Astma heeft geen enkele, gemakkelijk aanwijsbare oorzaak. De interactie van verschillende factoren lijkt noodzakelijk voor een kind om de ziekte te ontwikkelen. Studies hebben aangetoond dat astma loopt vaak in bepaalde families. De neiging om astma te ontwikkelen duidelijk een genetische basis. Kinderen geboren uit ouders met astma hebben een verhoogd risico op het ontwikkelen van astma in vergelijking met kinderen van astmatische ouders. Evenzo wordt risico op allergieën een kind verhoogd indien beide ouders draagt een diagnose van allergie. De verbinding lijkt sterker te zijn als de moeder in plaats van de vader heeft allergieën en / of astma. Een studie van 344 families die in Arizona bleek dat bij kinderen met astma, slechts 6% waren uit gezinnen waar geen van beide ouders astma had, 20% had een ouder met astma en 60% had twee ouders met astma

De werkelijke gedetailleerde wijze van overerving is nog niet bekend. Veel onderzoek is aan de gang over de hele wereld om de specifieke genen die verantwoordelijk zijn voor astma te identificeren. Onderzoek waarbij meerdere genen op verschillende chromosomen heeft tot nu toe geproduceerd gegevens die erop wijzen dat niet een enkele astma-gen bestaat. Huidige denken is dat verschillende afzonderlijke astma genen samenwerken om de klinische symptomen die we herkennen als bronchiale astma te produceren. De theorie suggereert verder dat de specifieke milieu-risico's, moet op een bepaald punt, interactie met gevoelige genen tot klinische symptomen. Vooruitgang in de moleculaire biologie hopelijk niet alleen tot dat specifieke astma genen, maar ook de identificatie van genen die ziektestrengheid (zoals astma ernst-modificerende genen).

Astma vaak samengaat met een diagnose van allergie, vooral bij kinderen en tieners. Astma evenzo komt zeer vaak voor bij kinderen die ook allergische rhinitis. Clinici die zowel volwassenen als kinderen te behandelen lang opgemerkt dat bepaalde virale infecties lijken gerelateerd aan de ontwikkeling van astma bij aanleg individuen. Artsen, bijvoorbeeld, beschrijven "asthmagenic" virussen die typische respiratoire infectie en symptomen veroorzaken in het begin, alleen voor de patiënt met een astma-achtige medische toestand verlaten nadat alle initiële respiratoire symptomen zijn verdwenen. De voorgaande opmerkingen, samen met een grote hoeveelheid onderzoek bevindingen hebben geleid tot de huidige opvatting dat astma wordt waarschijnlijk veroorzaakt door een complexe interactie tussen een vatbaar individu en bepaalde omgevingsomstandigheden (figuur 2).

Ja. Longen blijven groeien en ontwikkelen na een normale, term zwangerschap. De gespecialiseerde-gas uitwisselen long-eenheden genaamd alveoli, waar zuurstof wordt omgewisseld voor koolstofdioxide, ontwikkelen postnataal. In feite, bijna 85% van de longblaasjes worden gevormd na de geboorte tijdens de eerste drie jaar van het leven. De bloedtoevoer in het capillaire netwerk rijpt samen met alveolaire ontwikkeling vanaf de geboorte tot 3 jaar. Slijmvormende longcellen zich ook ontwikkelen na de geboorte.

Omdat de meeste longblaasjes ontwikkelen postnataal, kunnen de eerste drie jaar van het leven worden gezien als een bijzonder kwetsbare periode. In het tijdperk vóór antibiotica, jonge kinderen die getroffen met bacteriële longontsteking of tuberculose tijdens alveolaire ontwikkeling werd en overleefde de infectie waren vertrokken met pulmonaire stoornis. De introductie van antibiotica en antituberculous geneesmiddelen na de Tweede Wereldoorlog zonder twijfel verminderde het aantal en de ernst van schadelijke longinfecties bij kinderen. Kinderen die opgroeien vandaag geconfronteerd met een ander, maar toch zeer ernstig en al te voorkomende belemmering voor normale longrijping: sigaretten en tabak. Secundaire rook (of zoals longartsen noemen, omgevingstabaksrook of ETS) is aangewezen als Groep A carcinogeen of kankerverwekkende stof door het Amerikaanse Environmental Protection Agency. De Groep A carcinogeen classificatie is gereserveerd voor alleen de meest gevaarlijke kankerverwekkende stoffen bij de mens. Naast het feit dat een bevestigde carcinogeen, ETS afbreuk aan de longen van opgroeiende kinderen. Wetenschappelijke gegevens duidelijk en ondubbelzinnig blijkt dat blootstelling aan omgevingstabaksrook of passief roken, leidt tot ten minste zes belangrijke nadelige gevolgen voor de gezondheid bij kinderen, en dat drie van deze nadelige gevolgen betrekking hebben op de longen. Kinderen blootgesteld aan omgevingstabaksrook te ervaren een verhoogde frequentie van acute lage luchtweginfecties, aanhoudende chronische respiratoire symptomen (bijvoorbeeld, hoest), en zijn op een beduidend hoger risico op het ontwikkelen van astma en latere terugkerende astma-exacerbaties. De extra-respiratoire effecten van de kindertijd blootstelling aan omgevingstabaksrook omvatten de levering van een laag geboortegewicht baby's, een hoger risico voor wiegendood (SIDS), en een toename van het aantal middenoor infecties in de kindertijd.

Na de leeftijd van drie, worden de longen in principe gevormd, maar nog niet volledig ontwikkeld. Als het lichaam blijft rijpen van de adolescentie naar volwassenheid, zo ook de longen. De periode van de adolescentie is een tweede venster van kwetsbaarheid long. Recente wetenschappelijke studies tonen aan dat tieners die sigaretten roken zal eindigen met longfunctie dat is minder dan verwacht; hun longen zullen nooit hun voorspelde niveau van functioneren te bereiken. De vondst van onvolgroeide longfunctie ontwikkeling bij adolescente rokers is vooral opmerkelijk bij meisjes.

De longen zijn onderdeel van de luchtwegen (Figuur 1). De longen nemen zuurstof (O2) in het lichaam en het ontdoen van opgehoopte kooldioxide (CO2). Een goede manier om de werking van de longen te begrijpen is om eerst een overzicht van hun structuur, of anatomie (figuur 1A) te krijgen. Het menselijke ademhalingsstelsel begint bij de neus en omvat de neus, die warm, bevochtigen, en filter ingeademde lucht als het reizen langs de keel en komt in de luchtpijp, of luchtpijp. De luchtpijp zit onder het strottenhoofd (larynx). Het bovenste gedeelte kan worden gevoeld in de voorzijde van de hals die uitkomt achter het borstbeen (sternum) in de borst. De luchtpijp splitst zich vervolgens in twee takken: de juiste hoofdstam bronchus en de linker hoofdstam bronchus. De juiste hoofdstam bronchus leidt lucht naar en van de rechter long en de linker hoofdstam bronchus leidt lucht naar en van de linker long. De rechter long is groter dan de le herinneren dat het hart zich in de linker borst, en derhalve de linker long is kleiner dan het recht om ruimte voor het hart te maken. De rechterzijde van de borstkas, anderzijds, bevat de rechter long.

Het punt waarop de trachea verdeelt in de rechter en linker hoofdstam bronchiën wordt de carina. Na de splitsing, de rechter en linker hoofdstam bronchiën leiden elk hun respectieve long en verdelen in kleinere en kleinere buis-achtige passages, het creëren van de vertakking tracheobronchiale boom. Als de bronchiën blijven verdelen in achtereenvolgens smaller bronchiën, zij uiteindelijk eindigen in de kleinste onderverdeling, de bronchiole. Elke bronchiole leidt tot de longblaasjes, de alveoli.

De longblaasjes zijn gespecialiseerde long structuren. Ze laten verse zuurstofrijke ingeademde lucht naar het lichaam en zuurstofarme, koolstofdioxide-rijke lucht (figuur 1B) verlaten voeren. Zuurstof is vereist voor het leven, en daarom zuurstoftekort is snel fataal. Omdat zuurstof in de bloedbaan en getransporteerd naar alle organen, wordt de "gebruikt" air nu voornamelijk uit kooldioxide uit het lichaam (of "uitgescheiden") door uitademing. Kooldioxide wordt geproduceerd door het lichaam het metabolisme, en wordt beschouwd als een metabolisch afval product.

Abnormale ophoping van kooldioxide in het lichaam en in de bloedsomloop is schadelijk voor de gezondheid en wordt gezien bij bepaalde vormen van ademhalingsfalen. Het proces verantwoordelijk voor de zuurstofopname van het lichaam en het verwijderen van koolstofdioxide (of excretie) heet ademhaling. Ademhaling is de primaire, cruciale functie van de longen en luchtwegen. Artsen kunnen verwijzen naar de ademhaling als gasuitwisseling. Gasuitwisseling optreedt in het diepste gedeelte van de long, ter hoogte van de alveoli. Zuurstof en kooldioxide-uitwisseling gebeurt langs een gespecialiseerde zone waar elke luchtzak (longblaasjes) is in innig contact met kleine bloedvaten genoemd haarvaten. De capillaire bed volledig omsluit de longblaasjes langs de alveolarcapillary membraan. Wanneer ademhaling is aangetast, kan bloed zuurstof af kooldioxide stijgt en zuren bouwen in het lichaam. Als de abnormale ophoping van zuur en koolstofdioxide niet wordt gecorrigeerd, zal respiratoire insufficiëntie, een potentieel levensbedreigende aandoening, te ontwikkelen. Hoewel ongecontroleerde astma kan leiden tot ademhalingsproblemen en dood, zoals besproken in vraag 20, is een zeldzame complicatie

Astma is de meest voorkomende chronische aandoening bij kinderen. Astma heeft gevolgen voor alle leeftijdsgroepen. Het kan zich manifesteren gedurende de kinderjaren, van kindertijd tot de late adolescentie en zelfs daarbuiten. Astma is een longziekte die de luchtwegen van de longen of ademhaling buizen gaat. In een groot aantal kinderen, een allergische neiging gaat vaak gepaard met astma. Astma wordt het beste gedefinieerd als een conditie waarbij de longen, een longziekte gericht bronchiale doorgangen, die de ademhaling buizen van de longen.

Astma wordt gekenmerkt vanuit het perspectief van een patiënt met symptomen van wisselende intensiteit en frequentie. Astma symptomen zijn gerelateerd aan de longen en de ademhaling. Typische symptomen van astma zijn onder andere intermitterende hoesten, slijmproductie, piepende ademhaling, samen met kortademigheid en "ongemakkelijk" ademen met gevoelens van beklemming op de borst of druk. Sommige kinderen hebben zeer milde astma en kunnen ervaren weinig of geen symptomen voor een groot deel van het jaar. Anderen aan de andere kant van het spectrum kan astma regelmatig vereisen verschillende medicijnen elke dag om hun longfunctie te normaliseren en het bereiken van een symptoom-vrije staat.

Wij zijn ervan overtuigd dat deelname aan een uitgebreide medische management programma is van cruciaal belang om een gunstig astma uitkomst. Onderdeel van een succesvolle behandeling van astma omvat het leren over astma en beheersen van self-management vaardigheden. Met name de ontwikkeling van een nauwe en doeltreffende werkrelaties tussen ouders en de gezondheidszorg team is een essentieel onderdeel van de totale behandeling programma en zorgt voor de best mogelijke zorg voor elk kind met astma. Met de juiste medische zorg en driezijdige samenwerking tussen patiënt, ouders en de behandelende arts, kan een kind met de diagnose astma zich verheugen op een volledig en bevredigend leven (tabel 1).