stoornissen. Veel mensen zijn verbaasd als ze erachter komen ju hoeveel ziekten zijn auto. Hier zijn een paar: alopecia, coeliakie-spruw, ziekte van Crohn, type 1 diabetes, de ziekte van Graves en Hashimoto, juveniele artritis, multiple sclerose, psoriasis en artritis psoriatica, reumatoïde artritis, en het syndroom van Sjögren. Vele andere ziekten worden verdacht van het hebben van hun basis in auto-immuniteit.

Lees meer...

Wat is onzichtbare chronische ziekte?

• Gepubliceerd in Gezondheid
• Reageer als eerste!
• donderdag, 13 maart 2014 16:14

Onzichtbare chronische ziekten (ICI) vormen een bijzondere reeks van uitdagingen. Als u een ICI niet alleen heb je te leven met de ziekte, maar ook met het feit dat uw ziekte is onzichtbaar. Je hoeft niet ziek uit! Andere mensen kunnen geen symptomen zoals pijn, verwarring, vermoeidheid, of subtiele veranderingen in het geheugen en cognitie zien. Deze symptomen zijn moeilijk voor artsen om te meten of de symptomen helemaal kan worden gemeten. Mensen, waaronder artsen, twijfel dat de patiënt echt ziek. Zij kunnen de problemen toe te schrijven aan stress, overwerk, of depressie. Kortom, onzichtbaar kan gemakkelijk worden als "zijn allemaal in je hoofd." Inderdaad ontslagen, mensen met ICI twijfelen aan zichzelf, vooral als hun ziekte, zoals veel chronische ziekten, heeft perioden van activiteit en relatieve rust.

De afwezigheid van zichtbare en meetbare symptomen leidt bij patiënten ziek voor de jaren voordat ze ernstig genoeg om een diagnose te krijgen worden genomen. ICI is zeer moeilijk te diagnosticeren. Clinici zijn aangewezen op subjectieve beschrijvingen van de symptomen die door de patiënt. En de waarheid is dat sommige van deze symptomen zich voordoen als onderdeel van een psychische aandoening. Een arts kan een poging doen, maar zonder enige meetbare klinisch bewijs, is geen diagnose gesteld. In de tussentijd blijft de ziekte vooruitgang, vaak veroorzaakt blijvende schade.

In Ziek en moe van het gevoel ziek en moe: Leven met Invisible Chronische Ziekte, Donoghue en Siegel lijst met enkele van de meest verbijsterende en overwegend onzichtbare chronische aandoeningen: artritis, die zo'n 100 aandoeningen, Charcot-Marie-Tooth (neuropathie en spierdystrofie omvat ), chronische vermoeidheid immuun dysfunctie syndroom, endometriose, fibromyalgia, humaan immunodeficiëntievirus (HIV), inflammatoire darmziekte, prikkelbare darm syndroom, systemische lupus erythematosus, ziekte van Lyme, migraine, multiple sclerose, post-polio syndroom, premenstrueel syndroom en schildklier ziekten . Veel van de auto-immune ziekten kunnen ook worden opgenomen in deze lijst.

Misschien is een van de moeilijkste uitdagingen van ICI is twijfel en achterdocht. Artsen twijfelen aan de geldigheid van uw symptomen. Familie, vrienden, en collega's kan elk tastbaar bewijs van de ziekte niet zien en de patiënt van faken ziekte om eruit te komen van het werk, om eruit te komen van de verbintenissen, of vermoed omdat de patiënt is gewoon een hypochonder. In het licht van al deze twijfel en achterdocht, begint de patiënt ook te twijfelen aan de realiteit van de ziekte, vooral in ziekten die een remitting / affakkelen natuur hebben. De twijfel die bij u uit zowel buiten van u en in u leidt tot meer stress en onzekerheid, waardoor wat je hebt zelfs nog erger.

Lees meer...

Hoe vind ik de klinische proeven?

• Gepubliceerd in Gezondheid
• Reageer als eerste!
• donderdag, 13 maart 2014 16:08

De beste manier om klinische studies te vinden is om naar www. ClinicalTrials.gov. De database van proeven is doorzoekbaar op voorwaarde, locatie, druginterventie en sponsor. De National Institutes of Health suggereren de volgende voor mensen die overwegen klinische studies:

Mensen moeten zo veel mogelijk over de klinische proef kennen en comfortabel vragen de leden van het zorgteam vragen over het voelen, de zorg te verwachten, terwijl in een proef, en de kosten van de proef. De volgende vragen kunnen nuttig zijn voor de deelnemer te bespreken met de gezondheidszorg team. Een deel van de antwoorden op deze vragen zijn te vinden in het informed consent document.

• Wat is het doel van de studie?

• Wie gaat worden in de studie?

• Waarom onderzoekers geloven dat de experimentele behandeling wordt getest kan effectief zijn? Is het al eerder getest?

• Welke soorten tests en experimentele behandelingen gaat het?

• Hoe kan de mogelijke risico's, bijwerkingen en de voordelen in de studie vergelijken met mijn huidige behandeling?

• Hoe kan dit proces mijn dagelijks leven beïnvloeden?

• Hoe lang zal het proces duren?

• Will hospitalisatie nodig?

• Wie zal betalen voor de experimentele behandeling?

• Krijg ik een vergoeding voor andere kosten?

• Wat voor soort lange-termijn follow-up zorg is onderdeel van deze studie?

• Hoe weet ik dat de experimentele behandeling werkt? Zullen de resultaten van de proeven worden verstrekt aan mij?

• Wie zal de leiding van mijn zorg?

Lees meer...