Menu

Zijn nonpharmacologic maatregelen nuttig voor RLS ?

Nonpharmacologic ( nondrug ) maatregelen moeten worden gevolgd door alle patiënten met RLS , of hun ziekte is mild, matig , matig ernstige of ernstige en hardnekkige . Deze maatregelen kunnen de enige reacties die nodig zijn voor personen die last hebben van intermitterende RLS gekenmerkt door incidentele ( een of twee keer per maand of een keer per week ) , zeer milde symptomen die een beetje vervelend , maar niet interfereren met de slaap-of andere functies . Deze maatregelen zullen in staat zijn om milde symptomen te bestrijden, in de meeste gevallen . Sommige patiënten worden echter gehinderd door zelfs deze milde symptomen , ze zullen medicijnen nodig in aanvulling op nondrug maatregelen . Mild of intermitterende RLS symptomen die zich voordoen onder andere omstandigheden , zoals bij het gaan op een lange reis in een vliegtuig of auto , of tijdens perioden van langdurige immobiliteit , zoals het kijken naar een film in de avond , kan tijdelijk kortwerkende medicijnen, zoals vereist een kleine dosis van levodopa of opiaten ( zie vraag 71) .

Tabel 9 somt de verschillende nonpharmacologic maatregelen . Deze maatregelen zijn gebaseerd op expert bewijs en geschiedenissen van patiënten ( anekdotisch bewijs ) , dan op strenge wetenschappelijke bewijs. Slaaphygiëne maatregelen zijn common-sense maatregelen die bevorderen en consolideren van de slaap en reguleren van de slaap schema , waardoor het slaapgebrek dat contraproductief RLS kan worden vermeden . Veel medicijnen veroorzaken RLS-symptomen en daarom moet worden vermeden indien mogelijk ( zie vraag 81 en 82 ) .

Het is het beste voor RLS patiënten om cafeïne en caffeinecontaining dranken , alcohol , en roken te vermijden ook. Dit advies is voornamelijk gebaseerd op meldingen van patiënten . Een verslag stelt dat caffeineism is de oorzaak van RLS en dat het vermijden van deze stof zal RLS voorkomen . Dit is niet altijd waar , echter. Zelfs zo , de meeste RLS patiënten vinden dat het vermijden van cafeïne helpt hun symptomen .

Het is ook het beste voor mensen met RLS om alcohol te vermijden . Het verbruik kan de slaap te bevorderen in de avond, maar als het niveau valt , kan de persoon herhaald ontwaken ervaren , slaap verstoren , en de symptomen van RLS kunnen reemerge op dat moment ( in het midden van de nacht ) . Sommige gevallen rapporten geven aan dat stoppen met roken heeft de mogelijkheid om de symptomen van RLS te stoppen ; later epidemiologische studies hebben tegenstrijdige resultaten over dit onderwerp geproduceerd . Omdat sommige aanwijzingen in epidemiologisch onderzoek suggereert dat roken symptomen kunnen verergeren , is het het beste om het roken te voorkomen . In ieder geval , roken heeft andere ongewenste neveneffecten naast RLS symptomen verergeren .

Regelmatige lichaamsbeweging is nuttig voor het bevorderen van slaap en het verlichten van de symptomen van RLS . Krachtige oefening zal echter RLS symptomen verergeren en moet worden vermeden . De meeste patiënten vinden dat mentale afleiding of mentaal waarschuwen activiteiten zullen profiteren RLS-symptomen . Voorbeelden van mentaal alarmeren activiteiten omvatten het spelen van videogames , breien , die betrokken zijn bij interessante en spannende discussies, luisteren naar muziek , het lezen van een interessant boek , speelkaarten , en het werken aan kruiswoordpuzzels . Bijna alle RLS patiënten gebruiken tegen de stimuleringsmaatregelen om hun symptomen te verlichten , die meestal ontstaan in de benen , maar soms ook in de armen . Deze maatregelen omvatten wrijven of masseren en voetmassage , met behulp van een vibrator , het nemen van een koud of warm bad of douche , been verpakken , fietsen in de slaapkamer , en marcheren op zijn plaats . Seksuele activiteit en orgasme helpen veel patiënten , bij sommige patiënten , maar deze activiteiten verergeren RLS .

Een belangrijke nonpharmacologic maatregel is de correctie van eventuele ijzertekort met extra ijzer als dat nodig is (bijv. als serum ijzer of ferritinespiegels de patiënt laag zijn ) . Deze beslissing moet worden gemaakt in overleg met de arts . Het wordt afgeraden strijken vervangingstherapie nemen zonder de niveaus van ferritine of serum ijzer , ijzer overbelasting ernstige problemen zoals hemochromatose - een ernstige aandoening veroorzaakt door ijzer afzetting in de lever , hersenen en andere organen kan veroorzaken .

Lees meer...

Mijn huisarts dacht dat ik misschien RLS te hebben en verwees me naar een RLS specialist. Moet ik nu worden behandeld met geneesmiddelen die bijwerkingen kunnen hebben, of moet ik wachten om te beginnen met de behandeling?

Wanneer moet ik worden behandeld? Dit zijn zeer belangrijke vragen. De huisarts juist in deze de patiënt verwijst naar een RLS specialist om een beslissing over de behandeling te maken is. De keuze van zijn mild of intermitterende zonder significante invaliditeit, dat van invloed is of de behandeling met geneesmiddelen worden voorgeschreven of dat nonpharmacologic maatregelen toereikend zullen zijn. De arts bepaalt dan de ernst van RLS (zie vraag 32). Na het bijwonen van deze algemene richtlijnen, zal de arts voorstellen de correcte verloop van de behandeling.

Lees meer...

Heeft milde gevallen van RLS blijven mild , of doen ze onvermijdelijk evolueren tot matig of ernstig worden ? Met andere woorden , wat zijn de natuurlijke historie en het verloop van RLS ?

RLS is een chronische progressieve ziekte . De symptomen zijn over het algemeen mild bij het begin , beginnen meestal in de kindertijd ( tijdens de anamnese , zullen patiënten vaak vertellen hun artsen dat hun symptomen begon in de jeugd ) .

Na verloop van tijd , symptomen geleidelijk in frequentie en intensiteit . Tegen de tijd ernstig zijn en frequent genoeg om de kwaliteit van het leven beïnvloeden , heeft de ziekte gevorderd vaak 20 tot 30 jaar , zodat de patiënt zich aan de arts op middelbare leeftijd . Er zijn enkele verschillen in de loop echter naargelang de ziekte heeft een vroeg of laat begin ( zie vraag 62 ) .

We weten niet de exacte natuurlijke verloop van de ziekte, omdat er niet voldoende longitudinale studies van onbehandelde patiënten om het natuurlijke verloop van de ziekte begrijpen. Het blijkt dat de ziekte vordert langzaam tot de leeftijd van 80 jaar of zo , om onbekende redenen , de ziekte stopt vordert . Patiënten kunnen periodiek ervaren remissies , soms duurt weken en maanden .

Een interessant fenomeen is dat spontane verergering van de symptomen ( zie vraag 51 ) kan optreden , zelfs wanneer patiënten op RLS medicatie zijn geweest . Deze " doorbraak " symptomen kunnen worden veroorzaakt door factoren zoals ijzertekort , verandering van leefstijl ( bijv. semiretirement met verhoogde perioden van inactiviteit ) , bijbehorende medische aandoeningen , en het gebruik van bepaalde medicijnen ( zie vraag 82) .

Lees meer...

Zijn RLS patiënten meer kans op bloedarmoede of ijzertekort hebben , of zijn ze meer gevoelig voor lage ijzergehalte in het lichaam of de hersenen ?

Dit is een zeer belangrijke vraag waarvoor een duidelijk antwoord is niet beschikbaar op dit moment . In een subgroep van patiënten met idiopathische RLS , is ijzertekort geïdentificeerd (hetzij door een schatting serum ijzer of serumferritinespiegels ) ; bij deze patiënten , het geven van ijzersupplementen , samen met vitamine C de absorptie ervan te bevorderen zal helpen verlichten zowel het tekort en de RLS . In de overgrote meerderheid van patiënten echter ijzerdeficiëntie niet opgemerkt . Bovendien hebben sommige beperkte studies met ijzersupplementen aan alle RLS patiënten ( niet alleen die met ijzertekort ) toonden geen voordeel over symptomen na deze behandeling .
Sommige studies van de hersenen met behulp van beeldvormingstechnieken en autopsie van de hersenen in een paar gevallen van RLS patiënten blijkt verminderde opslag van ijzer in bepaalde delen van de hersenen . Niveaus van ijzer , met inbegrip van ferritine (die ijzer voor opslag draagt ) , in het bloed van sommige patiënten met RLS kan normaal zijn , zelfs terwijl ferritine niveaus laag zijn in de cerebrospinale vloeistof ( de vloeistof zwemmen de hersenen en het ruggenmerg ) . Bij deze patiënten zullen aanvullende ijzerbehandeling nuttig zijn . Het is ook mogelijk dat sommige RLS patiënten zijn gevoeliger voor een relatief laag ijzergehalte ( hoewel binnen de normale grenzen ) en kunnen dopamine disfunctie ervaren door de ijzeren - dopamine -verbinding ( zie vraag 5 ) . Deze laatste hypothese is een pure speculatie op dit moment , en er zijn geen wetenschappelijke gegevens om het te bewijzen ....

Lees meer...

Ik heb RLS. Ik kan omgaan met de ziekte op dit moment door het nemen van medicatie en het gebruik van sommige nondrug measures.How zal RLS invloed op mijn kwaliteit van leven op de lange termijn?

Een overzicht van vele duizenden patiënten in de eerstelijn zorg (dat wil zeggen, patiënten gezien door huisartsen) in verschillende regio's in Europa en de Verenigde Staten bleek duidelijk een negatieve impact van RLS-symptomen op de kwaliteit van het leven: 64% van de deelnemers aan de enquête gemeld dat RLS had ten minste een negatieve invloed op de kwaliteit van leven, en 36% rapporteerde een ernstige negatieve impact van de ziekte. Andere onderzoeken met behulp van de kwaliteit van leven vragenlijsten hebben ontdekt dat de symptomen van RLS invloed op de kwaliteit van het leven harder dan diabetes mellitus en artrose, en met evenveel ernst als depressie. Recente studies, waaronder cross-sectionele studies, hebben aangegeven dat onbehandeld RLS ernstig kunnen beïnvloeden de algemene gezondheid van het individu, met inbegrip van zijn of haar cardiovasculaire gezondheid, op de lange termijn.

Lees meer...

Waarom is er een vertraging (soms blijvende 20 tot 30 jaar) in het maken van een definitieve diagnose van RLS?

In het vroege stadium van de ziekte, symptomen licht in intensiteit en frequentie, die zich misschien een tot twee keer per maand, met langdurige remissie tussen episodes. Patiënten, dus niet de moeite om hun ongemak met hun artsen bespreken. Zelfs wanneer de symptomen steeds vaker en intenser, kunnen patiënten aarzelen om een arts te raadplegen, omdat ze bang dat de voorwaarde als psychosomatische aandoening zullen krijgen ("Het zit allemaal in je hoofd en er is niets mis met je"). Zelfs nu, veel artsen zijn zich niet bewust van RLS, of ze kunnen niet denken dat het een echte aandoening en vinden de symptomen grappig en gemakkelijk het etiket van de patiënt als "psychoneurotic." Al deze factoren verantwoordelijk zijn voor de vertraging in de diagnose. Ondanks intense inspanningen van de RLS Foundation en andere slaap organisaties, deze voorwaarde blijft underdiagnosed en vaak gaat volledig gediagnosticeerd door de onwetendheid van veel artsen. De meeste patiënten algemeen aanwezig hun artsen voor verlichting van de RLS-symptomen 20 tot 30 jaar na de eerste optreden van de symptomen. Gezamenlijk, de milde symptomen in het begin van de ziekte natuurlijk, de langzame progressie van de ziekte, angst over het feit dat bestempeld als een neurotische, en onwetendheid over de aandoening zijn de factoren die de vertraging in de diagnose en behandeling van RLS.

Lees meer...

Is er een verschil in early-onset en lateonset RLS in termen van de klinische presentatie of de natuurlijke progressie van de ziekte?

Studies hebben aangetoond duidelijke verschillen tussen early-onset RLS ( vóór de leeftijd van 35 tot 45 jaar ) en late -onset RLS ( na de leeftijd van 45 jaar ) , maar uitzonderingen optreden. Early - onset RLS is meer consistent geassocieerd met een positieve familiegeschiedenis ( dwz , deze patiënten hebben meer getroffen familieleden ) dan late-onset ziekte . Early - onset RLS heeft ook een langzamer progressief verloop en een langere duur van de ziekte dan de late-onset variatie . In de late - onset RLS , de ziekte vordert relatief snel en in het algemeen patiënten medisch advies binnen 5 jaar na aanvang van de symptomen . Late-onset RLS vaak symptomatisch of comorbide met andere voorwaarden , terwijl early-onset ziekte is primair idiopathische ( oorzaak onbekend en niet in verband met een andere ziekte ) . In early-onset RLS , is er een grotere tekort aan ijzer opslag hersenen dan in late-onset RLS . Tot slot , in early-onset RLS , ferritine niveaus in de cerebrospinale vloeistof ( de vloeistof zwemmen de centaal zenuwstelsel ) zijn lager dan in late-onset RLS .

Lees meer...

Is RLS een goedaardige aandoening of is het een ernstige aandoening waardoor aanzienlijke morbiditeit (verminderde kwaliteit van leven en lijden) en verhoogde mortaliteit met beperkte levensduur?

RLS is een milde aandoening (hoewel het in het begin zijn geweest, jaren voordat de patiënt een arts raadplegen) of triviale ziekte. Ongeveer 2,7% van de bevolking (miljoenen mensen) lijdt aan een ernstige ziekte een ernstig klinisch probleem. In de meest ernstige gevallen kunnen symptomen meeste heden. De symptomen van RLS zijn zeer frustrerend voor patiënten, van wie velen denken dat het de ergste ziekte die ze ooit hadden. Een van de voornaamste klachten, die vaak vraagt de patiënt advies van een arts zoekt, is verstoring van de slaap als gevolg van het been ongemak en een drang om de benen, dit probleem kan voorkomen dat de persoon in slaap vallen en slapen gedurende de nacht . Als gevolg van de verstoring van de slaap, kan een groot aantal andere klachten ontstaan, zoals vermoeidheid overdag, slaperigheid, gebrek aan concentratie, geheugenverlies, angst en depressie. RLS-symptomen hebben ernstige gevolgen voor prestaties op het werk, sociale interacties met bed partners, familie en relaties. Als gevolg van deze symptomen wordt de patiënt ernstig uitgeschakeld. Secundair aan verstoring van de slaap, op de lange termijn patiënten kunnen hoge bloeddruk, diabetes mellitus, en ernstige hart-en vaatziekten te ontwikkelen, wat leidt tot een verhoogde morbiditeit (verminderde kwaliteit van leven en lijden) en zelfs sterfte.

RLS is een ernstige aandoening met ernstige korte-en lange termijn gevolgen. Het is geen "ziekte mongering," en het is niet een creatie van de farmaceutische industrie in een poging om meer drugs te verkopen. RLS is een echte ziekte. Helaas weten we niet de oorzaak en er is geen enkele diagnostische test om zijn aanwezigheid te bewijzen, die de valse indruk dat het een psychosomatische ziekte kan geven.

Lees meer...

Is RLS vaak voor bij patiënten met chronische darmaandoeningen ?

Tot op heden heeft geen grootschalige studie deze kwestie behandeld . Meestal zijn er anekdotische rapporten die wijzen op een relatie tussen RLS en chronische darmaandoeningen , plus een paar gevallen vooral gemeld uit een groot medisch centrum over dit voorgestelde vereniging . In deze studies , is er een verhoogde prevalentie van RLS patiënten met prikkelbare darmsyndroom ( een functionele gastro-intestinale aandoening ) , ziekte van Crohn ( een inflammatoire darmziekte ) en coeliakie ( die malabsorptie vanwege gevoeligheid gluten veroorzaakt) . Gluten is een eiwit gevonden in tarwe , gerst en rogge gluten gevoeligheid bij sommige personen is het gevolg van een erfelijke auto-immuunziekte . Na een glutenvrij dieet , de darmaandoening verbetert en RLS wordt ook gevonden worden verbeterd in sommige ( maar niet alle ) van de patiënten . Bij de ziekte van Crohn , is RLS incidentie vermoedelijk samen ijzertekort , die ook gebruikelijk is bij de ziekte van Crohn en prikkelbare darmsyndroom. Een overmatige groei van darmbacteriën wordt gevonden in veel van deze patiënten , die vaak reageren op antibiotica .

Samengevat , de associatie tussen RLS en chronische darmaandoeningen is niet stevig gevestigd . Het is mogelijk dat sommige patiënten met deze aandoeningen genetisch voorbestemd zijn om RLS te ontwikkelen , waardoor het ontstaan van deze chronische darmaandoeningen alleen selectedert de RLS .

Lees meer...

RLS is een aandoening van de belangrijkste hersenhelft, hersenstam (het deel van de hersenen onder de belangrijkste hersenhelft) of ruggenmerg (een buisvormige structuur afdalen van de hersenstam en verbonden met de perifere ?

Geen van de fysiologische, neuroimaging, of biochemische studies hebben de exacte plaats van oorsprong aangewezen voor RLS-symptomen. Verandering opgemerkt op alle niveaus van het centrale zenuwstelsel (CZS), van het ruggenmerg naar de cerebrale cortex, en er is ook enig bewijs bij sommige patiënten met mogelijke veranderingen buiten het CZS. In het perifere zenuwstelsel (het deel van het zenuwstelsel dat buiten het centrale zenuwstelsel ligt), hebben studies aangetoond dat fysiologische zenuwimpulsen gewoonlijk uitgevoerd bij RLS patiënten. Ook zijn er geen structurele veranderingen in de meeste patiënten, met uitzondering van enkele kleine veranderingen in de huid zenuwen in incidentele patiënten. De prevalentie van RLS iets hoger bij patiënten met perifere neuropathie (schade aan de perifere zenuwen).

In het ruggenmerg, wat fysiologische studies tonen bewijs van verhoogde prikkelbaarheid van spinale reflexen, die wordt verondersteld op te treden secundaire verlies van remming als gevolg van disfunctie van het zenuwstelsel boven het ruggenmerg. Fysiologische studies hebben aangetoond bewijs van de toegenomen prikkelbaarheid van sommige hersenstamreflexen in RLS patiënten, zij het niet consequent in alle studies. Bovendien hebben functionele neuroimaging studies wezen op een zekere afwijking in de bovenste hersenstam en thalamus (een structuur onderaan het hersenhelft die verantwoordelijk is voor de integratie van de gewaarwording van het lichaam). Geavanceerde neurofysiologische studies hebben veranderingen in de sensorimotorische cortex (het deel van de belangrijkste hemisfeer die verantwoordelijk is voor de integratie van lichaamssensatie de motorische functies). Andere neuroimaging studies hebben geringe afwijkingen die in de basale ganglia (groepen zenuwcellen en vezels bij de basis van de hersenen onder de belangrijkste halfrond), maar geen structurele verlies aan zenuwcellen. Bovendien hebben brain imaging studies aangetoond problemen met ijzer aankoop en opslag in de basale ganglia (zie vraag 5).

Samengevat, is RLS geassocieerd met kleine veranderingen op alle niveaus van het zenuwstelsel zonder enig bewijs van zenuwcel verlies. Deze bevindingen suggereren een functionele abnormaliteit van het CZS, waarschijnlijk het gevolg van een aantal biochemische afwijkingen (bij sommige patiënten, soortgelijk aan ijzer opslag probleem van de hersenen). Het blijkt dat verschillende neurotransmitters (chemische stoffen die verantwoordelijk zijn voor de overdracht van impulsen tussen verschillende zenuwcellen en vezels) en complexe interacties van CNS zenuwcel netwerken zijn verantwoordelijk voor de symptomen van RLS.

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed

Advies nodig?

Vraag dan nu een gratis en vrijblijvende scan aan voor uw website.
Wij voeren een uitgebreide scan en stellen een SEO-rapport op met aanbevelingen
voor het verbeteren van de vindbaarheid en de conversie van uw website.

Scan aanvragen

Blog

Diensten

Volg bronso